Afgelopen weekend werd in Viane (Geraardsbergen) de jaarlijkse wielertweedaagse voor junioren georganiseerd. Twee dagen lang stonden de beste jonge renners uit het land aan de start van een pittige omloop met glooiende wegen, kasseistroken en telkens een selectief koersverloop. De tweedaagse kreeg een absolute hoofdrolspeler in de persoon van Roeland Strypens uit Lebbeke (A.S. Construct-Castaar Cycling Team). Hij won zowel de zaterdag- als zondagwedstrijd en kroonde zich daarmee ook tot eindwinnaar van de tweedaagse. Voor Strypens betekenden de zeges meteen zijn derde en vierde overwinning van het seizoen.
Eerste dag: gevoel voor de vlucht en knappe solotocht.
Op zaterdag bleek al snel dat de wedstrijd niet op een klassieke massasprint zou uitdraaien. Strypens:
“De eerste dag had ik een vermoeden dat het voor de vlucht ging zijn dus probeerde ik vaak, maar het was moeilijk om weg te geraken. Toen er een groepje weg kon rijden, maakte ik nog net op tijd de sprong. Ik had niet de beste benen dus hoopte op een vlotte samenwerking.”
De samenwerking was allesbehalve ideaal. Het peloton kwam dichterbij, waardoor Strypens instinctief besloot om zijn kans te wagen. “De laatste ronden zagen we een groepje snel naderen. Dit gaf me het gevoel dat ik moest wegrijden voor ze aansluiting konden maken. Ik viel aan op de bergop en reed nog vijf kilometer alleen.”
Die aanval bleek beslissend. Strypens hield knap stand en boekte zijn derde zege van het seizoen. Achter hem sprintten zeven renners voor de ereplaatsen: Nathan Jacquemart pakte de tweede plaats, voor Igor Van De Gejuchte, Seppe De Waele-Troch, Lars D’Hollander, Thibaut Van Damme, Emilien Verheughe en Sune De Valck.
Tweede dag: koers controleren en machtige aanval in de finale.
Met de leiderstrui om de schouders begon Strypens zondag met extra vertrouwen aan de tweede manche. “De tweede dag voelde de benen beter. Ik reed ook weer actief, maar deze keer met het idee het klassement te beschermen,” vertelt hij.
Halverwege koers leek de situatie uit de hand te lopen. “Op zes ronden voor het einde rijdt er een sterke groep weg tot op 52 seconden. Toen er enkele jongens bergop aanvielen, ging ik mee en reden we dit gat toe met ons vijf op een halve ronde. Toen waren er nog twee ronden te gaan en alles was weer samen.”
Het peloton hield stand en de finale leek richting een massasprint te gaan. Toch draaide het helemaal anders uit. “Er werd wel aangevallen maar het peloton bleef goed samen. In de laatste ronde reed er een jongen een beetje voor ons alleen. In het peloton waren we aan het ronddraaien om hem terug te pakken. Ik nam over maar toen ik het elleboogje gaf, kwam er niemand over mij. Ik keek achter me en zag een gaatje van vijf meter. Vanaf daar ben ik all out gegaan voor de laatste vijf kilometer en kon met vork het peloton binnenkomen. Onderweg trapte ik zelfs enkele powerrecords.”
De Lebbekenaar kwam opnieuw solo over de meet en schreef zo ook de tweede rit op zijn naam. Achter hem vochten Berre Van Olmen, Eliano Quintens, Liam Kiekens, Ward De Simpelaere, Jul Hélin en Mathis De Waele voor de ereplaatsen.
Eindklassement: van twijfel naar overtuiging.
Met twee zeges op twee dagen was de eindzege vanzelfsprekend voor Strypens. Toch was het niet meteen zijn plan. “Het was eerst niet mijn bedoeling om voor dat klassement te gaan. Maar nadat dag één dan zo’n succes was, heb ik me uitgeschreven in Bavegem en had ik toch mijn zinnen wel gezet op het eindklassement.”
De ontlading na afloop was groot. “Het luchtte toch op om eens te kunnen winnen op een meerdaagse, na een pijnlijke tweede plek in Vermarc met dezelfde tijd als de eerste. Dat bleef toch hangen. Hier kon ik mezelf echt belonen.”
Vooruitblik: Beker van België en seizoensafsluiter.
De dubbele overwinning in Viane geeft Strypens vertrouwen voor de laatste weken van het seizoen. “De Beker van België in Jemeppe is het laatste grote doel en dan ronden we het seizoen nog af met enkele kermiskoersen,” besluit hij vastberaden.
