De beslissing om het project Weesgedichten stop te zetten, zorgt voor onbegrip en teleurstelling in Aalst. Wat tijdens de coronaperiode begon als een warm en verbindend initiatief, groeide de voorbije jaren uit tot het grootste straatpoëzieproject van België. Duizenden gedichten sierden ramen in de stad, gedragen door burgers, bibliotheken en hele buurten. Nu valt het doek – zonder alternatief en zonder duidelijke communicatie.
Voor Sam Van de Putte is de maat vol. “Honderden gezinnen die elk jaar deelnemen, blijven ontgoocheld achter. Voor velen was dit een laagdrempelige manier om met taal en verbeelding bezig te zijn. Het is bijzonder jammer dat dit initiatief verdwijnt zonder volwaardig alternatief,” klinkt het scherp.
Volgens Van de Putte staat deze beslissing bovendien niet op zichzelf. “Ze past in een ontransparante besparingsoperatie waarin keuzes en prioriteiten onduidelijk blijven. Cultuur is geen restpost. Projecten zoals Weesgedichten tonen net hoe je mensen samenbrengt en creativiteit stimuleert. Dat net zulke initiatieven verdwijnen, is zorgwekkend.”
Het project Weesgedichten groeide in korte tijd uit tot een vaste waarde in het Aalsterse culturele landschap. Tijdens de coronacrisis bracht het mensen dichter bij elkaar, letterlijk via hun ramen en figuurlijk via gedeelde verhalen en poëzie. De laagdrempeligheid en brede participatie maakten het initiatief bijzonder populair bij jong en oud.
De stopzetting roept dan ook vragen op over de bredere beleidskeuzes van het stadsbestuur. Van de Putte verwijst daarbij ook naar eerdere beslissingen, zoals de uitbesteding van de speelpleinwerking. “Het lijkt het begin van een bredere afbouw van dienstverlening,” stelt hij.
De oproep vanuit de oppositie is duidelijk: meer transparantie. “Aalstenaars hebben recht op openheid over de keuzes die gemaakt worden en hoe die het cultureel en sociaal weefsel van onze stad beïnvloeden,” besluit Van de Putte.
Met het verdwijnen van Weesgedichten lijkt Aalst niet alleen een project te verliezen, maar ook een stuk verbindende kracht die de stad de voorbije jaren typeerde.