Misschien zegt de naam Rosette De Rocker u weinig, maar voor oudere generaties roept ze meteen herinneringen op. Onder haar artiestennaam Rosita – vooral bekend van Club ’68 – groeide ze uit van een zingend meisje uit Bavegem tot een gevierd fenomeen in de Vlaamse en Nederlandse muziekwereld. Met haar stem veroverde ze podia, huiskamers en harten, terwijl ze tegelijkertijd persoonlijke uitdagingen overwon. In juni 2025 spraken wij haar tijdens Letterhoutem Feest, waar ze openhartig sprak over haar carrière, haar hoogtepunten en de obstakels die ze overwon.
Vroege passie voor muziek.
Rosita vertelt dat haar liefde voor muziek begon in haar kindertijd. “Eigenlijk ben ik beginnen zingen als kind. Ik luisterde veel naar de radio, kende veel liedjes en zong thuis voortdurend mee. Op familiefeestjes werd ik vaak gevraagd een liedje te zingen.” Haar eerste echte ervaring met opnemen kwam toen haar vader een bandrecorder wist te bemachtigen. Met het bijgeleverde microfoontje begon ze liedjes van de radio op te nemen en zo haar talent verder te ontwikkelen.
Naast muziek speelde voetbal een belangrijke rol in haar jeugd. Haar vader was actief in de lokale club in Bavegem, en Rosita ging vaak mee naar wedstrijden. “Na de wedstrijden werd er altijd nagepraat in het cafévoetballokaal. Daar stond een jukebox en ik zong mee met de liedjes die erop gespeeld werden,” vertelt ze. Het was precies daar, op een onverwachte plek, dat haar muzikale talent opgemerkt werd.
Op zestienjarige leeftijd werd ze benaderd door de broer van de eigenaar van het café, die in een orkest speelde. Hij vroeg haar om te zingen op een bal voor de voetbalploeg. Na toestemming van haar ouders begon ze te repeteren met het orkest The Twisting Boys, dat vooral op privéfeesten en lokale bals speelde. Dit werd haar eerste podiumervaring, en ze trad onder andere op in Geraardsbergen, Ophasselt, Erwetegem, Sint-Maria-Oudenhove, Scheldewindeke en omgeving.
Doorbraak en succes met Club ’68.
Het keerpunt in Rosita’s carrière kwam toen ze hoorde van een zangwedstrijd in Scheldewindeke. Op dat moment speelde ze met haar bandje op een privéfeest in de buurt. Toen ze de band vertelde dat ze naar de wedstrijd wilde gaan, werd haar gezegd dat ze dan niet meer bij hen kon zingen. Rosita koos voor de zangwedstrijd en werd de winnaar. Het toeval wilde dat het begeleidende orkest voor de wedstrijd Club ’68 was.
Kort daarna kreeg ze thuis bezoek van Freddy Trossaert, leider en basgitarist van Club ’68. Hij vroeg haar om voortaan met hen op te treden. Zo begon een succesvolle samenwerking met de band, bestaande uit Freddy Trossaert, Walter Haelterman (accordeon & klavier), Herman De Vleeshauwer (sologitaar) en Paul Dupont (drums). Rosita repeteerde en trad vrijwel elk weekend op in de regio Zottegem, Deurle, Gits en omstreken, terwijl ze overdag werkte bij Robert Bosch in Anderlecht.
Haar eerste single, “Jij bent een leugenaar / Bedankt voor je bloemen”, opgenomen in Heist-op-den-Berg in 1970, werd een groot succes en verkocht duizenden exemplaren. Kort daarna won ze ook de zangwedstrijd Ontdek de Ster in Sint-Niklaas, wat haar bekendheid verder versterkte. Met de single “Fluister in m’n oren / Ik wil geen traan meer zien” haalde ze zelfs de BRT Vlaamse Top 10 en werden 25.000 exemplaren verkocht, wat haar in 1973 een zilveren plaat opleverde.
Verdere platen en optredens.
Na haar eerste successen bleef Rosita optreden en platen uitbrengen. Singles zoals “Mijn hart is geen speelgoed / Niemand weet”, “Klokken van Las Palmas / De stem van m’n hart” en “Kussen kan geen zonde zijn / Hé lekker ding” volgden. Het succes leidde tot uitnodigingen in televisieprogramma’s, radio-interviews en optredens in binnen- en buitenland, waaronder Nederland. Rosita trad ook op voor politieke bals van bekende figuren zoals Herman De Croo en Willy De Clercq, waarbij haar zang onvergetelijke indrukken achterliet.
Toen sologitarist Herman De Vleeshauwer de groep verliet, werden Chris De Braeckeleer en Eric toegevoegd, en ontstond een nieuwe dynamiek in de groep. Later richtte drummer Paul Dupont Rosita & Club ’76 op, waarna de naam veranderde in Go Between. Rosita bleef betrokken bij opnames en optredens, waaronder met Club ’70, waar ze talloze singles opnam zoals:
- Nooit op Zondag / Blonde Casanova.
- J’attendrai / De stem van m’n hart.
- Ik kan vergeven / In die gondel in Venetië.
- Heimwee naar Sorrento / ’n Meisje dat zo graag kust.
- Mijn geheim / Wie wil d’er nog ’n kus.
Rosita’s muziek werd niet alleen uitgebracht op vinyl, maar later ook op LP’s en verzamelalbums, waaronder “Een avondje met Rosita & Club ’68”, met bekende nummers zoals “Fluister in m’n oren”, “Jij bent een leugenaar” en “Ik wil geen traan meer zien”. Haar muziek bereikte een breed publiek in zowel België als Nederland, en ze trad op bij evenementen van vrije radiozenders.
Persoonlijke uitdagingen en doorzettingsvermogen.
Ondanks haar succes kende Rosita ook zware momenten. Een operatie wegens appendicitis en later de diagnose reumatoïde polyartritis dwongen haar tijdelijk te stoppen met werken en optreden. Ze vertelt openhartig over haar strijd met depressie en haar doorzettingsvermogen: “Ik ben het kotsbeu geweest om thuis te zitten. Ik miste mijn collega’s en de contacten. Daarom besloot ik mijn Engels op te frissen en cursussen te volgen in volwassenonderwijs, terwijl ik ook leerde werken met Excel en Word.”
Met deze nieuwe energie hervatte Rosita haar zangcarrière, onder andere met Freddy Trossaert in Velzeke en later via karaoke-evenementen in Frankrijk, zoals bij de vereniging LaboitaPhil, waar zang en gezelligheid centraal stonden.
Laatste optredens en blijvende impact.
Rosita bleef actief optreden tot 2019, met haar laatste optreden in De Linde in Erwetegem. Haar samenwerking met oude vrienden, zoals Herman De Vleeshauwer en Leon Vande Sijpe, bleef een belangrijk deel van haar muzikale leven. In september 1994 trad ze nog eens op met de originele muzikanten van Club ’68, samen met Chris en Eric, op het plein voor het café van Freddy Trossaert.
Haar muziek blijft leven via CD’s zoals “De allergrootste hits van Rosita & Club ’68”, waarin alle klassiekers verzameld staan. Nummers zoals “Fluister in m’n oren”, “Klokken van Las Palmas”, “Jij bent een leugenaar” en “Verliefd in Portugal” blijven geliefd bij fans van alle generaties.
Ook recent kwam Rosita weer in contact met een nieuwe generatie muziekliefhebbers via YouTube en digitale platforms, waar fans haar vroegen wat er van haar geworden was. Dit toont aan dat haar muziek nog altijd mensen raakt, ongeacht leeftijd of tijdsperiode.
Muziek als levenslange passie.
Van de eerste jukebox in Bavegem tot optredens op grote podia, van vinyl tot CD en digitale platforms, Rosita’s leven draait om muziek. Haar verhaal is er een van talent, doorzettingsvermogen en liefde voor het podium, maar ook van persoonlijke veerkracht. Haar stem blijft resoneren, niet alleen in de hits die ze bracht, maar ook in de herinneringen van iedereen die haar live hoorde zingen. Rosita bewijst dat echte passie tijdloos is en dat muziek een leven lang kan verbinden, inspireren en troosten.
