Veertig jaar nadat eerste wachtmeester André Goeman tijdens een routinecontrole langs de toenmalige E5 (de huidige E40) koelbloedig werd vermoord, staat de Federale Wegpolitie op maandag 13 juli 2026 stil bij één van de zwartste dagen uit haar geschiedenis. Aan de Verkeerspost Wetteren wordt een plechtige herdenkingsceremonie gehouden, waarbij familie, oud-collega’s en vertegenwoordigers van de politiediensten samen het slachtoffer eren. Tijdens de plechtigheid wordt ook een herdenkingsplaat onthuld die nadien een permanente plaats krijgt in de verkeerspost.
Op zondag 13 juli 1986 verloor eerste wachtmeester André Goeman, lid van de toenmalige Rijkswacht en werkzaam bij de Provinciale Verkeerseenheid Oost-Vlaanderen in Wetteren, het leven tijdens de uitoefening van zijn dienst. Wat begon als een ogenschijnlijk eenvoudige verkeerscontrole onder de brug van de verkeerswisselaar van Zwijnaarde, mondde uit in een tragedie die diepe sporen naliet bij zijn gezin, collega’s en de volledige politiewereld.
Routinecontrole eindigt in drama
In de nacht van 13 op 14 juli controleerden André Goeman en zijn collega Luc Schuddinck een motorfiets die stilstond onder een brug langs de autosnelweg. Al snel bleek dat de motor niet ingeschreven en niet verzekerd was. Bovendien legden de twee bestuurders valse identiteitskaarten voor.
Toen de twee mannen beseften dat hun vervalste documenten ontdekt dreigden te worden, sloeg de situatie volledig om. De motorrijders bleken twee ontsnapte gevangenen te zijn die zonder aarzelen naar hun wapens grepen. Terwijl de rijkswachters zich over de motorkap bogen om de documenten te controleren, trok één van de gangsters plots een vuurwapen.
“Hij was hem te snel af”
Collega Luc Schuddinck beleefde de dramatische gebeurtenissen vanop de eerste rij en getuigde daar jaren later over. “Die zondag was ik met hem de nacht opgegaan. We waren net beginnen patrouilleren, niet met de motor, dit keer met de auto. Al snel bleek dat een motor in Zwijnaarde niet was ingeschreven of verzekerd en dat er iets niet pluis was met hun identiteitskaarten. We stonden over de motorkap gebogen toen een van hen plots een wapen naar me trok. Ik stak mijn handen omhoog en op dat moment greep André naar zijn eigen pistool. De gangster was hem echter te snel af en schoot hem van op een afstand van minder dan twee meter in de nek. Hij was op slag dood. Ze lieten hem liggen.”
Met één dodelijk nekschot kwam een einde aan het leven van André Goeman. Hij was amper 44 jaar oud en liet zijn echtgenote en vier kinderen achter.
Acht uur gegijzeld
Na de moord namen de twee gangsters collega Luc Schuddinck mee als gijzelaar. Ze dwongen hem plaats te nemen in de Volvo van de Rijkswacht en reden daarmee naar Wenduine. Daar werd Schuddinck vastgeketend aan een paaltje midden een verlaten weide. Pas acht uur later werd de volledig uitgeputte rijkswachter ontdekt door een landbouwer.
Intussen was een grootschalige klopjacht op gang gekomen. Nog diezelfde dag konden de twee voortvluchtigen worden opgepakt, waarmee een einde kwam aan een van de meest schokkende geweldfeiten tegen de Rijkswacht in de jaren tachtig.
Plechtige herdenking in Wetteren
Veertig jaar later blijft de herinnering aan André Goeman levendig binnen de Federale Wegpolitie. Daarom organiseert de Wegpolitie Oost-Vlaanderen op maandag 13 juli 2026 om 13 uur een officiële herdenkingsplechtigheid aan de Verkeerspost Wetteren, gelegen aan Poortelos 6.
Tijdens de ceremonie zullen de weduwe en familieleden van André Goeman aanwezig zijn, samen met oud-collega’s, het commando en het personeel van de Wegpolitie Oost-Vlaanderen, vertegenwoordigers van de Koninklijke FSSPol en leden van de VZW Oud-Rijkswachters.
Een bijzonder moment wordt de onthulling van een herdenkingsplaat die nadien een vaste plaats krijgt binnen de Verkeerspost Wetteren. Daarmee wil de Federale Politie de herinnering aan André Goeman blijvend levend houden en tegelijk hulde brengen aan alle politiemensen die tijdens de uitoefening van hun opdracht het hoogste offer brachten.
Veertig jaar na de feiten blijft de moord op André Goeman een pijnlijke herinnering aan de risico’s waarmee politiemensen dagelijks worden geconfronteerd. De herdenkingsplechtigheid is dan ook niet alleen een eerbetoon aan een gevallen collega, maar ook een moment van respect en verbondenheid voor iedereen die zich inzet voor de veiligheid van de samenleving.
