Na een intens en leerrijk, maar ook grillig seizoen trekt junior Sune De Valck een duidelijke conclusie. Zijn jaar bij Soudal Quick-Step bracht hem ervaring, inzichten en een harde confrontatie met de realiteit van topsport, maar ook ziekte, onzekerheid en gemiste continuïteit. Met open vizier kijkt de jonge renner terug op 2025 én vooruit naar 2026. Dat doet hij vanuit een bewuste keuze: terugkeren naar Van Moer, de familiale ploeg waar zijn wielerverhaal begon. Geen vlucht, geen teleurstelling, wel een herbronning in een omgeving waar vertrouwen en ontwikkeling opnieuw centraal staan.
Zesdaagse Vlaanderen-Gent als spiegel van het seizoen.
Op de piste van de Zesdaagse Vlaanderen-Gent 2025 kreeg De Valck nog één keer het volledige spectrum van zijn seizoen voorgeschoteld. In zijn allereerste zesdaagse-ervaring, samen met Siebe Oliviers, was de aanpassing aanvankelijk groot. “De eerste ploegkoersdagen hebben we ons echt laten verrassen door de hectiek,” vertelt hij. “Het tempo, de positionering, het constant moeten anticiperen: dat was echt zoeken.”
Gaandeweg groeide echter het vertrouwen. “Op het einde konden we echt mooi meekoersen, door gaten duiken en ons handhaven in het peloton. We hebben enorm veel bijgeleerd, en dat was eigenlijk het belangrijkste doel van deze eerste Zesdaagse in ’t Kuipke.” Het eindklassement bleef onder de verwachtingen, maar De Valck weigerde zich daarop blind te staren. “Natuurlijk hoop je altijd op een beter resultaat, maar ik ga met een goed gevoel naar huis. Wat ik hier heb geleerd, neem ik mee.”
De Valck blijft zich daarbij bewust profileren als een renner met twee pijlers. “Ik zie mezelf niet als een pure pistier, maar ook niet alleen als wegrenner. Ik denk dat ik in beide disciplines goed uit de voeten kan. Mijn ambitie is om zowel op de weg als op de piste verder te groeien.”
Een seizoen dat begon met tegenslag.
Het verhaal van 2025 begon nochtans moeizaam. “In het begin van het seizoen had ik veel last van tandpijn,” legt De Valck uit. “Daarnaast bleek dat mijn zadel bij de bikefit te hoog stond, waardoor ik opnieuw alles moest laten aanpassen.” De combinatie van fysieke ongemakken en technische problemen maakte dat hij zich lange tijd niet zichzelf voelde. “In die eerste fase was het gewoon niet goed.”
Toch volgde er een moment van bevestiging. “Na drie dagen won ik Gent-Wevelgem. Dat was een enorme opsteker. Dan voel je: ik kan dit wel, ik hoor hier thuis.” Die overwinning gaf hem vertrouwen en motivatie, maar het bleek een kantelpunt dat geen vervolg kreeg.
Ziekte legt het seizoen stil.
In de zomer kreeg De Valck een zware klap te verwerken. “Ik werd ziek en had griep. Ik ben drie weken echt compleet uit roulatie geweest. Dat had ik nog nooit meegemaakt.” De gevolgen waren groot. “Eigenlijk was mijn seizoen toen voorbij. Je mist ritme, conditie en kansen.”
Uiteindelijk reed hij slechts drie à vier maanden op niveau. “Dat is natuurlijk weinig, maar in die periode heb ik wel geprobeerd er alles uit te halen. Ik ben tevreden dat ik heb kunnen tonen dat ik met een fiets kan rijden en dat ik het niveau aankan.”
Zijn zelfbeeld blijft daarbij kritisch. “Ik ben heel ambitieus en niet snel tevreden. Soms moet ik leren om wel tevreden te zijn, maar dat zit gewoon in mijn karakter.” Hij omschrijft 2025 als “een wisselvallig jaar, met echte hoogtepunten en diepe dalen”, maar wel één waarin hij een belangrijke stap zette. “Ik heb echt de overgang gemaakt van nieuweling naar junior.”
Afscheid van Soudal Quick-Step zonder rancune.
Na één seizoen kwam er een einde aan zijn passage bij Soudal Quick-Step. Niet abrupt, niet emotioneel, maar rationeel. “We hadden geen echte overeenkomst over de toekomst,” zegt De Valck. “Er was blijkbaar geen weg voor mij binnen de ploeg, dus dan is het beter om terug te keren naar mijn oude omgeving.”
Van teleurstelling of boosheid wil hij niet weten. “Ik zie het zeker niet als een nadeel. We zijn gewoon niet tot een akkoord gekomen en dan is dat zo. Ik wens hen het beste toe voor volgend seizoen. Even goede vrienden.” Dat de beslissing via de CEO werd gecommuniceerd, vindt hij opvallend maar niet storend. “Dat is nu eenmaal de manier van werken bij Soudal Quick-Step. Andere ploegen doen dat anders. Zo gaat dat in het leven. Het kan niet met iedereen even goed klikken.”
Een persoonlijk gesprek met sportief verantwoordelijke Jurgen Foré kwam er niet, maar ook dat relativeert hij. “Dat stoort mij niet. Maakt niks uit.”
Van Moer als bewuste keuze voor vertrouwen en ontwikkeling.
De terugkeer naar Van Moer voelt voor De Valck als thuiskomen. “Dat zijn echt heel toffe mensen. Het is een super familiale ploeg. De staf doet daar alles voor de renners.” Hij benadrukt dat de overstap geen stap achteruit is. “Voor andere mensen lijkt dat misschien zo, maar voor mij niet. Voor mij is dit minstens even goed.”
Ook het verschil in omkadering schrikt hem niet af. “Een clubploeg kan nooit doen wat een devo-team doet. We hebben geen bus, maar dat is overbodige luxe voor een junior. Van Moer zorgt ervoor dat we goed kunnen slapen en degelijk eten krijgen. Dat is wat telt.”
Ambitie blijft de rode draad.
Met Van Moer wil De Valck opnieuw bouwen. “Ik denk dat ik bij alle grote UCI-koersen in België aan de start zal kunnen staan.” Daarnaast lonkt ook de nationale selectie. “Als ik het seizoen goed begin, hoop ik af en toe mee te mogen met de nationale ploeg. Maar zo’n plaats moet je afdwingen, niets komt vanzelf.”
Besluit.
Het seizoen 2025 bracht Sune De Valck geen rechte lijn omhoog, maar wel een stevige fundering. Hij leerde omgaan met tegenslag, met ziekte, met onzekerheid en met het harde selectiebeleid van een topstructuur. Zijn vertrek bij Soudal Quick-Step is geen breuk, maar een logisch kruispunt. Met zijn terugkeer naar Van Moer kiest De Valck bewust voor vertrouwen, continuïteit en ontwikkeling. Vanuit het vertrouwde nest wil hij opnieuw groeien, met dezelfde ambitie als altijd: vooruit, stap voor stap, maar met het vizier scherp op de toekomst.
