Na de wedstrijd voor de nieuwelingen was het in Ninove tijd voor het tweede luik van de wielerdag aan De Vooruit: de koers voor de junioren. In totaal tekenden 29 renners present voor deze manche, waarin 62 kilometer of veertig ronden op hetzelfde snelle en technische parcours moesten worden afgelegd. Omstreeks 17u00 werd het startschot gegeven voor een wedstrijd die van begin tot einde aan een bijzonder hoog tempo werd gereden.
Voor de aanvang van de koers werd, net zoals eerder op de dag, een ingetogen moment gehouden ter nagedachtenis van Milan Bral en Willem Van Der Heyden. Het peloton stond even stil bij het verlies van beide personen, waarna de aandacht opnieuw naar de sportieve strijd ging.
Razendsnelle openingsfase
Van zodra de vlag viel, schoten de junioren uit de startblokken. Het tempo lag meteen bijzonder hoog en al in de eerste ronden werd duidelijk dat deze wedstrijd geen ruimte zou laten voor twijfelaars. De snelheid lag voortdurend hoog, waardoor het peloton snel in stukken brak en enkel de sterksten vooraan konden standhouden.
Eén naam viel daarbij bijzonder op: Matthias Bogaert uit Sint-Antelinks. Hij nam vrijwel onmiddellijk de controle over de wedstrijd in handen en reed van meet af aan attent vooraan. Wanneer iemand een poging waagde om weg te glippen, zat Bogaert er steevast meteen op. Als een echte waakhond hield hij alles onder controle en zorgde hij ervoor dat niemand vrijgeleide kreeg.
Kaf van het koren gescheiden
Ronde na ronde dunde het peloton verder uit. Het moordende tempo eiste zijn tol en na iets meer dan half koers bleven enkel de sterkste vijftien renners over. De rest van het deelnemersveld werd op een ronde gezet.
Vooraan ontstond een selecte kopgroep met daarin Matthias Bogaert, Marin Bossart, Thijs Butaye, Wannes Vandemeerssche, Wout Keppens, Thomas Smismans, Stef Van Den Borre, Mirko Philips, Vic Nachtergaele, Zeno De Smedt, Thor Geeroms, de Mexicaan Gabriel Trujillo O’Brien Raef, de Argentijn Lautaro Celiz Jose, Lucas Baeten en Briek Debacquer.
Hoewel er geregeld werd gekeken en enkele renners hun kans wilden wagen, bleef Bogaert bijzonder alert. Hij liet geen enkele aanval ongemoeid en reed telkens de gaten dicht. Zijn koersinzicht en fysieke paraatheid maakten indruk op iedereen langs het parcours.
Sprint met vijftien beslist de koers
Omdat niemand erin slaagde om uit de greep van de groep te ontsnappen, draaide alles uit op een massasprint met vijftien renners. Daarin toonde Matthias Bogaert zich de sterkste. De renner van R EV Cycling Team beschikte duidelijk over de meeste snelheid en gebruikte daarbij ook zijn ervaring op de wielerpiste optimaal. Bogaert kwam met meerdere fietslengtes voorsprong over de meet en had zelfs nog tijd om achterom te kijken en met opgeheven armen het zegegebaar te maken. Het was een indrukwekkende manier om zijn derde overwinning van het seizoen veilig te stellen.
Podiumplaatsen voor Baeten en Bossart
Achter de ongenaakbare winnaar sprintte Lucas Baeten naar een knappe tweede plaats. Zijn ploegmaat Marin Bossart, beiden uitkomend voor Onder Ons Parike, vervolledigde het podium met een derde plaats. De overige ereplaatsen gingen naar Bruno Salinas (Argentinië), Mirko Philips, Thijs Butaye, Briek Debacquer, Thomas Smismans, Vic Nachtergaele en Stef Van Den Borre.
Sterk signaal van Bogaert
Met een gemiddelde snelheid van maar liefst 42,6 kilometer per uur werd de wedstrijd afgewerkt in één uur en 27 minuten. Dat onderstreepte nog maar eens hoe zwaar en selectief deze koers was.
Voor Matthias Bogaert betekende deze overwinning niet alleen zijn derde seizoenszege, maar ook een krachtig signaal aan de concurrentie. Hij domineerde de wedstrijd van start tot finish, hield alles onder controle en rondde het vervolgens af met een indrukwekkende sprint. In Ninove stond er simpelweg geen maat op de renner uit Sint-Antelinks.
