Op vrijdag 17 oktober werd in WZC Sint-Job in Aalst een bijzondere mijlpaal gevierd. Iréne Piron blies, in het gezelschap van familie en vrienden, een dagje vroeger dan gepland, honderd kaarsjes uit. De eeuwelinge werd geboren op 18 oktober 1925 in Nieuwerkerken, als middelste van drie dochters, en groeide op in een warme familie vol leven, anekdotes en karakter.
Een kwajongenshart in een meisjeslijf.
Van kindsbeen af stond Iréne bekend als een pientere en speelse meid. Met griffel en lei leerde ze rekenen, lezen en schrijven, en hoewel ze een verstandige leerlinge was, eindigde haar schooltijd al op veertienjarige leeftijd. “Ze was nooit verlegen om een beetje kattenkwaad,” lacht de familie. “Toen ze ooit straf kreeg en in de fietsenstalling van de onderwijzers moest staan, liet ze als wraak de banden van hun fietsen leeglopen. Straf heeft ze daarna nooit meer gekregen.”
Een ander geliefd familieverhaal gaat over de perelaar van haar ouders. Ze mocht er geen peren uit plukken, maar vond daar een list op: ze beet het vruchtvlees af en liet het klokhuis netjes in de boom hangen. Een kind met streken én een gezonde dosis humor, dat stond toen al vast.
Oorlogsjaren vol lef en levenswijsheid.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte de jonge Iréne in een supermarkt aan de Grote Markt van Aalst. Ze herinnert zich nog levendig het bombardement op de Molenstraat. In die donkere tijden toonde ze haar vastberadenheid en sluwheid. Samen met haar vader smokkelde ze vanuit het Franse Roubaix ham, tarwe en bloem naar huis. “Ze wist de douaniers op de trein telkens om haar vinger te winden,” vertelt ze met twinkelende ogen.
Van zelfstandige verkoopster tot zorgzame oma.
Na de oorlog bouwde Iréne, samen met haar eerste echtgenoot, een zelfstandig bestaan op. Ze trok van deur tot deur om groenten en fruit te verkopen — hard werken, maar het leverde haar het respect van velen op. In 1944 en 1949 werden haar twee zonen geboren: Rudy (†) en Gustaaf.
Na haar scheiding ging Iréne aan de slag aan de kassa van het bedrijfsrestaurant van de RTT, het huidige Proximus. Toen ze met pensioen ging, genoot ze vooral van haar rol als zorgzame oma. Ze bracht veel tijd door met haar jongste kleinkind Philip en bleef ook nauw betrokken bij haar andere kleinkinderen Gina en Michèle. Vandaag telt ze bovendien vier achterkleinkinderen, en via achterkleinzoon Gill werd ze overgrootmoeder van achterachterkleindochter Lily – vijf generaties levenservaring verenigd in één familie.
Een eeuwelinge vol humor, spelplezier en charme.
De verjaardag werd in WZC Sint-Job gevierd in aanwezigheid van familie, vrienden en vertegenwoordigers van het stadsbestuur. Schepen van Burgerlijke Stand Caroline De Meerleer mocht de eeuweling officieel feliciteren, samen met schepen Matthias De Ridder, die haar met de glimlach begroette.
“Iréne is een bijzondere dame,” vertelt Caroline De Meerleer. “Heel koket, altijd goedlachs en steeds in voor een grap. Ze speelt graag gezelschapsspelletjes, lost kruiswoordraadsels op en verkocht recent nog cupcakes in het woonzorgcentrum ten voordele van de actie Bake with Love van de Stichting Alzheimer Onderzoek. Lachen en actief bezig blijven houden haar gezond en gelukkig.”
Een eeuw van moed en levensvreugde.
Met haar eeuw vol verhalen, humor, veerkracht en warmte is Iréne Piron het levende bewijs dat positiviteit en levenslust de sleutel zijn tot een lang en gelukkig leven. “Ze zegt vaak: ‘Blijf lachen, wat er ook gebeurt,’” besluit haar familie. En dat doet ze nog elke dag — met een ondeugende glimlach, een kwinkslag en een hart dat jong gebleven is.
