In Lede is een nieuw politiek en maatschappelijk debat losgebarsten over de toekomst van het park aan de woonwijk Hulst. Wat enkele jaren geleden nog een afgesloten dossier leek, staat vandaag opnieuw op de agenda. Volgens gemeenteraadslid Jo Maebe van Groen bereidt het gemeentebestuur in alle stilte de verkaveling voor van het park aan de woonwijk Hulst, ondanks een eerdere consensus om dat niet te doen. Die mogelijke verkaveling stuit op onbegrip bij buurtbewoners en roept fundamentele vragen op over ruimtelijke ordening, ontharding, sociale huisvesting en de financiële keuzes van het gemeentebestuur.
Tegelijk verwerpt het gemeentebestuur onder leiding van burgemeester Geertrui Van de Velde de kritiek en benadrukt het dat er nog geen definitieve beslissing is genomen. Volgens het bestuur gaat het om een objectief onderzoek in het kader van de meerjarenplanning en de Vlaamse doelstellingen rond sociaal wonen.
Consensus van 2024 lijkt van tafel
De controverse rond park Hulst is niet nieuw. In mei 2024 leidde scherpe kritiek vanuit de oppositie, waaronder Groen Lede, tot een breed gedragen consensus binnen de gemeenteraadscommissie dat een mogelijke verkaveling van de groene speelzone en het parkje in de wijk Hulst niet langer aan de orde was.
Die consensus lijkt nu echter verleden tijd. Nauwelijks twee jaar later duikt het dossier opnieuw op, tot grote verbazing van de oppositie. Volgens Groen wordt achter de schermen gewerkt aan een mogelijke herbestemming van het terrein. “Het is bijzonder opvallend dat een dossier waarvan iedereen dacht dat het van tafel was, opnieuw opduikt,” stelt Jo Maebe. Volgens hem gebeurt dat zonder voldoende transparantie richting de bevolking en zonder rekening te houden met eerdere engagementen.
Een park met geschiedenis en sociale functie
Het park in de wijk Hulst is meer dan zomaar een stuk open ruimte. De groene zone werd begin jaren tachtig aangelegd als speelplein aan de rand van de woonwijk. Bijna vijftig jaar later vervult het terrein nog steeds die rol.
Voor jonge gezinnen in de buurt is het park een belangrijke ontmoetingsplek. Kinderen gebruiken het terrein als speelruimte en ook de lokale scouts maken er regelmatig gebruik van. Door de verjonging van de wijk is de maatschappelijke waarde van het park volgens buurtbewoners zelfs toegenomen.
Jo Maebe vindt het onbegrijpelijk dat de gemeente een zone die destijds met steun van de overheid werd gerealiseerd, vandaag zou opofferen. “Het is onbegrijpelijk dat de gemeente bijna vijftig jaar na de aanleg ervan, en die er nota bene kwam met steun van de overheid, deze groene zone nu opgeeft,” aldus Maebe. “Uitgerekend op een moment dat ontharding hoog op de agenda staat en blijkt dat Lede volgens recente cijfers van Statistiek Vlaanderen slechter scoort dan de gemiddelde Vlaamse gemeente.”
Voor Groen is de mogelijke verkaveling dan ook symbolisch voor een bredere problematiek: de spanning tussen bouwdruk en het behoud van publieke groene ruimte.
Ontharding als heikel punt
De discussie raakt aan een thema dat in Vlaanderen steeds belangrijker wordt: ontharding. Meer groen en minder verharding moeten gemeenten beter wapenen tegen hitte, droogte en wateroverlast.
Volgens Groen scoort Lede op dat vlak nu al ondermaats. Het verdwijnen van een park van ongeveer 30 are zou volgens de partij een stap achteruit betekenen. Buurtbewoners vrezen bovendien dat de wijk aan leefkwaliteit zal inboeten. Voor velen vormt het park een zeldzame open groene ruimte in een residentiële omgeving.
Sociale woningen of afleidingsmanoeuvre?
Een van de pistes die circuleert, is de ontwikkeling van sociale woningen op het terrein. Volgens Groen is dat argument echter misleidend. Maebe noemt de verwijzing naar sociale huisvesting een afleidingsmanoeuvre. Volgens hem draait de discussie in essentie niet om wonen, maar om geld.
Het te gelde maken van het park zou volgens Groen vooral bedoeld zijn om financiële gaten in de gemeentebegroting op te vullen.
Link met de verlieslatende poetsdienst
Daarmee komt een tweede gevoelig dossier in beeld: de gemeentelijke poetsdienst. Volgens Groen schuilt daar de echte reden achter de hernieuwde interesse in park Hulst. Jo Maebe verwijst naar de financiële cijfers van de gemeente. “De jaarrekening werd eind 2025 afgesloten met een beschikbaar budget van 13,7 miljoen euro,” zegt hij. “Er is dus geen acute financiële nood.”
Volgens hem ligt het probleem elders: bij de structurele tekorten van de poetsdienst. Die dienst kampte jarenlang met aanzienlijke verliezen. Tussen 2014 en 2025 stapelden de tekorten zich volgens Groen op tot bijna 3 miljoen euro. Volgens Maebe ontstaat daardoor het beeld dat de verkoop van park Hulst bedoeld is om die put te dempen. “Het heeft er alle schijn van dat met de verkoop van het park in de wijk Hulst deze financiële put moet worden gedempt.” Dat verwijt schiet bij het gemeentebestuur duidelijk in het verkeerde keelgat.
Gemeentebestuur reageert scherp
Het gemeentebestuur nuanceert de kritiek en verwerpt de beschuldiging dat alles “in alle stilte” gebeurt. Volgens burgemeester Geertrui Van de Velde (CD&V) en haar bestuur is er wel degelijk open communicatie.
Het bestuur benadrukt dat reeds overleg plaatsvond met buurtbewoners en een vertegenwoordiger van de scouts. Tijdens die gesprekken werd bewust tijd genomen om bezorgdheden, opmerkingen en bezwaren te beluisteren. Volgens het bestuur vormen die gesprekken een essentieel onderdeel van het verdere traject. “Het is net door in dialoog te gaan dat we tot een project willen komen dat zoveel mogelijk rekening houdt met de noden en verwachtingen van de omgeving,” klinkt het.
Volgens het gemeentebestuur is luisteren naar alle betrokken partijen cruciaal alvorens verdere stappen te zetten.
Vlaamse regelgeving zet gemeenten onder druk
Volgens het bestuur moet de discussie ook in een bredere context bekeken worden. De mogelijke ontwikkeling van de gronden is volgens hen geen geïsoleerde beleidskeuze, maar het gevolg van een gewijzigde Vlaamse beleidscontext.
Lokale besturen worden door de Vlaamse overheid gevraagd hun publieke gronden in kaart te brengen en te onderzoeken welke locaties in aanmerking komen voor betaalbaar en sociaal wonen. Voor Lede is die opdracht concreet: tegen 2042 moeten in totaal 218 sociale woningen gerealiseerd worden. Dat aantal maakt deel uit van het Bindend Sociaal Objectief.
Die verplichting brengt volgens het bestuur ook een nieuw sanctiemechanisme met zich mee. Als de doelstellingen niet worden gehaald, kan dat financiële gevolgen hebben voor de gemeente. “Het is dan ook onze verantwoordelijkheid om alle mogelijke locaties objectief te onderzoeken en zorgvuldig af te wegen.”
Nog geen definitieve beslissing
Het gemeentebestuur benadrukt dat er momenteel geen definitieve beslissing is genomen over park Hulst. Dat het terrein onderzocht wordt als mogelijke locatie, betekent volgens het bestuur niet dat de verkaveling vastligt. Integendeel, de gesprekken met de buurt moeten net duidelijk maken hoe een eventuele ontwikkeling kwalitatief kan worden ingevuld.
De ambitie bestaat erin om, indien het project verder vorm krijgt, sociaal wonen te combineren met voldoende groene ontmoetingsruimte en speelruimte. Volgens het bestuur moet zo een meerwaarde ontstaan voor zowel toekomstige bewoners als huidige buurtbewoners.
Vastgoedstrategie en meerjarenplan
Ook de kritiek dat alles stilletjes zou gebeuren, wordt tegengesproken. De opname van park Hulst kadert volgens het bestuur binnen de vastgoedstrategie van de gemeente. Die strategie vormt een prioritaire actie in het meerjarenplan 2026-2031 (actie A26/084).
Het meerjarenplan moet bovendien publiek worden besproken en ter goedkeuring aan de gemeenteraad worden voorgelegd. Volgens het bestuur kan daarom moeilijk worden volgehouden dat het dossier verborgen werd gehouden.
Geen één-op-één verband met poetsdienst
Het gemeentebestuur verwerpt eveneens de koppeling tussen park Hulst en de verliezen van de poetsdienst. Volgens het bestuur werkt een meerjarenplan over zes jaar en bestaat het uit een geheel van ontvangsten en uitgaven. Er is volgens hen geen één-op-éénrelatie tussen een specifieke verkoop en een specifieke kost.
Bovendien is de verkoop van park Hulst nog niet gerealiseerd en kan die dus onmogelijk al als compensatie voor verliezen worden beschouwd. Zelfs als de verkoop zou doorgaan, gaat het volgens het bestuur om een eenmalige ingreep en geen structurele oplossing. “Als dit enkel zou dienen om een verlies te compenseren, dan stelt hetzelfde probleem zich binnen afzienbare tijd opnieuw.”
Stopzetting poetsdienst vanaf 2027
Het bestuur bevestigt wel dat de poetsdienst een structureel probleem vormt, maar beklemtoont dat de beslissing om die dienstverlening stop te zetten per 1 januari 2027 niet louter financieel is ingegeven.
Volgens het bestuur ging aan die beslissing een grondig beleidsproces vooraf in het kader van het nieuwe meerjarenplan. Meerdere factoren speelden mee: de schaalgrootte van de dienstverlening, de efficiëntie, de rol van het lokaal bestuur binnen het zorglandschap en de resultaten van een uitgebreid behoefteonderzoek.
Hoewel de historische tekorten mee in rekening werden genomen, waren die volgens het bestuur zeker niet de enige motivatie. Momenteel wordt gewerkt aan een mogelijke overname van de poetsdienst door een externe partner. Daarbij wil de gemeente de overgang op een correcte en menswaardige manier begeleiden, met aandacht voor zowel medewerkers als klanten.
Het bestuur betreurt dan ook dat de poetsdienst in het debat rond park Hulst wordt betrokken. Volgens hen doet dat geen recht aan de complexiteit van het dossier en helpt het niet bij een sereen maatschappelijk debat.
Besluit
Het dossier rond park Hulst legt een fundamenteel spanningsveld bloot binnen het lokale beleid in Lede. Aan de ene kant staat de roep om het behoud van groene ruimte, ontharding en leefkwaliteit in een woonwijk waar het park al decennialang een sociale functie vervult. Aan de andere kant wijst het gemeentebestuur op de toenemende druk vanuit Vlaanderen om bijkomende sociale woningen te realiseren en publieke gronden strategisch in te zetten.
De kritiek van Groen, aangevoerd door Jo Maebe, focust op transparantie, beleidsconsistentie en financiële keuzes. Het gemeentebestuur van burgemeester Geertrui Van de Velde benadrukt op zijn beurt dat nog niets beslist is en dat overleg centraal staat. Eén ding is duidelijk: het debat over park Hulst is uitgegroeid tot veel meer dan een discussie over een stuk grond. Het raakt aan de kern van hoe Lede haar toekomst wil vormgeven — met moeilijke keuzes tussen wonen, financiën, zorg en groen.
