Voor Thor Verleysen leek de overstap naar het continentale niveau de ideale start van een nieuw hoofdstuk in zijn jonge wielercarrière. De 19-jarige renner uit Erpe-Mere kreeg een kans bij een ploeg die in hem geloofde, beschikte over een professionele structuur om in te groeien en kon zich opmaken voor een kalender vol grote en uitdagende koersen. Alles leek in de juiste richting te evolueren voor de eerstejaarsbelofte, die na een sterk juniorenparcours klaar was om de volgende stap te zetten richting de top van het U23-wielrennen.
Maar amper zes maanden later ziet de realiteit er plots helemaal anders uit. De droom die zo veelbelovend begon, kreeg een harde knauw toen bekend raakte dat zijn ploeg na dit seizoen ophoudt te bestaan. Voor Verleysen betekent dat onverwacht opnieuw op zoek gaan naar een team voor 2027, en dat op een moment waarop hij net hoopte stabiliteit en continuïteit te vinden.
Het nieuws kwam bijzonder hard aan.
“Ja, dat is toch wel een serieuze domper als je zoiets te horen krijgt”, vertelt de voormalig renner van Avia-Rudyco Cycling Team openhartig. De teleurstelling is groot, vooral omdat zijn toekomstplannen volledig anders waren uitgetekend. “De bedoeling was om echt een toekomst binnen de ploeg uit te bouwen, om stap voor stap te kunnen groeien en vooral om veel te leren van die ervaren jongens op continentaal niveau. Dat zou een belangrijk traject geweest zijn in mijn ontwikkeling. Dat zal in deze setting dus niet gebeuren.”
Hoewel er in de wandelgangen al geruchten circuleerden over moeilijkheden binnen de ploeg, bleef Verleysen lange tijd positief en hoopvol. Hij geloofde dat er alsnog een oplossing zou komen. “Op zich had ik er wel een goed oog in”, zegt hij. “Ik dacht wel dat er een oplossing gevonden ging worden.”
Toen de definitieve beslissing viel, kwam die dan ook aan als een mokerslag. Over de precieze oorzaken werd intern weinig uitleg gegeven. “Ze hebben er niet veel van gezegd. Ik denk wel echt dat ze hun best hebben gedaan om een oplossing te zoeken en dat het gewoon niet mogelijk was om verder te gaan.”
Rechtstreeks gecontacteerd na sterke juniorenperiode
De samenwerking met de ploeg kwam er niet toevallig. Verleysen had zich als junior in de kijker gereden en werd rechtstreeks benaderd vanuit Nederland. “Ze hebben mij zelf gecontacteerd”, legt de Oost-Vlaming uit. “Na een online meeting over de structuur van de ploeg was het plan inderdaad dat ik daar waarschijnlijk zelfs in 2027 ging rijden.”
Dat onderstreept hoeveel vertrouwen er langs beide kanten aanwezig was. Het project was duidelijk gericht op de lange termijn. Niet enkel een leerjaar bij de beloften, maar een groeitraject waarin Verleysen zich rustig kon ontwikkelen richting een hoger niveau. Die plannen zijn nu abrupt van tafel geveegd.
Moeilijke winter door hardnekkige knieblessure
Alsof het wegvallen van zijn ploeg nog niet zwaar genoeg woog, kende Verleysen ook sportief een moeilijke aanloop naar zijn eerste U23-seizoen. Een hardnekkige knieblessure zorgde ervoor dat zijn wintervoorbereiding meerdere keren onderbroken werd. “Voor mij was het een heel moeilijke winter”, geeft hij toe. “Ik heb gesukkeld met een knieblessure, waardoor ik toch drie keer twee weken echt stil heb gelegen en niet heb kunnen trainen.”
Voor een jonge renner die net de overstap maakt naar een hoger niveau is dat bijzonder nefast. De wintermaanden vormen immers de basis voor het volledige seizoen. Trainingsachterstand op dat moment werkt vaak nog maanden door. Verleysen voelt dat zelf ook. “Ik heb persoonlijk het gevoel dat ik nog niet de stappen heb kunnen zetten die ik vooraf had gewild, om te laten zien waartoe ik in staat ben. Conditioneel heb ik het gevoel dat er nog veel meer in zit.”
Dat gevoel van onvoltooide progressie knaagt. Toch weigert hij zich blind te staren op wat misliep. Tussen de tegenslagen door zag hij ook duidelijke leermomenten. “Ik heb veel bijgeleerd natuurlijk, zeker in die mooie, grote koersen. Daar doe je veel ervaring op.”
Elke dag werken aan herstel
De blessure waarmee Verleysen kampt, is een frictiesyndroom — een probleem dat in het peloton vaker voorkomt en vooral de zone rond de knie belast. Het vraagt dagelijkse aandacht om onder controle te houden. “Ik moet de spieren rond de knie activeren en goed verzorgen zodat die niet overbelast geraken”, legt hij uit. “Want met een pijnlijke knie kan je niet fietsen.”
Momenteel is de situatie beheersbaar en hoeft er niet geopereerd te worden, maar het blijft een aandachtspunt in zijn carrière. “Als die last ooit zou terugkeren, zou het misschien wel tot een operatie kunnen komen om er dan definitief van af te zijn.” Voorlopig blijft de focus op preventie, stabiliteit en het zorgvuldig managen van zijn belasting. Voor een belofte die zich wil bewijzen op continentaal niveau is dat extra werk achter de schermen essentieel.
Motivatie blijft overeind
Ondanks de sportieve en structurele onzekerheid blijft één zaak overeind: zijn motivatie. Verleysen weigert zich neer te leggen bij de situatie. Integendeel, hij wil het lopende seizoen gebruiken om zich alsnog te tonen en zijn huidige ploeg in schoonheid uit te zwaaien. “Ik ben de ploeg gewoon dankbaar dat ze mij deze kans hebben gegeven, dat ze in mij hebben geloofd. We willen met iedereen samen nog een sterk seizoen proberen rijden om het hoofdstuk toch mooi af te sluiten.”
Die dankbaarheid typeert de jonge Oost-Vlaming. Ondanks de ontgoocheling overheerst geen bitterheid, maar respect voor de mensen die hem deze kans gaven.
Zelf op zoek naar een nieuwe kans
Een manager heeft Verleysen niet. Dat betekent dat hij zelf de contacten moet leggen en zijn toekomst mee in handen neemt. “Ik ben zelf van plan om wat contact te zoeken met teams”, zegt hij. “Ik hoop op continentaal niveau te kunnen verder koersen en mijn droom na te jagen om ooit prof te kunnen worden.”
Het is een harde realiteit van de wielersport: talent alleen volstaat niet altijd. Timing, kansen en stabiliteit spelen eveneens een cruciale rol. Toch probeert Verleysen zich niet te laten verlammen door onzekerheid. “Het is natuurlijk even leven in onzekerheid, maar ik probeer me te focussen op dit seizoen.”
Die nuchtere ingesteldheid kan een troef zijn in een periode waarin veel jonge renners mentaal onder druk komen te staan.
Combinatie met studies aan UGent
Naast zijn wielercarrière bouwt Verleysen ook verder aan zijn academische toekomst. Hij combineert zijn sportieve ambities met deeltijdse studies Sociologie aan Universiteit Gent. Die combinatie vraagt discipline en een strakke planning, maar voorlopig blijkt ze haalbaar. De studies vormen tegelijk een belangrijke mentale balans naast het wielrennen.
Toch blijft de sport de absolute prioriteit in zijn dagelijkse leven. Zijn focus ligt op presteren, beter worden en potentiële ploegen overtuigen. “Ik ben er gewoon van overtuigd dat ik, mits een vlekkeloze winter zonder die knieproblemen, echt nog veel stappen kan zetten.” Die overtuiging is niet gespeeld. Ze komt voort uit een diep geloof in zijn eigen potentieel. “Ik hoop dat ik mij aan een nieuwe ploeg kan tonen en mij kan bewijzen.”
Het is een warme, oprechte oproep van een jonge renner die geconfronteerd wordt met tegenslag, maar weigert zijn droom op te geven. Waar sommigen zouden afhaken na blessureleed en ploegonzekerheid, blijft Thor Verleysen vooruitkijken.
Zijn boodschap is duidelijk: de droom leeft nog altijd. Ploegen die interesse hebben of contact willen opnemen met Thor Verleysen kunnen hem rechtstreeks bereiken via thor.verleysen@gmail.com. Voor de 19-jarige renner uit Erpe-Mere is het verhaal nog lang niet geschreven — integendeel, hij gelooft dat zijn echte doorbraak nog moet komen.
