Kenn Simon heeft in Bavegem de zesde Memorial Hubert Verhoeyen, met als ereprijs de schepen van Sport Jo Vermeulen, op zijn naam geschreven. De renner van Kriekepot maakte in de slotfase optimaal gebruik van de aarzelingen in de kopgroep en koos op het juiste moment voor een alles-of-nietsaanval. Hij hield stand tot aan de finish en boekte zo zijn achtste overwinning van het seizoen. Voor streekrenner Niels Matthys werd het een bijzonder sterke wedstrijd, al bleef hij met een vierde plaats achter met een dubbel gevoel. Ook Belgisch kampioen Siebe Roggeman reed een actieve koers, maar zag door enkele verkeerde keuzes in de laatste twee ronden zijn podiumkansen verdwijnen.
Sterke koers in Bavegem
De organisatie van de zesde Memorial Hubert Verhoeyen was opnieuw in handen van het KVZW Wielersportcomiteit Bavegem, dat de renners een aantrekkelijke en bijzonder strijdlustige wedstrijd voorschotelde. Van bij de start lag het tempo hoog en verschillende renners probeerden al vroeg een beslissing te forceren. Het peloton kreeg daardoor nauwelijks rust en uiteindelijk ontstond een sterke kopgroep waarin verschillende renners over voldoende inhoud beschikten om de koers te doen kantelen.
Dat was ook het moment waarop Kenn Simon zijn ervaring en koersinzicht kon uitspelen. De renner kwam daags na zijn achtste plaats in Munte aan de start en wist dat hij niet over de meest frisse benen beschikte. Toch liet hij zich niet verrassen toen enkele sterke renners vroeg in de wedstrijd de aanval kozen.
“In Bavegem kwam ik aan de start daags na Munte waar ik achtste werd, dus hele frisse benen had ik niet”, blikte Simon terug. “Al vrij snel reden er sterke renners weg en ik wist dat ik mee moest schuiven. Dat bleek ook de juiste beslissing, want we zaten met heel wat ‘motoren’ voorin waardoor we toch wel een mooie voorsprong konden uitbouwen.”
De kopgroep kreeg steeds meer vorm en kon een comfortabele voorsprong opbouwen. Toch was de wedstrijd daarmee nog lang niet beslist. Naarmate de finish dichterbij kwam, werd het duidelijk dat de samenwerking in de voorste groep niet meer optimaal verliep.
Simon wacht op het juiste moment
Simon voelde dat de samenwerking begon te haperen en bleef alert. De renner besloot niet zomaar mee te rijden tot de laatste kilometers, maar wachtte geduldig op een moment waarop hij zijn kans kon grijpen. “Naar het einde toe liep de samenwerking toch wat stroef en zag ik net bij het ingaan van de laatste ronde mijn kans om er alles of niks van te maken”, aldus Simon. “Heel content dat ik het kon afmaken.”
De aanval bleek beslissend. Terwijl de achtervolgers naar elkaar keken en de samenwerking niet langer optimaal was, slaagde Simon erin om zijn voorsprong vast te houden. Hij reed solo richting finish en mocht uiteindelijk als winnaar de handen in de lucht steken.
Voor Simon betekende de overwinning niet alleen een nieuwe zege, maar ook een persoonlijk record. “De laatste wedstrijden zit het gevoel toch nog vrij goed. Het einde van het seizoen nadert en ik wou deze toch mooi afsluiten met een overwinning. Het is mijn zege-record der jaren, dus ik ben heel tevreden dat ik dit kan realiseren in onze nieuwe ploeg van Kriekepot dit jaar.”
De overwinning in Bavegem was uiteindelijk al zijn achtste zege van het seizoen. Ondertussen zette Simon zijn sterke reeks nog verder: in Nieuwerkerken-Aalst boekte hij inmiddels zijn negende overwinning van het jaar. Zijn seizoen is bovendien nog niet afgelopen. Hij wil nog aan de start verschijnen in Sint-Lievens-Houtem en Lotenhulle.
Niels Matthys verrast zichzelf met sterke prestatie
Een van de opvallendste prestaties kwam van streekrenner en Wetteraar Niels Matthys. Zijn vierde plaats vertelt slechts een deel van het verhaal. Matthys reed een bijzonder sterke wedstrijd en bracht lange tijd de wedstrijd mee in een beslissende plooi. Toch was hij vooraf allesbehalve zeker van zijn zaak.
“Niet met het beste gevoel eigenlijk”, vertelde Matthys voor de wedstrijd. “Ik sukkel al een aantal weken met mijn onderrug, vooral wanneer ik in koers langere tijd veel kracht moet leveren. Maandag in Oudbergen was het echt niet te doen en ook de dagen erna had ik naast de fiets nog last.”
Tijdens het losrijden leek de situatie iets beter, maar op de wedstrijddag zelf speelde de rug opnieuw op. Matthys begon dan ook met de nodige twijfels aan de wedstrijd. “Vanmorgen stond mijn rug opnieuw volledig vast en had ik al die zeurende pijn die normaal pas na een uur of anderhalf koers komt. Ik heb voor de start nog wat activatieoefeningen gedaan en geprobeerd om het wat los te krijgen, maar ik had er eerlijk gezegd niet veel vertrouwen in.”
Toch was de motivatie groot. Bavegem ligt dicht bij huis en is voor Matthys een wedstrijd die hij ieder jaar graag rijdt. Die twijfels bleken tijdens de wedstrijd al snel ongegrond. Na amper twee ronden voelde de Wetteraar dat zijn benen opvallend goed waren. “Na een tweetal rondes voelde ik al dat ik een heel goede dag had. Ik heb zelfs teken gedaan naar mijn vader langs de kant dat de benen echt goed waren. Vanaf dan wist ik dat er misschien wel iets moois mogelijk was.”
Meteen in de aanval
Matthys maakte van bij het begin deel uit van het offensief. Voor de start had hij met ploegmaat Pieter De Paepe voor de grap afgesproken om meteen vol door te trekken. De grap werd werkelijkheid. “Ik had niet verwacht dat hij het effectief ging doen, maar hij vertrok meteen en ik ben meegesprongen. Samen met Fabrizio De Koning hebben we zo de eerste twee rondes met drie voorop gereden.”
Toen het trio opnieuw werd ingerekend, bleef Matthys niet afwachten. Hij trok onmiddellijk opnieuw ten aanval. Uiteindelijk vormde zich een groep van ongeveer twaalf renners, met ook zijn ploegmaat Herman Van Houcke. In die groep bleef het tempo hoog. Iets voorbij halfweg begonnen de aanvallen elkaar op te volgen en Matthys bleek bijzonder attent. “Ik merkte dat ik telkens heel goed kon reageren en zelf ook kon meeschuiven.” Op een bepaald moment counterde hij een aanval en kreeg hij ruimte. Hoewel er op dat ogenblik nog meer dan veertig kilometer te rijden waren, besloot hij niet te twijfelen.
Dertig kilometer solo
Matthys zette door en begon aan een indrukwekkende solo. “Het was nog ruim 40 kilometer tot de finish, maar ik weet uit ervaring dat zo’n situatie mij wel ligt. Ik heb vrij snel mijn tempo en wattages gevonden en ben gewoon blijven rijden.” Zijn voorsprong groeide tot bijna dertig seconden. Op dat moment begon Matthys in een stunt te geloven. De lange solo vroeg echter veel van zijn krachten. De achtervolgende groep zette een stevige achtervolging in en reed een ronde lang bijzonder hard.
“Op een bepaald moment had ik bijna 30 seconden en begon ik er echt in te geloven. De groep achter mij heeft dan één ronde echt heel hard gereden en plots kwamen ze snel dichter. Ik heb nog geprobeerd te versnellen, maar na zo’n lange inspanning zat die versnelling er niet meer in.”
Na ongeveer dertig kilometer alleen voorop te hebben gereden, werd Matthys op een tiental kilometer van de finish opnieuw ingerekend. Daarna volgde een nieuwe aanval. Kenn Simon koos zijn moment en reed opnieuw alleen weg. Matthys probeerde samen met Cedric Keppens en Yentl Van de Velde de kloof te dichten, maar de lange inspanning had diepe sporen nagelaten.
“Ik zat toen echt volledig in de verzuring. Ik denk dat ik dat zelden zo hard gevoeld heb. We zijn niet meer tot bij Simon geraakt en hebben met ons drie voor de overige podiumplaatsen gesprint. Zij werden tweede en derde en ik vierde.”
Vierde plaats met dubbel gevoel
Hoewel Matthys een bijzonder sterke koers reed, was hij niet volledig tevreden met zijn vierde plaats. Zijn eigen prestatie stemde hem daarentegen bijzonder positief. “Met mijn gevoel ben ik enorm tevreden, met de uitslag eigenlijk niet helemaal. Dit was volgens mij een van de drie beste dagen die ik ooit op een fiets gehad heb.”
Dat wordt ook ondersteund door zijn cijfers. Tijdens de wedstrijd verbeterde Matthys zelfs zijn persoonlijk wattagerecord over dertig minuten. “Dat zegt toch wel iets als je dat midden in een wedstrijd doet.” De sterke prestaties van de voorbije weken hebben er bovendien voor gezorgd dat zijn eigen verwachtingen veranderd zijn. Waar een vierde plaats vroeger zonder twijfel als een uitstekend resultaat zou worden beschouwd, mikt Matthys nu duidelijk hoger.
“De laatste koersen doe ik bijna altijd mee voor de overwinning en ik denk dat ik mezelf ondertussen wel bij de meest constante renners in het kermiscircuit mag rekenen. Dat is een enorme stap tegenover het begin van dit seizoen en zeker tegenover vorig jaar. Iets wat ik eigenlijk nooit had durven dromen.” Die nieuwe ambitie zorgt er tegelijk voor dat hij kritischer naar zijn resultaten kijkt. “Daardoor is een vierde plaats, hoe mooi die op zich ook is in dit deelnemersveld, niet meer iets waar ik volledig tevreden mee naar huis ga. Ik wil winnen.”
Het seizoen zit voor Matthys bovendien nog niet helemaal op slot. Kemzeke staat voorlopig op het programma. Daarnaast behoort ook de Brogo Gravel in Kalken tot de mogelijkheden. Afhankelijk van zijn werkplanning kan daar nog een wedstrijd bijkomen. “Ik heb ook nog wat verlofdagen staan, dus misschien pik ik ergens doorheen de week nog een koers mee. Het seizoen is dus nog niet helemaal gedaan. Zeker met het niveau dat ik momenteel haal, heb ik nog veel goesting om te koersen.”
Ook Belgisch kampioen Siebe Roggeman aan de start
Ook Belgisch kampioen Siebe Roggeman verscheen aan de start in Bavegem. Roggeman voelde zich goed en bevestigde tijdens de wedstrijd dat de benen in orde waren. Toch slaagde hij er niet in zijn sterke uitgangspositie om te zetten in een podiumplaats. “Het gevoel in Bavegem was wel goed en tijdens de koers had ik ook goede benen”, blikte Roggeman terug.
In de laatste twee ronden maakte hij naar eigen zeggen enkele verkeerde keuzes, waardoor hij uiteindelijk niet meer kon meestrijden voor de ereplaatsen. “De laatste twee ronden heb ik domme beslissingen gemaakt waardoor ik niet meedeed voor het podium. Ik ben tevreden met het gevoel dat ik had, maar niet met het resultaat.”
Roggeman heeft echter weinig tijd om bij het resultaat in Bavegem stil te staan. Zijn volgende belangrijke afspraak volgt al snel. Zaterdag staat hij aan de start van de Beker van België in Berlare. Daar heeft hij een duidelijk sportief doel voor ogen. Momenteel staat Roggeman tweede in het klassement, met evenveel punten als de leider. “Ik zal proberen deze competitie te winnen”, klinkt het strijdvaardig.
Besluit
De zesde Memorial Hubert Verhoeyen in Bavegem werd zo een wedstrijd waarin aanvallers volop hun kans kregen. Kenn Simon was uiteindelijk de renner die het best wist te profiteren van het koersverloop. Met een late aanval maakte hij het verschil en schonk hij zichzelf met zijn achtste overwinning van het seizoen een bijzonder mooie bekroning in de kleuren van Kriekepot.
Voor Niels Matthys werd het ondanks de vierde plaats vooral een wedstrijd die vertrouwen geeft. Zijn lange solo, zijn sterke reacties in de kopgroep en zijn persoonlijke wattagerecord tonen aan dat hij momenteel over een uitstekende conditie beschikt. Dat hij desondanks met een zekere ontgoocheling naar huis trok, zegt vooral iets over de ambities die hij zich ondertussen heeft opgelegd.
Ook Siebe Roggeman liet in Bavegem zien dat de benen goed zitten, al kostten enkele beslissingen in de slotfase hem de kans op een podiumplaats. Voor hem wacht met Berlare meteen een nieuwe uitdaging.
De Memorial Hubert Verhoeyen bewees daarmee opnieuw dat de Bavegemse wielerwedstrijd garant staat voor strijd, aanvalslust en een spannende finale. Met Simon als winnaar, Matthys als sterke vierde en Roggeman die zijn blik al op de volgende afspraak richt, leverde de koers bovendien voldoende regionale verhalen op om nog lang over na te praten.
