Op zondag 21 september stond het sportcentrum van Merksem in het teken van het Provinciaal én Vlaams kampioenschap voor masters. Twee atleten die er met bijzondere motivatie aan de start verschenen, waren de broers Filip en Frederik Eeckhout. Voor hen werd het een memorabele dag, met maar liefst acht titels die mee huiswaarts keerden richting Lede.
Frederik mikt hoog en treft doel.
Vooral Frederik Eeckhout (M40) had zijn zinnen gezet op dit kampioenschap. Als kersverse veertigplusser was hij al weken bezig met gerichte voorbereidingen. Wekelijks werkte hij trouw enkele technische discus-trainingen af, afgewisseld met stootsessies voor de kogel. Zijn doelstelling lag torenhoog: na zijn dubbele Belgische titel eerder dit jaar wilde hij ook de Provinciale én Vlaamse kampioenstitel veroveren.
Dat plan werd tot in de puntjes uitgevoerd. Met de kogel noteerde Frederik een knappe 12m33, ruim voldoende om alle concurrenten achter zich te laten. Ook in het discuswerpen stond er geen maat op hem: zijn beste worp landde op 37m32. Beide prestaties leverden hem de dubbele titel op in de categorie M40, waarmee hij zijn uitzonderlijk seizoen verder kleur gaf.
Filip toont klasse ondanks weinig trainingsuren.
Trainer Filip Eeckhout (M45) startte met een andere insteek. Door zijn rol als coach van talrijke atleten komt hij zelf nauwelijks nog aan trainen toe, wat uiteraard weegt op zijn eigen prestaties. Toch bewees Filip dat ervaring en techniek een groot verschil maken. Met een stevige stoot van 14m15 met de kogel en een discusworp van 40m05 zette hij resultaten neer waar velen jaloers op zouden zijn.
Zijn prestaties bleken bovendien goed voor niet minder dan vier titels: zowel bij kogelstoten als discuswerpen pakte hij de Provinciale én Vlaamse titel in de categorie M45. Voor Filip een bevestiging dat hij ondanks beperkte voorbereiding nog steeds op hoog niveau kan meedraaien.
Familiefeest in Merksem.
Met acht titels op één dag was het voor de broers Eeckhout een ware triomf. Waar Frederik zijn ambities volledig wist waar te maken, toonde Filip dat pure klasse niet verdwijnt, ook al komt de trainingsintensiteit op de tweede plaats. Samen schreven ze zo een mooi familiehoofdstuk bij in de rijke atletiekgeschiedenis van hun club en provincie.
