Bavegem, een dorp dat tijdens de kermisdagen gonst van leven en tradities, stond deze namiddag opnieuw in het teken van de wielersport. Het KVZW Wielersportcomité Bavegem, al decennialang een vaste waarde in de wielerkalender, organiseerde onder de vleugels van voorzitter Luc Matthijs hun jaarlijkse kermiskoers. De wedstrijd droeg, zoals intussen traditie is, de naam Memorial Ere-voorzitter en Ere-schepen Hubert Verhoeyen, een man die zijn hart en ziel aan het wielrennen én aan de gemeente gaf.
Dit jaar werden de junioren (U19) het middelpunt van de belangstelling. Zij kregen 93,4 kilometer voor de wielen geschoven, netjes verdeeld over 14 plaatselijke ronden van 6,67 km. Het glooiende parcours rond Bavegem – met telkens opnieuw het draaien, keren en optrekken – bood de garantie op koers van begin tot einde.
Ondanks de aanwezigheid van stevige concurrentie – de wielertweedaagse in Viane (Geraardsbergen) en de klassieker De Keizer der Junioren – kwamen toch nog 50 gemotiveerde renners aan de start. Een bewijs dat de koers in Bavegem nog steeds respect en aantrekkingskracht geniet, ook buiten de gemeentegrenzen.
Een ingetogen begin met een emotionele lading.
Voor de renners zich in het strijdgewoel konden storten, werd er eerst halt gehouden bij de man die centraal staat in deze koers: Hubert Verhoeyen. Als ere-voorzitter van het comité en ere-schepen van Sint-Lievens-Houtem was hij jarenlang een sleutelfiguur, zowel binnen de clubwerking als voor het verenigingsleven in de regio.
Voorzitter Luc Matthijs sprak kort het publiek toe en benadrukte hoezeer Verhoeyen nog altijd aanwezig is in het DNA van de club:
“Hubert was meer dan een voorzitter. Hij was een drijvende kracht, een vriend van iedereen en iemand die het wielrennen in Bavegem groot maakte. Deze koers blijft een eerbetoon aan zijn inzet en passie.”
Daarna nam de weduwe Rita, samen met haar dochter Sandra, het officiële startschot voor hun rekening. Het werd een ingetogen maar bijzonder warm moment. Daarna barstte het sportieve spektakel los.
Vroege schermutselingen: Cottignies en Bossaer tonen zich.
In de eerste ronde toonden enkele renners meteen hun koerslust. Vooral Kyano Cottignies – die later de hoofdrol zou spelen – en thuisrijder Xander Bossaer zetten als eersten de aanval in. Het duo zorgde voor de eerste nervositeit in het peloton, maar hun poging kreeg geen echte ademruimte en werd snel geneutraliseerd.
Een nieuwe poging kwam er in de vierde ronde, toen de Australiër Jonas Shelverton, Jonas Meulemeester en opnieuw Kyano Cottignies de handen in elkaar sloegen. Hun inspanning leverde vijftien seconden voorsprong op, maar het peloton liet hen niet begaan en dichte het gat nog voor half koers.
De ontsnapping die de koers kleurde.
Het echte koersverhaal begon halfweg, toen vier renners zich succesvol konden loswerken: Jonas Meulemeester, Maurits Baart, Serskampenaar Ian Kimpe en – alweer – Kyano Cottignies. Hun samenspel oogde veelbelovend en het peloton begon nerveus rond te kijken.
Die twijfel gaf ruimte aan Jonas Shelverton en Oosterzelenaar Liam Reynaerts om de sprong te wagen. Beiden reden het gat vakkundig dicht en zo kregen we een sterke kopgroep van zes renners. Ze draaiden goed rond en hun voorsprong groeide gestaag tot een halve minuut. Voor de organisatoren én de toeschouwers langs het parcours werd duidelijk dat dit de groep was die de koers zou dragen.
Uitdunning in de finale.
Toch bleef het geen status quo. Met nog vier ronden te rijden moest de kopgroep twee namen schrappen: Baart en Reynaerts verdwenen om onduidelijke redenen uit de voorste linies, waardoor de leidersgroep werd herleid tot vier.
Vooraan bleven Vooraan bleven Cottignies, Meulemeester, Kimpe en Shelverton moedig en efficiënt ronddraaien. Achter hen probeerde Thor Felies nog om het gat te dichten, maar hij stond voor een onmogelijke opdracht. Het verschil bleef schommelen rond de veertig seconden, een kloof die in de slotfase niet meer gedicht zou worden.
Een sprint op het scherp van de snee.
De finale werd een sprint met vier. Meulemeester opende van ver, overtuigd dat hij met zijn krachtige versnelling de rest zou kunnen verrassen. Hij leek zijn slag te slaan, maar daar was Kyano Cottignies, die zijn 1m90 aan pure power benutte. Met een indrukwekkende jump op de laatste meters stormde hij nog over Meulemeester heen. Het verschil was miniem – amper een tiental centimeter – maar voldoende om de overwinning te verzilveren.
Ian Kimpe reed een sterke sprint en pakte de derde plaats. Voor de Australiër Shelverton zat er niet meer in dan plek vier, al bewees hij wel dat hij zich prima in het Belgische koersgeweld kan handhaven.
Strijd voor de ereplaatsen.
In het peloton werd er nog hevig gesprint voor de ereplaatsen. Daarin toonde Borsbekenaar Senne Moortgat zich de snelste. Hij haalde het van Ottergemnaar Kobe Van Der Vurst, met kort daarachter Warre Willems, Thor Felies, Bas Vandenbulcke en Jelle Heyns.
Voor het thuispubliek was er ook nog reden tot trots. Oskar De Meester reed zich met een sterke inspanning naar een dertiende plaats. De andere Houtemse renners, Oskar Derynck en Xander Bossaer, finishten respectievelijk als 29ste en 34ste.
Cottignies boekt vijfde seizoenszege.
Voor Kyano Cottignies, afkomstig uit Emelgem bij Izegem, was dit al de vijfde overwinning van zijn seizoen. Hij staat bekend als een renner die koers durft te maken, vaak in de aanval rijdt en beschikt over een krachtige sprint. Dat profiel kwam in Bavegem perfect tot zijn recht. Cottignies straalde na de aankomst: “Ik voelde mij vandaag echt goed. Het parcours lag me, al was het een pittig rondje. Ik wist dat ik in de sprint mijn kans moest grijpen. Dat het lukt in een Memorial-koers, maakt het extra bijzonder.”
Een koers met betekenis voor Bavegem.
De Memorial Hubert Verhoeyen is intussen uitgegroeid tot meer dan zomaar een kermiskoers. Het is een jaarlijkse herdenking aan een man die zich jarenlang inzette voor zowel de sport als het dorpsleven. Voorzitter Luc Matthijs verwoordde het treffend:
“Voor ons comité is dit niet zomaar een wedstrijd. Het is een manier om Hubert levend te houden in ons werk. Elk jaar opnieuw voelen we de steun van zijn familie en van de vele mensen die hem gekend hebben. Dat maakt deze koers uniek.”
Voor de inwoners van Bavegem was het dan ook meer dan wielrennen alleen. De koers bracht sfeer in het dorp, zorgde voor volk langs de omloop en gaf kermis Bavegem dat tikkeltje extra glans.
Met deze overwinning schrijft Cottignies niet alleen zijn vijfde zege van het seizoen op zijn palmares, maar voegt hij ook een hoofdstuk toe aan de rijke wielergeschiedenis van Bavegem.
Top 20 uitslag – 5de Memorial Hubert Verhoeyen.
Deelnemers: 50 – opgaven: 10 – wedstrijdtijd: 2u07’00” – gemiddelde van: 43.92km/h.
- Kyano Cottignies – 2u07’00” (40punten).
- Jonas Meulemeester (39 punten).
- Ian Kimpe (38 punten).
- Jonas Shelverton (Aus) (37 punten).
- Senne Moortgat op 41sec. (36 punten).
- Kobe Van Der Vurst (35 punten).
- Warre Willems (34 punten).
- Thor Felies (33 punten).
- Bas Vandenbulcke (32 punten).
- Jelle Heyns (31 punten).
- Maurits Baart (30 punten).
- Lennert Everaert (29 punten).
- Oskar De Meester (28 punten).
- Emiel Peeters (27 punten).
- Stan Glorieux (26 punten).
- Roan Vertriest (25 punten).
- Stan Van Strijdonck (24 punten).
- Shayne Vandemeulebroucke (23 punten).
- Ferre Stevens (22 punten).
- Moises Cruz Cabrera (Mex) (21 punten).
