Onder een stralende zomerzon heeft Wielerclub De Redding uit Denderwindeke zaterdagmiddag opnieuw een aantrekkelijke wielernamiddag georganiseerd voor eliterenners zonder contract en beloften. Liefst 86 renners meldden zich aan de start voor een wedstrijd over 116 kilometer, goed voor tien ronden van net geen twaalf kilometer. De talrijk opgekomen wielerliefhebbers kregen een levendige en aanvallende koers voorgeschoteld, waarin verschillende ontsnappingspogingen het peloton voortdurend onder druk zetten. Uiteindelijk moest een sprint van een uitgedunde kopgroep beslissen over de overwinning, waarbij de Zuid-Afrikaan Rhys Burell nipt de sterkste bleek.
Al vroeg in de wedstrijd werd duidelijk dat verschillende renners hun kans wilden wagen. In de tweede ronde ontstond de eerste serieuze ontsnapping van de dag. Yentl Van De Velde, Tomas De Neve, Tom Timmermans, Bart Pieters, Jonas De Schamphelaere en Ryan Segers slaagden erin zich af te scheiden van het peloton. Het zestal werkte goed samen en bouwde een mooie voorsprong uit, waardoor het peloton twee ronden lang in de achtervolging moest.
De samenwerking in het peloton wierp uiteindelijk haar vruchten af. De koplopers werden opnieuw gegrepen, maar de hoge snelheid had intussen zijn tol geëist. Door een stevige tempoversnelling brak het peloton in twee delen uiteen. Pas in de zesde ronde wist de tweede groep opnieuw aan te sluiten, waardoor de wedstrijd opnieuw volledig open lag.
De aanvallen bleven elkaar vervolgens in sneltempo opvolgen. Ferre Antheunis, Seppe Segers en Tom Timmermans trokken ten aanval, maar hun poging kende slechts een kort leven. Nauwelijks een ronde later probeerden Matthew Van Schoor en Mateo De Spiegeleer het opnieuw, maar ook zij werden vrijwel onmiddellijk teruggehaald door het waakzame peloton.
Mateo De Spiegeleer liet zich daardoor echter niet ontmoedigen. Hij koos resoluut voor een solo-aanval en probeerde in zijn eentje het verschil te maken. Ondanks zijn moedige onderneming bleek de kracht van het grote peloton uiteindelijk te groot en moest ook hij zijn poging staken.
Daardoor leek alles af te stevenen op een massasprint, maar in de slotfase kreeg de wedstrijd nog een verrassende wending. Op enkele kilometers van de aankomst slaagden een achttal renners erin zich alsnog los te maken van de grote groep. Met het peloton op korte afstand draaide het uit op een bijzonder spannende eindsprint.
Daarin namen de Zuid-Afrikaan Rhys Burell en de Engelsman Oliver Robinson het tegen elkaar op in een nek-aan-nekrace richting finish. Beide renners gingen zij aan zij over de laatste meters, maar uiteindelijk was het Burell die met slechts een banddikte verschil als winnaar werd uitgeroepen.
De ervaren Geraardsbergenaar Jerome Baugnies vervolledigde het podium met een knappe derde plaats. Jonas De Schamphelaere eindigde als vierde, gevolgd door Seppe Segers, Anthony Pauwels, Thomas De Milde en Tomas Claes, die de overige ereplaatsen voor hun rekening namen.
