FC Velzeke heeft er een bijzonder geslaagde competitiestart opzitten. De ploeg kroonde zich vorig weekend tot eerste periodekampioen in vierde provinciale C en is na tien speeldagen nog altijd ongeslagen. Een knappe prestatie die het vertrouwen binnen de spelersgroep alleen maar versterkt. Toch was er voor Nick Dejonghe (24), afkomstig uit Leeuwergem, een flinke domper. De speler van FC Velzeke moest de beslissende wedstrijd tegen Strijpen noodgedwongen vanop de zijlijn volgen. Veertien dagen eerder liep hij tijdens de thuiswedstrijd tegen SV Sottegem B immers een zware enkelblessure op. De medische onderzoeken brachten een breuk in het sprongbeen van zijn enkel en een scheur in een pees en ligament aan het licht. Daardoor zal Dejonghe naar schatting vier tot acht weken buiten strijd zijn.
Het contrast is groot: terwijl zijn ploegmaats de eerste periodetitel mochten vieren, wacht Nick een periode van revalidatie. Toch blijft hij positief en kijkt hij vooral vooruit. Zijn belangrijkste doel is duidelijk: zo snel mogelijk opnieuw fit worden en zijn ploeg opnieuw op het veld kunnen helpen.
Van atletiek naar het voetbalveld
Dejonghe kwam niet meteen via het voetbal in de sportwereld terecht. Als jonge knaap legde hij eerst een heel ander parcours af. Tussen zijn zesde en elfde levensjaar was hij actief in de atletiek in Zottegem. “Een groot deel van mijn jeugd heb ik atletiek gedaan. Na vijf jaar vond ik enkel lopen toch wat eentonig en heb ik besloten om te beginnen voetballen bij Eendracht Elene-Grotenberge. De afwisseling tussen het fysieke aspect en het voetballen sprak mij wel aan. Intussen zijn we veertien jaar verder”, vertelt Nick.
Zijn keuze voor het voetbal bleek uiteindelijk een schot in de roos. Wat begon als een nieuwe sportieve uitdaging groeide uit tot een passie die ondertussen al veertien jaar een belangrijke plaats in zijn leven inneemt.
Mooie herinneringen aan de jeugdjaren bij Elene-Grotenberge
De jeugdopleiding bij Eendracht Elene-Grotenberge betekende een belangrijke periode in zijn voetbalontwikkeling. Nick doorliep er vrijwel zijn volledige jeugdopleiding met dezelfde groep ploegmaats. Dat zorgde niet alleen voor sportieve successen, maar ook voor vriendschappen die tot op vandaag blijven bestaan.
“Ik heb zo goed als mijn volledige jeugd met dezelfde ploeg de verschillende leeftijdscategorieën doorlopen. Uiteindelijk zijn de meesten hun eigen weg gegaan, maar er zijn wel mooie vriendschappen aan overgebleven, zowel bij de spelers als bij de ouders en trainers.”
Ook op sportief vlak mocht de jeugdploeg mooie resultaten vieren. Dankzij een sterke lichting konden ze verschillende keren bovenaan eindigen. “Wij hadden ook het geluk om toch een vrij goede ploeg te hebben, waardoor we een drietal keer kampioen hebben kunnen spelen bij de jeugd. Hopelijk wordt dit jaar de eerste keer in het volwassen voetbal.” Die laatste uitspraak krijgt extra betekenis nu FC Velzeke uitstekend op weg is om zijn ambities waar te maken.
In 2021 de overstap naar FC Velzeke
In 2021 besloot Dejonghe een nieuw hoofdstuk aan zijn voetbalcarrière te beginnen. Hij maakte de overstap van Eendracht Elene-Grotenberge naar FC Velzeke. Een overgang die voor hem minder groot bleek dan aanvankelijk misschien verwacht. “Net voor de overstap speelde ik bij de U21 van Elene-Grotenberge, maar ik had het geluk om al eens te mogen meedoen met de beloften en tijdens de voorbereiding met het B-elftal. Daardoor wist ik al min of meer hoe het er daar aan toeging en was de stap iets minder groot.”
Bovendien stond hij er niet helemaal alleen voor. Een aantal leeftijdsgenoten maakte eveneens de overstap en ook enkele oude ploeggenoten waren al actief bij Velzeke. “Het hielp natuurlijk ook dat ik met een aantal leeftijdsgenoten de stap maakte en terechtkwam bij oude ploeggenoten. Velzeke is een echte familieclub, dus we werden er zeer goed ontvangen.” Die warme ontvangst zorgde ervoor dat Nick zich snel thuis voelde binnen de club.
Geleidelijk groeien naar het eerste elftal
Zijn eerste jaren bij Velzeke stonden vooral in het teken van ervaring opdoen bij het B-elftal. Dat team kwam toen nog uit in vierde provinciale. Voor Dejonghe was het de ideale omgeving om zich verder te ontwikkelen, zonder meteen de grote druk van het eerste elftal te moeten ervaren. “De eerste jaren waren vooral ervaring opdoen in het B-elftal, toen nog in vierde provinciale, maar toch ook veel plezier maken omdat de druk daar natuurlijk minder groot is.”
Geleidelijk aan kwamen er ook kansen bij het eerste elftal. Daar merkte hij dat het voetbal toch met een andere ingesteldheid en verwachtingen gepaard ging. “Uiteindelijk kwamen er dan kansen bij het eerste elftal. Ik merkte wel dat de druk daar groter was.” De stap naar het eerste elftal betekende opnieuw een belangrijke uitdaging in zijn voetbalcarrière. Intussen is hij uitgegroeid tot een speler die zijn steentje wil bijdragen aan de sportieve ambities van FC Velzeke.
Pijnlijk vorig seizoen, ondanks een veilige uitgangspositie
Het seizoen 2025-2026 verliep voor zowel Nick als FC Velzeke niet zoals gehoopt. Persoonlijk kende hij een moeilijke competitiestart doordat hij tijdens de voorbereiding werd afgeremd door een knieblessure. “Voor mij persoonlijk was de start iets minder omdat ik de volledige voorbereiding gemist had door een knieblessure. Ik kon pas een maand na de start van de competitie opnieuw beginnen trainen. Het is logisch dat je dan een achterstand hebt.”
Ook voor de club draaide het seizoen uiteindelijk uit op een grote ontgoocheling. Lange tijd leek er nochtans weinig aan de hand. FC Velzeke stond volgens Dejonghe rond februari nog op de zevende of achtste plaats en had een ruime voorsprong op de onderste ploegen.
Maar in het slot van de competitie liep het helemaal verkeerd. “Als ik mij goed herinner, stonden we in februari nog rond de zevende of achtste plaats, met een ruime voorsprong op de onderste ploegen. Uiteindelijk hadden we een zeer slecht seizoenseinde met vaak heel dom puntenverlies. Ondertussen wonnen de onderste ploegen zelf wedstrijden tegen de bovenste ploegen.”
Daardoor kwam Velzeke onverwacht opnieuw in de gevarenzone terecht. De toenemende druk woog op de ploeg en had ook een negatieve invloed op het spel. “Plots kwamen we wel in de gevarenzone en die druk kwam ons spel niet ten goede. Uiteindelijk zijn we via de eindronde gezakt van derde naar vierde provinciale, ondanks het feit dat we toch 31 punten hadden behaald.” Een degradatie die bijzonder hard aankwam binnen de spelersgroep. Toch was het meteen duidelijk dat de club niet bij de pakken zou blijven zitten.
Duidelijke ambitie: zo snel mogelijk terug naar derde provinciale
Na de degradatie werd binnen de spelersgroep al snel vooruitgekeken. Het bestuur en de sportieve omkadering wilden weten wie aan boord zou blijven om samen de terugkeer naar derde provinciale te realiseren. “Kort na ons verlies in de eindronde werd ons gevraagd wie er allemaal bij Velzeke zou blijven om zo snel mogelijk terug naar derde provinciale te gaan. Op twee spelers na bleef iedereen om onze club zo snel mogelijk terug te brengen naar waar we vandaan komen.”
Ook voor Dejonghe was de keuze vanzelfsprekend. Hij wilde meehelpen om de club opnieuw naar een hoger niveau te brengen. “Natuurlijk geldt dit voor mij ook. We beseffen wel dat dit niet altijd eenvoudig zal zijn. In vierde provinciale kom je vaak tegen heel stugge ploegen.” De ambities waren dus duidelijk, maar de spelers wisten dat ze iedere wedstrijd opnieuw geconcentreerd en met de juiste ingesteldheid zouden moeten aanpakken.
Een indrukwekkende competitiestart met de eerste periodetitel als beloning
Na tien speeldagen mag FC Velzeke bijzonder tevreden terugblikken op zijn competitiestart. De ploeg is nog altijd ongeslagen, scoorde al 26 doelpunten en moest slechts zeven tegentreffers incasseren. Cijfers die de sterke collectieve prestatie onderstrepen.
Ook Nick was tot aan zijn blessure bijzonder tevreden over het verloop van de competitie. “Ik ben blij dat ik tot aan mijn blessure de ploeg zoveel mogelijk heb kunnen helpen met de uitstekende start. Na tien speeldagen zijn we nog steeds ongeslagen en hebben we 26 doelpunten gemaakt en slechts zeven tegen.”
Toch benadrukt hij dat het in vierde provinciale niet altijd vanzelfsprekend is om wedstrijden naar je hand te zetten. Veel ploegen organiseren zich bijzonder compact en maken het de favorieten moeilijk. “Zoals ik al zei, heb je in vierde provinciale redelijk wat stugge ploegen. Zeker wanneer je vroeg op achterstand komt, wordt het moeilijk. Daardoor speelden we thuis ook al twee keer gelijk.”
Net daarom deed de overwinning tegen Strijpen van vorig weekend bijzonder veel deugd. Niet alleen leverde die zege de eerste periodetitel op, ze was ook een bevestiging van het goede werk dat de ploeg de voorbije maanden heeft geleverd. “Ik denk dat de overwinning tegen Strijpen vorig weekend, waarmee we de periodetitel behaalden, extra veel deugd deed.”
Voor FC Velzeke is die eerste prijs een mooie beloning voor de inzet en de motivatie binnen de spelersgroep. Bovendien geeft het de club een stevige mentale opsteker voor het verdere verloop van de competitie.
Zware enkelblessure gooit roet in het eten
Voor Nick zelf kreeg de uitstekende seizoensstart helaas een vervelend vervolg. Veertien dagen geleden liep hij tijdens de thuiswedstrijd tegen SV Sottegem B in de slotfase van de wedstrijd een zware blessure op.
Bij een doelpoging kwam hij ongelukkig in contact met een tegenstander. De gevolgen bleken achteraf ernstiger dan aanvankelijk gehoopt. “Bij het trappen naar de goal kwam mijn tegenstander met de voet vooruit naar de bal, waardoor ik met volle kracht op de onderkant van zijn schoen trapte.”
De daaropvolgende medische onderzoeken brachten een pijnlijke diagnose aan het licht. “Uit de foto’s en de echo bleek dat ik een breuk heb in het sprongbeen van mijn enkel en een scheur in een pees en ligament.”
Een stevige tegenslag voor de 24-jarige Leeuwergemnaar, die net volop bezig was om samen met zijn ploeg een sterk seizoen neer te zetten. Momenteel draagt hij een speciale brace om de breuk voldoende rust te geven en het herstel alle kansen te bieden. “Ik draag nu een speciale brace om de breuk te laten herstellen, maar zou binnenkort mogen beginnen met kinesitherapiesessies.”
Vier tot acht weken revalideren
Hoelang Dejonghe precies aan de kant zal staan, is voorlopig nog niet helemaal duidelijk. De sportarts schat de herstelperiode op vier tot acht weken.
Vooral de verdere evolutie tijdens de kinesitherapie zal bepalend zijn voor het moment waarop hij opnieuw de trainingen kan hervatten. “De sportarts schat dat ik vier tot acht weken out zal zijn. De sessies bij de kinesist zullen meer duidelijkheid brengen.”
Het is dus nog even afwachten wanneer Nick opnieuw zijn opwachting kan maken op het voetbalveld. Voorlopig ligt de focus volledig op een goed herstel. Een overhaaste terugkeer is daarbij uiteraard niet de bedoeling.
Dat hij de eerste periodetitel van zijn ploeg noodgedwongen vanop de zijlijn moest beleven, maakte het ongetwijfeld extra bijzonder. Als speler wil je immers het liefst zelf op het veld staan wanneer je samen met je ploegmaats een mooie sportieve prestatie neerzet. Toch overheerst bij hem vooral de tevredenheid over wat de groep al heeft gerealiseerd.
Periodetitel als bewijs van een sterke ploeggeest
De eerste periodetitel is voor FC Velzeke een belangrijke stap richting de grote doelstelling: opnieuw promoveren naar derde provinciale. Voor Dejonghe is het succes vooral een bevestiging van de goede mentaliteit binnen de spelersgroep. “Ik denk dat dit vooral het bewijs is dat we als ploeg goed bezig zijn en dat iedereen de juiste motivatie heeft.”
Het feit dat de ploeg na tien speeldagen nog altijd ongeslagen is, toont aan dat Velzeke over voldoende kwaliteit beschikt om een hoofdrol te spelen in vierde provinciale C. Maar de spelers beseffen dat ze op hun elan moeten blijven doorgaan. De eerste periodetitel is mooi meegenomen, maar de echte opdracht is nog lang niet voorbij. De club wil vooral op een constante manier blijven presteren en de ambities op het einde van het seizoen ook effectief waarmaken.
Zo snel mogelijk opnieuw tussen de lijnen
Voor de komende weken heeft Nick twee duidelijke wensen. Persoonlijk wil hij zijn enkelblessure zo goed mogelijk laten herstellen om daarna opnieuw aan te sluiten bij de groep. Voor FC Velzeke hoopt hij dat de ploeg haar sterke prestaties kan doortrekken. “Voor mezelf is het belangrijkste om zo snel mogelijk opnieuw te kunnen voetballen. Voor de ploeg hoop ik dat we verder doen zoals we bezig zijn en uitgaan van onze eigen sterkte.”
Dejonghe zal de komende weken dus noodgedwongen supporter zijn vanop de zijlijn. Zijn ploegmaats hebben alvast een uitstekende uitgangspositie gecreëerd met de eerste periodetitel en een ongeslagen reeks.
De ambitie binnen FC Velzeke is duidelijk: de degradatie van vorig seizoen zo snel mogelijk rechtzetten en opnieuw de stap naar derde provinciale zetten. Nick hoopt daar na zijn revalidatie opnieuw zijn bijdrage aan te kunnen leveren. Eén ding staat vast: na veertien jaar voetbalplezier is zijn motivatie nog lang niet verdwenen.
