Ben Squire blijft zijn sterke seizoen verder kleur geven. De 24-jarige Zottegemnaar, aangesloten bij DCR Cycling Team en dit jaar ook Oost-Vlaams kampioen tijdrijden én op de weg bij de elite 2, reed afgelopen vrijdag een bijzonder knap Belgisch kampioenschap tijdrijden in Maarkedal. Squire klokte af op een verdienstelijke tweede plaats en moest uiteindelijk enkel zijn meerdere erkennen in Guillaume Seye. Met een achterstand van bijna 22 seconden mocht hij het zilver om de hals hangen en zich een jaar lang vicekampioen van België noemen.
Voor Squire was het Belgisch kampioenschap al wekenlang een belangrijk doel. Na zijn provinciale titel legde hij zijn focus volledig op het BK en stemde hij zijn voorbereiding minutieus af op de specifieke eisen van het parcours in Maarkedal. Daarbij werd niet alleen gewerkt aan pure kracht en aerodynamica, maar ook aan de uitzonderlijke weersomstandigheden.
“Ik heb in de aanloop vooral meer specifieke tijdrittrainingen gedaan en de laatste maanden ook heat training om beter met de warmte om te kunnen gaan,” vertelt Squire. “Na het provinciaal kampioenschap was het doel echt om voor de Belgische titel te gaan. Ik had het parcours meerdere keren verkend en wist dat Guillaume Seye één van de grote favorieten zou zijn.”
Die voorbereiding wierp duidelijk vruchten af. Squire reed een sterke en gecontroleerde tijdrit en kon lange tijd goed omgaan met de verzengende hitte. Achter de schermen werd niets aan het toeval overgelaten. Zijn ploeg zorgde voor optimale ondersteuning en ook vrienden droegen hun steentje bij. “De tijdrit verliep eigenlijk zoals ik wou. Ik had lang niet veel last van de warmte. We waren heel goed voorbereid met de ploeg. Eén van mijn beste vrienden had zelfs verlof genomen om met de mobilhome te komen, zodat ik daar kon opwarmen en alles koel kon houden voor de start.”
Hoewel de ontgoocheling kort na de finish voelbaar was, maakte die al snel plaats voor trots. Squire wist dat hij alles uit zichzelf had gehaald. “Op het moment zelf was ik wel teleurgesteld, want natuurlijk hoop je op goud. Maar ik ben op waarde geklopt. Ik ben vooral trots dat ik mij een jaar lang vicekampioen van België mag noemen.”
Tijdens de verkenningen had Squire al een duidelijk beeld van zijn grootste concurrenten. Vooral Seye stond hoog op zijn lijstje. “Op voorhand had ik het er met Guillaume al over gehad. We zijn ook samen komen verkennen. Ik wist dat hij één van de kandidaten voor de overwinning zou zijn. Hij haalt het uiteindelijk met ongeveer twintig seconden verschil.”
Beslissend bleek vooral het klimstuk in het parcours. “Op het klimmetje had hij al een voorsprong en daar had ik even het gevoel stil te vallen. Maar via het oortje riepen ze dat ik toch weer dichterbij kwam. De laatste drie kilometer was het consolideren, maar daarin kon ik het verschil niet meer maken.” Squire toonde zich sportief in de analyse van zijn prestatie en erkende de sterkte van zijn concurrent. “Guillaume is een echte hardrijder. Ik weet dat hij op zulke stukken net iets beter is. Ik heb alles gegeven en ik kan mezelf niets verwijten.”
Dat het deelnemersveld bijzonder sterk was, maakte zijn zilveren medaille alleen maar waardevoller. Met namen als Elias Van Breussegem en Jasper Dejaegher stonden er nog meerdere kanshebbers aan de start. “Met een Elias Van Breussegem en Jasper Dejaegher waren er toch nog enkele serieuze kandidaten voor de titel. Dat maakt deze podiumplaats extra mooi.”
De hitte speelde volgens Squire onmiskenbaar een rol in de wedstrijd. Ondanks een grondige voorbereiding bleef het een fysieke uitdaging. “De warmte heeft zeker meegespeeld. We hebben ons daar zo goed mogelijk op voorbereid, maar het blijft een schok voor je lichaam.” Hij begrijpt dan ook waarom de organisatie besliste om de tijdrit voor de elite in te korten. “Dat was volgens mij een verstandige keuze. Voor ons maakte het gewijzigde startuur misschien niet enorm veel verschil, maar één of twee ronden minder rijden in deze omstandigheden is wel degelijk een groot verschil.”
Na afloop richtte Squire zich ook expliciet tot de mensen die mee aan de basis lagen van zijn succes. “Ik wil zeker mijn ploeg bedanken voor het geloof in mij en voor alle ondersteuning. Ook mijn trainer Rune Herregodts (ondertussen Belgisch kampioen op de weg bij de elite) heeft me perfect doorheen de voorbereiding en de wedstrijd geloodst.”
Het zilver op het BK vormt het voorlopige hoogtepunt van een seizoen waarin Squire al bijzonder constant presteert. De Zottegemnaar verzamelde de voorbije maanden een indrukwekkende reeks ereplaatsen en podiumresultaten. Zo won hij onder meer de Grote Prijs FenekO en behaalde hij tweede plaatsen in onder meer Belsele-Waas, Kemzeke, de Omloop van de Markvallei en Wetteren. Daarnaast reed hij ook top-10-noteringen bijeen in wedstrijden als de GP Etienne De Wilde, de Flèche Mosane en de Memorial Tuur.
Met zijn Oost-Vlaamse titels, zijn constante prestaties en nu ook een zilveren medaille op het hoogste nationale niveau bevestigt Ben Squire dat hij tot de absolute smaakmakers van het Belgische elitecircuit behoort. Als hij deze lijn doortrekt, lijkt het slechts een kwestie van tijd vooraleer de Zottegemnaar opnieuw voor grote overwinningen zal strijden.
