De tweede wielerwedstrijd op de kalender van Wielerclub Hoger-Op Ottergem kreeg deze namiddag een bijzonder prestigieus karakter. Wat op het eerste gezicht een “gewone” koers leek, groeide uit tot een kampioenschap van een heel ander kaliber. Het betrof immers het provinciaal kampioenschap van Oost-Vlaanderen voor elite 2, al stond de wedstrijd ook open voor beloftenrenners. Dat zorgde voor een extra dynamiek én een deelnemersveld van hoog niveau. Voor de Oost-Vlaamse elite 2-renners stond er bovendien meer dan enkel de overwinning op het spel. De eerste Oost-Vlaming zonder contract die de meet overschreed, mag zich een jaar lang hullen in de felbegeerde leeuwentrui – hét symbool van provinciale suprematie.
Opvallende afwezige opent de strijd
Eén naam ontbrak echter op de startlijst: uittredend en tweevoudig provinciaal kampioen Elias Van Breussegem. Door fysieke problemen moest hij noodgedwongen verstek geven. Zijn afwezigheid liet een duidelijke leemte, maar opende tegelijk de deur voor een nieuwe kampioen.
En kandidaten waren er genoeg: verschillende sterke renners stonden aan de start met uitgesproken ambities. In totaal verschenen 140 renners aan de start, waaronder 80 Oost-Vlaamse elite 2-renners die onderling streden voor de titel. Op het programma: 112 kilometer, verdeeld over 16 ronden – een wedstrijd die garant stond voor een slopende en selectieve koers.
Snelle start, maar geen vroege vlucht
Van bij het begin werd er stevig doorgetrokken. Al in de openingsfase probeerden vijf renners het verschil te maken: Kiany De Paepe, Kobe Noreilde, Quinten De Buysser, Robbe Verhulst en Jonas Volkaert. Ze slaagden erin om een kleine voorsprong van 15 seconden uit te bouwen, maar hun poging werd al snel geneutraliseerd door een waakzaam peloton.
Beslissende ontsnapping halfweg koers
Iets voor halfweg wedstrijd brak de koers definitief open. Veertien renners slaagden erin om zich los te rukken uit het peloton: Guillaume Seye, Jarno Bellens, Kobe Noreilde, Christophe Van Cauwenberghe, Matthew Van Schoor, Jonas De Fruytier, Ben Squire, Gilles De Wilde, Yentl Vandevelde, Jonas Smets, de Nederlander Rico Van Damme, Lance Decabooter, Thibau Verhofstadt en Oliver Robinson. Voor Lance Decabooter bleek het tempo echter te hoog, waardoor hij vooraan moest lossen. De overige dertien werkten goed samen en bouwden hun voorsprong uit tot maximaal 35 seconden.
Peloton jaagt, spanning stijgt
Achter de kopgroep bleef het niet stil. Een groep met Jan Kino, Sander Eeckhout, Niels Matthys, Thomas Vanderplasschen en Dario Van Der Heyden zette de achtervolging in. Vooral het VDM-Trawobo Cycling Team nam het heft in handen en voerde de druk op het peloton fors op. Bij het ingaan van de laatste ronde werden de achtervolgers opnieuw ingerekend en was het peloton genaderd tot op amper 17 seconden van de leiders. De spanning steeg naar een kookpunt.
Demarrages en ultieme strijd om de zege
Vooraan begon het spel van demarrages. De ene aanval volgde de andere op, ingegeven door de dreiging van het aanstormende peloton. De samenwerking brokkelde af, maar de kopgroep hield nét stand.
Bellens snelste, Squire pakt de titel
In die sprint toonde Jarno Bellens zich de snelste. Hij mocht het zegegebaar maken na een indrukwekkende koers. Guillaume Seye sprintte naar de tweede plaats. De derde plaats ging naar Zottegemnaar Ben Squire, maar voor hem betekende dat veel meer dan een podiumplek. Als eerste Oost-Vlaamse elite 2-renner zonder contract kroonde hij zich tot de nieuwe provinciale kampioen.
Achter hem vervolledigden Gilles De Wilde, de Nederlander Rico Van Damme, Christophe Van Cauwenberghe, Jonas De Fruytier, Thibau Verhofstadt, Kobe Noreilde en Matthew Van Schoor de top tien.
Oost-Vlaams podium met sterke namen
Het Oost-Vlaamse podium kreeg een mooi en strijdvaardig uitzicht. Ben Squire mocht de kampioenentrui aantrekken, geflankeerd door Gilles De Wilde (zilver) en Christophe Van Cauwenberghe (brons).
Een kampioenschap dat alles bood
De wedstrijd in Ottergem had alles wat een kampioenschap nodig heeft: aanvalslust, tactiek, spanning tot op de meet en een verrassende maar verdiende kampioen. Met zijn sterke prestatie bevestigt Ben Squire zijn uitstekende vorm en schrijft hij zijn naam bij op de erelijst van het Oost-Vlaamse wielrennen. Voor Wielerclub Hoger-Op Ottergem was het bovendien opnieuw een geslaagde organisatie, waarbij sport en spektakel hand in hand gingen.
Ben Squire kroont zich tot provinciaal kampioen en mikt op meer: “Dit smaakt naar meer”
Met een overwinning in Wolvertem én de provinciale titel op zak beleeft Zottegemnaar Ben Squire een droomstart van het seizoen. De renner van DCR Cycling Team zit duidelijk in een sterke flow en kijkt met vertrouwen vooruit naar de komende wedstrijden, waarin hij meteen zijn nieuwe kampioenentrui wil tonen.
“Eigenlijk heb ik mij niet anders voorbereid dan normaal,” vertelt Squire nuchter. “Afgelopen weekend heb ik wel een dubbel programma gereden om extra kilometers en wedstrijdritme op te doen. Blijkbaar heb ik dat nodig om net die laatste procentjes te vinden. En dat heeft geloond, want het leverde mij nu die provinciale titel op.”
Perfect scenario in Ottergem
De kampioenschapswedstrijd in Ottergem bleek op het lijf geschreven van Squire. “Dat is een koers die mij ligt. Vorig jaar werd ik er tweede, dus ik wist dat ik er opnieuw een mooie prestatie kon neerzetten. Al is een provinciaal kampioenschap natuurlijk altijd een ander verhaal. Zo’n wedstrijd kan totaal anders verlopen.”
Toch viel alles in de juiste plooi. “Toen we met een kopgroep van dertien renners wegreden, met daarin verschillende Oost-Vlaamse elite 2-renners, voelde ik mijn kansen groeien. Naarmate de wedstrijd vorderde, werd het duidelijk dat de titel binnen handbereik lag.”
De sleutel tot succes lag volgens Squire in koersinzicht en controle. “Het was cruciaal om de andere Oost-Vlaamse elite 2-renners achter mij te houden. Dat is gelukt, en zo kon ik de titel veiligstellen. Dat geeft enorm veel voldoening.”
Doelstelling afgevinkt
De provinciale titel stond al langer hoog op het verlanglijstje van de Zottegemnaar. “Dit was absoluut één van mijn grote doelen dit seizoen. Als elite 2-renner zijn dit de prijzen waar je het voor doet: een provinciale titel, Belgisch kampioenschap of een eindzege in de Beker van België.”
Squire weet waarover hij spreekt, want vorig seizoen schreef hij al de Beker van België op zijn naam. “Dat zijn de momenten die tellen. Dat ik daar nu een provinciale titel aan kan toevoegen, maakt het extra mooi.”
Meteen tonen in eigen streek
Lang nagenieten zit er echter niet in. De focus ligt al op de volgende uitdagingen. “Mijn eerstvolgende wedstrijd is maandag in Nieuwerkerken-Waas, de thuisbasis van onze ploeg. Ik hoop daar meteen mijn trui te kunnen tonen en opnieuw een sterke prestatie neer te zetten.”
Maar vooral donderdag staat met stip aangeduid in zijn agenda. Dan volgt het provinciaal kampioenschap tijdrijden in Herzele. “Vorig jaar pakte ik daar brons, dus ik weet wat mogelijk is. Ik hoop minstens even goed te doen, of misschien nog beter.”
Droom van dubbelslag leeft
Een unieke dubbelslag – zowel op de weg als in het tijdrijden provinciaal kampioen worden – lonkt, al beseft Squire dat het geen eenvoudige opdracht wordt. “Dat zou natuurlijk fantastisch zijn, maar het wordt allesbehalve makkelijk. Er mag niets verkeerd lopen.” De concurrentie is immers van hoog niveau, met onder meer Elias Van Breussegem en Kamiel Notebaert als uitgesproken favorieten. “We zaten vorig jaar op nog geen tien seconden van elkaar, dus alles is mogelijk. Maar om hen te kloppen, moet alles perfect zijn.”
Vooral Van Breussegem wordt door Squire naar voren geschoven als dé man om te kloppen. “Er is eigenlijk maar één renner met wie je echt rekening moet houden, en dat is Elias. Hij komt niet aan de start om gewoon mee te doen, maar om te winnen. Dat maakt de uitdaging alleen maar groter.”
Ambitie blijft groot
Met zijn huidige vorm en vertrouwen lijkt Squire klaar om zijn sterke seizoensstart verder te zetten. De honger is duidelijk nog niet gestild. “Deze titel is prachtig, maar het motiveert mij vooral om verder te bouwen. Ik wil blijven presteren en het maximale uit dit seizoen halen.”
Of er effectief een dubbelslag in zit, zal de komende dagen moeten blijken. Eén ding staat vast: met Ben Squire staat er een kampioen op die zijn ambities niet onder stoelen of banken steekt.
