Op vrijdag 21 november 2025 trok Vrouw & Maatschappij opnieuw de straat op voor de jaarlijkse Wittelintjesactie, een campagne die al jaren aandacht vraagt voor het onveiligheidsgevoel waarmee veel vrouwen dagelijks geconfronteerd worden. Ook in Aalst werd de actie duidelijk zichtbaar: een gemotiveerd team stond aan het station om witte lintjes, lampjes en informatie te verdelen, maar vooral om het gesprek aan te gaan met pendelaars en voorbijgangers over geweld en intimidatie.
Onveiligheidsgevoel blijft sterk aanwezig.
De cijfers uit de Veiligheidsmonitor van 2024 blijven confronterend. Meer dan één op de drie vrouwen voelt zich onveilig in haar eigen buurt. Dat gevoel beperkt niet alleen hun vrijheid, maar bepaalt ook hun dagelijkse keuzes.
Voor heel wat vrouwen bestaat er een soort onzichtbare grens in het dagelijks leven: veilige en onveilige routes, uren waarop men liever niet buitenkomt, situaties waarin men extra alert moet zijn. Het gaat om een mentale belasting die mannen vaak niet ervaren, maar die voor vele vrouwen dagelijkse realiteit is.
Aangepast gedrag dat niet zou mogen bestaan.
Het onveiligheidsgevoel dwingt vrouwen tot het nemen van allerlei voorzorgsmaatregelen. Sommigen vermijden donkere plekken of verlaten bepaalde buurten na een bepaald uur liever niet meer. Anderen letten extra op hun kleding, bellen iemand onderweg, of wandelen met hun sleutelbos als potentieel verdedigingsmiddel in de hand.
“Moeten wij dan zó op stap gaan?” is de vraag die Vrouw & Maatschappij terecht stelt. In een moderne samenleving zou het vanzelfsprekend moeten zijn dat iedereen zich vrij en veilig kan bewegen, ongeacht het uur of de plaats.
Donkerte als grens: 44% blijft liever binnen.
Uit de cijfers blijkt bovendien dat 44% van de vrouwen liever niet buitenkomt wanneer het donker is. Dat is bijna de helft van de vrouwelijke bevolking die hun eigen stad of dorp anders ervaart zodra de avond valt.
Vooral meisjes en jonge vrouwen geven opvallend vaak aan dat ze seksueel of grensoverschrijdend gedrag meemaken in de publieke ruimte. Het gaat dan niet alleen om fysiek contact, maar ook om ongewenste opmerkingen, naroepen, achtervolgd worden of intimiderend gedrag. Kleine voorvallen die, opgeteld, een grote impact hebben.
Aalst toont betrokkenheid.
In Aalst werd de Wittelintjesactie actief ondersteund door de lokale afdeling van Vrouw & Maatschappij. Aan het station, één van de drukste punten in de stad en een plek die vaak met onveiligheidsgevoel geassocieerd wordt, spraken vrijwilligers heel wat voorbijgangers aan.
Ze deelden witte lintjes, het symbool van de strijd tegen geweld op vrouwen, maar ook lampjes als reminder dat veiligheid ook te maken heeft met zichtbaarheid, verlichting en aangepaste infrastructuur. Daarnaast kregen pendelaars en reizigers flyers mee met informatie over het probleem en manieren om het bespreekbaar te maken.
De actie zorgde voor open gesprekken: van vrouwen die hun persoonlijke ervaringen deelden tot mannen die aangaven zich niet bewust te zijn van de dagelijkse realiteit waarmee hun vrouwelijke partners, dochters of collega’s geconfronteerd worden.
Samen naar veiligere straten.
De boodschap van Vrouw & Maatschappij is duidelijk: geweld en intimidatie tegen vrouwen stoppen niet vanzelf. Het vraagt dialoog, sensibilisering én concrete beleidsacties. Betere verlichting, veilige routes, goed uitgebouwde meldpunten en een consequente opvolging van klachten maken deel uit van die puzzel.
Maar bovenal vraagt de organisatie om een maatschappelijke cultuurverandering waarin respect, gelijkheid en veiligheid centraal staan. Tot die dag komt, blijven de witte lintjes het symbool van een strijd die nog niet gestreden is.
De actie van 21 november herinnerde er opnieuw aan: vrouwen moeten zich overal en altijd veilig kunnen voelen. Dat is geen luxe, maar een basisrecht.
