Eén jaar na de aankondiging van het faillissement van de Tupperware-fabriek in Aalst, blijkt dat de verkoop van de fabriek en haar inboedel al meer dan 1 miljoen euro heeft opgebracht. Voor de voormalige werknemers is dit nieuws bitterzoet en roept het gevoelens van onrecht op. Volgens federaal parlementslid Anja Vanrobaeys (Vooruit) had het bedrijf de middelen om zijn personeel een waardig afscheid te geven, maar werden zij maandenlang in de steek gelaten.
Bij de sluiting van de fabriek verloren 266 werknemers hun baan. Velen van hen ontvingen geen wettelijke opzegvergoeding en beschikten over geen degelijk sociaal plan. Voor hun vergoeding moesten zij beroep doen op het Fonds voor Sluiting van Ondernemingen (FSO), dat via solidariteit en belastinggeld een deel van hun financiële verlies dekt.
“Een ex-werknemer die 32 jaar bij Tupperware werkte, stuurde me nog deze week: ‘Via het sluitingsfonds kreeg ik 19.185 euro netto. Dat staat niet in verhouding tot waar we recht op hadden als onze opzeg zou zijn uitbetaald en al zeker niet met een degelijk sociaal plan,’” zegt Vanrobaeys.
De situatie wordt nog schrijnender wanneer men kijkt naar het financiële beleid van Tupperware Aalst in de jaren voorafgaand aan het faillissement. Het bedrijf maakte langdurig gebruik van tijdelijke werkloosheid, terwijl tegelijkertijd miljoenenwinsten werden uitgekeerd aan aandeelhouders. Zo werd tot en met het laatste jaar voor het faillissement nog ongeveer 30 miljoen euro winst uitgekeerd. Intussen draaien de overheid en de belastingbetaler op voor de kosten van economische werkloosheid en het sluitingsfonds, waardoor de multinational dubbel profiteert van publieke middelen.
De getuigenissen van werknemers en de manier waarop het faillissement werd afgehandeld, roepen volgens Vanrobaeys ernstige vragen op over de huidige sociale wetgeving. “Tupperware had de middelen om haar werknemers een waardig afscheid te geven. In plaats daarvan liet het bedrijf hen maandenlang in de steek. Nu betalen de werknemers hiervoor de hoogste prijs en wordt de rekening doorgeschoven naar de belastingbetaler. Dit kan niet blijven duren. Ik zal in het parlement blijven aandringen op juridische en politieke stappen om werknemers én onze sociale zekerheid beter te beschermen tegen dit soort diefstal,” besluit ze.
Het Tupperware-dossier in Aalst legt op indringende wijze bloot hoe werknemers van multinationals soms buiten spel worden gezet, terwijl de financiële winsten naar aandeelhouders blijven vloeien en de overheid opdraait voor de kosten. Voor velen is dit een harde les over de kloof tussen bedrijfswinst en werknemersrechten, en het stelt dringende vragen over de toekomst van sociale bescherming in België.
