Voor Gilles Van Herreweghe leek deze zomer alles perfect in de plooi te vallen. De 26-jarige rechterwingback uit Hillegem versierde met zijn overstap van KSV Oudenaarde naar Eendracht Aalst Lede een absolute toptransfer. De ambitieuze club uit Aalst-Lede haalde hem binnen als een belangrijke versterking richting een seizoen waarin de top vijf openlijk wordt geviseerd. Maar net op het moment dat een nieuw hoofdstuk zou beginnen, sloeg het noodlot toe. Tijdens de voorlaatste training bij Oudenaarde scheurde Van Herreweghe zijn voorste kruisband, een zware blessure die zijn debuut in het Cornelisstadion voorlopig uitstelt.
Wat een zorgeloze overgang naar een nieuwe club had moeten worden, veranderde in één beweging in een lange revalidatiestrijd. Van Herreweghe herinnert zich het moment nog glashelder. “Ik bleef met de studs in de grond steken bij een draaibeweging en hoorde iets kraken,” vertelt hij. Meteen was duidelijk dat het ernstig was.
De diagnose was hard: een gescheurde voorste kruisband. Op 18 mei onderging de Hillegemnaar een operatie. Toch ging de flankspeler niet bij de pakken neerzitten. Nog voor de operatie werkte hij al doelgericht aan zijn herstel. “De weken voordien werkte ik al keihard in het krachthonk met spierversterkende oefeningen, zodat ik na de operatie sneller en beter aan mijn revalidatie kon beginnen,” zegt Van Herreweghe. Die voorbereiding blijkt nu een belangrijke troef in zijn herstelproces.
Vandaag staat zijn leven volledig in het teken van terugkeren naar het voetbalveld. Zijn dagen zijn strak gestructureerd rond kinesitherapie en fysieke opbouw. “Ik ga dagelijks langs bij de Zottegemse kinesistenpraktijk van Tim Watté, die vroeger nog actief was bij RSC Anderlecht en KAA Gent. Daarnaast ga ik om de twee dagen zwemmen.”
De vooruitzichten zijn voorzichtig positief. “Na vier maanden mag ik de loopoefeningen hervatten. Na vijf maanden zou ik opnieuw kunnen aansluiten bij de groep.” Het zijn mijlpalen waar hij zich aan optrekt. De teleurstelling blijft echter groot. Van Herreweghe keek enorm uit naar zijn eerste minuten in het shirt van Eendracht Aalst Lede. “Ik keek geweldig uit naar mijn debuut. Ik wil straks knokken voor een basisplaats.”
Zijn voetbalverhaal is sterk verbonden met KSV Oudenaarde en met één man in het bijzonder: coach Stefan Leleu. Leleu speelde een cruciale rol in zijn ontwikkeling en geloofde al vroeg in zijn kwaliteiten. “Ik debuteerde op mijn zeventiende bij Oudenaarde onder Stefan Leleu, die mij altijd veel vertrouwen gaf,” vertelt Van Herreweghe. “Ik begon met voetballen bij Borsbeke, maar mijn echte opleiding kreeg ik bij Oudenaarde, waar ik uiteindelijk ook doorbrak.”
Opvallend is dat hij in zijn carrière nauwelijks onder andere coaches werkte. “Op één seizoen onder Stijn Meert na werkte ik eigenlijk altijd onder Leleu.” Die stabiliteit hielp hem uitgroeien tot de speler die hij vandaag is. Leleu zag bovendien méér in hem dan enkel een aanvallende flankspeler. “Hij schoolde mij om van rechtsbuiten naar rechtsachter.” Die tactische omscholing bleek een schot in de roos. Van Herreweghe groeide uit tot een moderne wingback: aanvallend sterk, loopvermogen in overvloed en defensief steeds betrouwbaarder.
Ironisch genoeg was ook Leleu zelf een naam die opdook op de shortlist van Eendracht Aalst Lede. Uiteindelijk koos de club voor Jannes Tant als nieuwe hoofdcoach. Die maakte inmiddels al persoonlijk contact met zijn nieuwe aanwinst. “Coach Jannes Tant contacteerde me deze week al om te informeren hoe het met me gaat,” zegt Van Herreweghe. “Dat waardeer ik enorm. Het voelt als een bemoedigend schouderklopje.”
Dat warme onthaal versterkt zijn overtuiging dat hij de juiste keuze maakte. Bovendien komt hij in Aalst niet in een onbekende omgeving terecht. Verschillende spelers kent hij al goed. “Ik ken al enkele jongens bij Eendracht, zoals Jordy Schelfhout, Lars Wantens en Robby Ndefe. Ook mijn ploegmaat Robin Van Wambeke maakt de overstap van Oudenaarde naar Aalst Lede.”
Dat zorgt voor extra vertrouwen tijdens een periode waarin hij noodgedwongen langs de zijlijn staat. Van Herreweghe beseft dat hij eerst geduld moet opbrengen, al brandt het vuur om zich te tonen. Het Cornelisstadion lonkt. De supporters van Eendracht Aalst Lede staan bekend om hun passie en verwachtingen. “Eendracht Aalst Lede is een prachtige club met een geweldige achterban. Ik wil me graag tonen aan die mensen, maar ik moet nu eerst volledig revalideren.”
Ook tijdens zijn herstel wil hij zo dicht mogelijk bij de groep blijven. “Bij de hervatting van de trainingen zet ik mijn revalidatie verder in Aalst, zodat ik betrokken blijf bij de ploeg.” Sportief liggen de ambities hoog. De club spreekt zonder schroom over een plaats in de top vijf. Volgens Van Herreweghe is dat absoluut realistisch. “De coach viseert de top vijf. Op basis van de gerealiseerde transfers moet dat haalbaar zijn.” Zijn vertrouwen in het project is onverminderd groot, ondanks zijn persoonlijke tegenslag.
Zelf blijft hij vooruitkijken. Elke trainingssessie, elke oefening en elke stap in de revalidatie staat in functie van één doel: terugkeren op het veld. En liefst sneller dan verwacht. “Ik heb een goed gevoel bij mijn revalidatie en hoop nog in de heenronde tussen de lijnen te staan.”
Naast het voetbal wacht ook zijn professionele carrière. Van Herreweghe is leraar lichamelijke opvoeding in de Vrije Basisschool van Borsbeke en combineert dat met een activiteit als personal coach in bijberoep. Ook daar wil hij binnenkort opnieuw voluit voor gaan. “In september wil ik mijn werkactiviteiten hervatten in de Vrije Basisschool van Borsbeke, waar ik als LO-leerkracht aan de slag ben.”
De zware blessure vormt zonder twijfel een mentale en fysieke beproeving, maar Van Herreweghe straalt veerkracht uit. Zijn toptransfer naar Eendracht Aalst Lede kreeg een onverwacht bittere wending, maar zijn verhaal is nog lang niet geschreven. Integendeel: voor de Hillegemse wingback is dit geen einde, maar een moeilijke tussenfase op weg naar zijn comeback. En wanneer hij straks opnieuw het veld opstapt in het shirt van Aalst Lede, zal dat ongetwijfeld met nog meer honger, vastberadenheid en strijdlust zijn.
