Komende zaterdag staat het provinciaal kampioenschap voor junioren op het programma. De organisatie is in handen van De Albertvrienden uit Laarne, waar een sterke lichting jonge renners zal strijden om de felbegeerde provinciale trui. Eén van de namen die met belangstelling gevolgd wordt, is Seppe Loquet. De 17-jarige eerstejaars junior uit Stekene, aangesloten bij AVIA – Rudyco Cycling Team, werkte al een degelijk seizoen af en verzamelde meerdere ereplaatsen. Met twee zesde plaatsen in Strijpen en de Chrono Challenge in Poperinge, plus een bronzen medaille op het provinciaal kampioenschap tijdrijden, mag hij zich tot de kanshebbers rekenen. Toch blijft Loquet nuchter: “Er zijn heel wat verschillende kandidaten om te winnen.”

Nieuwe stap in zijn carrière
Loquet kijkt met veel dankbaarheid terug op zijn jeugdjaren bij Van Moer. Daar doorliep hij een belangrijk deel van zijn opleiding als renner. “Ik heb een fantastische jeugd gehad bij Van Moer. Ik heb daar gereden vanaf de miniemen tot het laatste jaar nieuweling. Daarna heb ik beslist dat het tijd was voor een nieuw hoofdstuk.”
Dat nieuwe hoofdstuk bij AVIA – Rudyco Cycling kwam zijn zus Fiene, die eveneens de overstap naar AVIA maakte nadat er bij Van Moer geen meisjeswerking meer was “ben ik met de ploeg in contact gekomen. Meteen was er een wederzijdse klik. Ik kon mij volledig vinden in de visie van het team, waardoor ik ervan overtuigd ben dat ik er verder kan groeien als renster. Bovendien hebben beide ploegen mijn overstap onderling besproken en goedgekeurd.”
Eerste seizoen als junior met leerproces
De overstap naar de juniorencategorie betekent voor veel renners een stevige aanpassing. Ook Loquet moest wennen aan het hogere niveau en de grotere wedstrijden. “Voor mijn eerste jaar junior was het vooral belangrijk om ervaring op te doen in grote koersen. Daar heb ik ook de kans voor gekregen.”
In enkele grotere wedstrijden liep het nog niet zoals gehoopt, maar daarna wist hij zich te herpakken. In de kermiskoersen liet hij meteen mooie dingen zien. Hij reed naar een zesde plaats in Zottegem, werd negende in Zoutleeuw en pakte elders nog een vijftiende plaats.
Ook in recentere wedstrijden toonde hij zich actief. “Een paar weken geleden heb ik een koers gereden waar ik veel heb aangevallen. Het parcours was lastig, dus ik dacht dat we gingen wegrijden. Dat gebeurde niet. Ik was dan wat leeg in de sprint en werd vijfentwintigste.”
Karakter getoond in Moeskroen
Een van zijn opvallendste prestaties kwam er in de interclub in Moeskroen. Daar kende Loquet al vroeg pech na een valpartij. “Na acht kilometer was ik gevallen. Ik verloor ongeveer anderhalve minuut op het peloton. Daarna ben ik van fiets gewisseld en ben ik teruggekeerd in het peloton.”
Dat hij daarna nog vooraan meespeelde, typeert zijn doorzettingsvermogen. “Ik draaide als achtste de laatste bocht in, maar de krachten die ik verspild had om terug te komen, had ik niet meer in de sprint. Daarom werd ik zeventiende.”

Sterke tijdrijder met ambitie
Loquet bewees dit seizoen ook al dat hij tegen de klok zijn mannetje staat. Op het provinciaal kampioenschap tijdrijden reed hij naar een knappe derde plaats. “Het was een warme dag en ik weet dat ik meestal iets beter presteer als de temperaturen goed zitten. Het was ook een atypisch parcours voor een tijdrit, waar ik mijn power goed kwijt kon. Ik was derde, en op de tweede plaats kwam ik slechts 0,4 seconde tekort.”
Die prestatie voedde de ambities richting het Belgisch kampioenschap tijdrijden. “Ik was gestart met het doel om top tien te rijden.”
Op het BK leek hij lange tijd goed onderweg, tot een fout in een bocht roet in het eten gooide. “Ik was goed gestart. De eerste ronde heb ik bijna alles perfect gedaan. In de tweede ronde begon de vermoeidheid te spelen. Ik zat op de limiet in de bochten en nam er eentje iets te enthousiast. Daardoor ben ik in de struiken beland. Zo verlies je veel seconden.”
Loquet finishte uiteindelijk als 25ste en bleef ontgoocheld achter. “Ik weet dat ik in de bochten soms risico’s neem en daar moet ik iets op vinden. Maar buiten die fout heb ik niet slecht gereden.”
Pechdag in Flanders Fields
Ook in de prestigieuze Flanders Fields, vaak omschreven als de juniorenversie van Gent-Wevelgem, kende Loquet een dag vol emoties. “Ik stond met ambitie aan de start, maar pech besliste er anders over. Na tien kilometer viel ik en liep ik een snee in mijn knie op. Ik kon terugkeren in de koers, maar op vijf kilometer van de meet kreeg ik materiaalpech. De steekas van mijn voorwiel was losgekomen, waardoor ik moest stoppen om die vast te draaien.”
Ondanks een nieuwe achtervolging kwam hij net tekort. “Ik kon nog kort terugkomen op het peloton, maar het mocht niet zijn.”

Focus op provinciaal kampioenschap in Laarne
Nu verschuift alle aandacht naar zaterdag en het provinciaal kampioenschap op de weg in Laarne. Loquet verkende het parcours al en weet wat hem te wachten staat. “Ik heb het parcours al eens bekeken. Ik weet dat het niet echt mijn parcours is. Het is vooral vlak en met kasseien. Dat ligt me niet echt.”
Toch trekt hij met ambitie naar de start. “Ik ga er proberen alles uit te halen. Als ik de ploeg kan helpen, wil ik dat graag doen, want we hebben toch een paar sprinters.”
Betekent dat dat hij zijn eigen kansen opzij schuift? Niet helemaal. “Als ik kan wegrijden, dan ga ik wegrijden. Maar ik weet dat ik het in de sprint niet kan halen.”
Na het provinciaal kampioenschap wacht meteen een volgende uitdaging: de driedaagse in Axel van 22 tot 24 mei. “Ik hoop mij daar ook te kunnen tonen en mij vooral ten dienste te kunnen stellen van de ploeg. Voor de rest weet ik nog niet exact wat er verder op het programma staat.”
Wat voor type renner is Seppe Loquet?
Opvallend genoeg heeft de jonge renner zichzelf nog niet volledig in een hokje geplaatst. “Dat weet ik eigenlijk nog niet. Maar ik denk dat ik overal wel een beetje op mijn plek kom, behalve in de sprint. Bergop en tijdrijden is geen probleem voor mij. Daar ben ik niet slecht in.” Die veelzijdigheid kan op termijn een grote troef blijken.
Dankbaarheid boven alles
Ondanks zijn jonge leeftijd beseft Loquet dat een wielercarrière nooit alleen wordt opgebouwd. Daarom wil hij verschillende mensen expliciet bedanken. “Ik wil toch een paar mensen in de kijker zetten die mij de kans geven om dit allemaal te kunnen verwezenlijken. Eerst en vooral mijn ouders. Die rijden elke week met mij naar de koers en steken daar heel veel tijd in.”
Ook zijn trainer krijgt lof, net als de mensen die hem de voorbije jaren begeleidden. “Mijn trainer begeleidt mij goed. Ook de ploeg van vorig jaar heeft mij goed geholpen. Ik wil ook graag Luc van den Eynde bedanken voor de steun die hij geeft. En natuurlijk ook de ploeg van dit jaar, voor de goede begeleiding en de kansen die ik kreeg.”
Besluit
Met talent, werkkracht en een opvallende portie maturiteit staat Seppe Loquet zaterdag aan de start van het provinciaal kampioenschap in Laarne. Hoewel het parcours niet volledig in zijn voordeel lijkt te spelen, heeft hij dit seizoen al bewezen dat hij kan presteren in uiteenlopende omstandigheden. Zijn derde plaats op het PK tijdrijden, zijn sterke resultaten op de weg en zijn vechtlust na tegenslagen maken hem zonder twijfel een naam om in de gaten te houden. Of het nu voor eigen rekening is of in dienst van de ploeg: Loquet zal zich niet zomaar gewonnen geven.
