Een slepend dossier dat al jaren voor beroering zorgt in Lede, heeft een nieuwe en ingrijpende wending genomen. Op 13 februari 2026 heeft de Raad van State bij arrest nr. 265.756 het gemeenteraadsbesluit van 21 maart 2024 vernietigd, waarmee het gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) ‘Recreatie – deelplan Kenta’ definitief was vastgesteld.
Daarmee verdwijnt een plan dat bedoeld was om de omstreden recreatiesite Kenta juridisch te regulariseren, bestaande spanningen tussen uitbaters en buurtbewoners te milderen en een ruimtelijke herinrichting mogelijk te maken. Het gevolg is groot: de gemeente Lede staat opnieuw voor een bijzonder complex dossier waarin recreatie, geluidsoverlast, zonevreemde infrastructuur, vergunningen en buurtbelangen al jaren met elkaar botsen.
Schepen van Ruimtelijk Beleid en Stedenbouw Elsy De Geyter (CD&V) reageerde openhartig op de vernietiging en schetste de moeilijke geschiedenis van het dossier, de inspanningen van het gemeentebestuur en de onzekerheid over de toekomst.
Een recreatiesite met een lange geschiedenis
Volgens schepen De Geyter gaat het dossier terug tot de jaren zeventig. De site Kenta bestaat al decennialang als recreatiezone met onder meer tennisinfrastructuur. In de loop der jaren veranderde de eigendomsstructuur meerdere keren en evolueerde het terrein mee met nieuwe sporttrends.
Waar vroeger tennis centraal stond, kwamen later ook padelterreinen bij. Dat zorgde voor nieuwe mogelijkheden, maar ook voor nieuwe spanningen. “Die site bestaat al heel lang,” aldus De Geyter. “Van in de jaren zeventig vermoed ik zelfs. In de loop van de jaren zijn er verschillende eigenaars geweest en ondertussen zijn er ook padelvelden bijgekomen.”
Padel kende de afgelopen jaren een enorme opmars in Vlaanderen, maar de sport zorgt op sommige locaties ook voor discussie door het typische tikgeluid van bal en racket, dat verder draagt dan bij klassiek tennis.
Zonevreemde terreinen als historische erfenis
Een van de grootste problemen op de site is dat bepaalde bestaande tennisvelden niet volledig binnen recreatiegebied liggen. Een deel van de infrastructuur bevindt zich in agrarisch gebied en is dus zonevreemd. Dat probleem ontstond niet recent, benadrukt De Geyter. “Dat is niet van vandaag of gisteren. Dat is altijd zo geweest. Sommige tennisterreinen liggen in de verkeerde zone.”
Voor het gemeentebestuur vormde dat een juridisch en ruimtelijk knelpunt. Enerzijds was er een bestaande en historisch gegroeide recreatiesite, anderzijds moest de gemeente rekening houden met de geldende bestemmingszones.
Het RUP als compromis tussen twee kampen
Met het gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan wilde de gemeente een oplossing uitwerken die voor beide partijen aanvaardbaar zou zijn: enerzijds de uitbaters en eigenaars van de recreatiesite, anderzijds de buurtbewoners die al langer klaagden over overlast. De kern van het plan bestond erin om de site ruimtelijk te herschikken. Zonevreemde delen zouden geregulariseerd worden, terwijl padelterreinen die dicht bij woningen lagen, verder op het domein zouden worden ingepland. Daarnaast was een groene buffer voorzien.
“Dat was de bedoeling van het RUP,” zegt De Geyter. “De padelvelden die nu dicht tegen woningen liggen, zouden verder op de site komen. Met een groenscherm erbij. Zo hoopten we dat de geluidsoverlast zou verminderen.” Volgens de schepen was het plan het resultaat van jarenlang overleg en intens werk. “Er is heel veel effort geleverd vanuit het bestuur. Niet alleen qua uren, maar ook financieel. Zulke dossiers kosten geld en studies worden deels uitbesteed.”
Geluidsoverlast centraal in het conflict
Dat vooral padel voor wrevel zorgt, wordt door niemand ontkend. Het kenmerkende geluid van de sport blijkt een belangrijk pijnpunt voor omwonenden. “Een padelbal hoor je veel verder dan een bal op een tennisterrein,” aldus De Geyter. “We begrijpen dus ook dat buurtbewoners daar hinder van ondervinden.”
Voor het gemeentebestuur was het zoeken naar een evenwichtsoefening tussen woonkwaliteit en sportbeleving. Men wilde het volgens haar “leuk houden om er te wonen én leuk houden om er te sporten”.
Raad van State vernietigt plan
Toch hield het RUP juridisch geen stand. Buurtbewoners trokken naar de Raad van State, die het gemeenteraadsbesluit uiteindelijk vernietigde. Volgens De Geyter ligt de voornaamste reden bij het milieueffectenrapport, dat onvoldoende actueel zou zijn geweest. “De grootste oorzaak zou zijn dat het milieueffectenrapport onvoldoende was en vooral verouderd.”
Dat is een zware dobber voor het dossier. Want wanneer procedures lang aanslepen, dreigen onderzoeken en documenten verouderd te raken. Nieuwe regelgeving, gewijzigde omstandigheden of tijdsverloop maken dat stukken opnieuw moeten worden opgemaakt.
Gemeente opnieuw bijna naar nul
De vernietiging heeft verstrekkende gevolgen. Het gemeentebestuur beschikt momenteel niet over een pasklare oplossing en beseft dat een nieuwe procedure vrijwel van nul zou moeten herbeginnen. “Als je kijkt naar de doorlooptijd van dit dossier, dan zijn intussen wellicht meerdere documenten verouderd,” zegt De Geyter. “Dat betekent dat we voor een groot stuk opnieuw moeten beginnen. We staan dichter bij nul dan bij honderd procent.”
Voor de gemeente is dat bijzonder frustrerend. Niet alleen door de tijdsinvestering, maar ook door de kostprijs van het traject dat nu geen juridische waarde meer heeft. “Uiteindelijk heeft dat nu nul waarde, want het is vernietigd.”
Wat betekent dit concreet op het terrein?
Door de vernietiging worden de voorziene herschikkingen niet uitgevoerd. Dat betekent dat de padelvelden die vandaag dicht bij woningen liggen, daar voorlopig blijven. “Die gaan nu uiteraard niet verhuizen verder weg van de buurtbewoners, want dat plan is niet goedgekeurd.” Met andere woorden: precies de ingreep die de gemeente zag als oplossing voor de spanningen, valt weg.
Zijn alternatieve locaties mogelijk?
De vraag rijst of de recreatiesite of delen ervan naar een andere locatie zouden kunnen verhuizen. Maar volgens De Geyter is dat verre van evident. Een nieuwe site moet immers planologisch geschikt zijn als recreatiegebied, beschikbaar zijn én juridisch realiseerbaar. Bovendien gaat het om private eigendom en private investeringen. “Het is niet simpel. Er is niet direct een recreatiezone beschikbaar op ons grondgebied waar dit naartoe kan. En het is ook niet zomaar oppakken en verplaatsen.”
Daarmee lijkt een verhuisscenario momenteel weinig realistisch.
Handhaving blijft gelden
De vernietiging van het RUP betekent niet dat alles zomaar kan op de site. Integendeel: de bestaande bestemmingszones blijven gelden en de gemeente zegt streng toe te zien op eventuele overtredingen. “Als er werken gestart worden in de verkeerde zone, dan is er handhaving. Werken zijn in het verleden ook stilgelegd.”
Ook voor nieuwe aanpassingen of verbouwingen blijft een vergunning nodig, en moet rekening worden gehouden met de bestaande contouren van recreatiegebied en agrarisch gebied.
Ontgoocheling, maar geen opgeven
Schepen De Geyter spreekt niet over persoonlijke ontgoocheling, maar wel over teleurstelling dat de jarenlange inspanningen niet tot een werkbare oplossing hebben geleid. “We hadden gehoopt dat het voor iedereen haalbaar was. Misschien geen perfecte oplossing, maar toch een consensus. Dat is nu niet gelukt.”
Ze benadrukt dat vele mensen binnen het bestuur zich hard hebben ingezet om het dossier tot een goed einde te brengen. “Onze mensen hebben zich daar heel hard voor ingezet.”
Besluit
De vernietiging van het RUP Kenta door de Raad van State plaatst Lede opnieuw voor een bijzonder moeilijk en gevoelig dossier. Wat bedoeld was als een gulden middenweg tussen sportieve ontwikkeling en leefkwaliteit, is juridisch van tafel geveegd.
Voor buurtbewoners betekent dit dat hun zorgen over geluidsoverlast blijven bestaan. Voor de uitbaters betekent het blijvende onzekerheid over de toekomst van hun site. En voor de gemeente betekent het dat jaren werk, overleg en investeringen voorlopig zonder resultaat blijven.
De komende maanden zal moeten blijken of Lede opnieuw de lange en dure weg van een nieuw ruimtelijk uitvoeringsplan inslaat, dan wel andere pistes onderzoekt. Zeker is dat het dossier Kenta nog lang niet afgesloten is.
