De Muur Classic Geraardsbergen heeft opnieuw voor spektakel van de bovenste plank gezorgd. Na een loodzware koers vol aanvallen, tempowisselingen en heroïsche beklimmingen van de legendarische Muur van Geraardsbergen was het uiteindelijk de Fransman Paul Magnier die de handen in de lucht mocht steken. De renner van Soudal Quick-Step toonde zich op de oplopende aankomst op de Vesten veruit de snelste van een omvangrijk peloton en hield de Belgen Floris Van Tricht en Jenno Berckmoes achter zich.
De wedstrijd stond vooraf al garant voor vuurwerk. Met maar liefst 22 hellingen op het parcours kregen de renners nauwelijks een moment van rust. De absolute scherprechter was vanzelfsprekend opnieuw de iconische Muur van Geraardsbergen, die drie keer moest worden beklommen. Die mythische kasseihelling heeft in het verleden al talloze wielerverhalen geschreven en voegde ook deze editie een nieuw hoofdstuk toe. De finish lag iets lager op de Vesten, maar ook daar kregen de renners nog een venijnige oplopende aankomst voorgeschoteld.
Vroege vlucht kleurt de koers
Zoals vaak in dergelijke klassiekers ontstond al vroeg een omvangrijke vlucht van de dag. Opvallend: de kopgroep bestond uitsluitend uit renners uit de Lage Landen, met drie Belgen en vier Nederlanders.
Voor België kleurden Kenay De Moyer, Victor Vercouillie en Robbe Claeys de aanval. De Nederlandse vertegenwoordigers waren Roy Hoogendoorn, Niek Voogt, Max Kroonen en verrassend genoeg ook Casper van Uden.
Dat laatste was opmerkelijk, want Van Uden geldt als een snelle man in een sprint en rijdt voor Team Picnic PostNL. Zijn aanwezigheid in de vlucht maakte duidelijk dat hij geen risico wilde nemen en niet zomaar wilde wachten op een eventuele massasprint. De kopgroep werkte uitstekend samen en wist geruime tijd het peloton op afstand te houden.
Teuns opent de finale op de Muur
Toch bleek de voorsprong van de vluchters niet voldoende om de overwinning te betwisten. Naarmate de finale naderde, verhoogde het peloton de druk aanzienlijk. Eén voor één werden de vluchters teruggehaald. Vooral Robbe Claeys verzette zich nog hevig tegen het onvermijdelijke, maar op de voorlaatste beklimming van de Vesten moest ook hij zijn meerdere erkennen.
Met nog één ronde te gaan brak de finale helemaal open.
Toen de renners voor de laatste keer aan de voet van de Muur kwamen, ontplofte de koers. Dylan Teuns plaatste een verschroeiende demarrage en trok het tempo meteen naar een bijzonder hoog niveau. Enkel de sterksten konden volgen. Jenno Berckmoes en Paul Magnier reageerden als eersten en konden aanhaken.
Na de top groeide de groep opnieuw aan. Nog elf renners sloten aan, waaronder Lukas Kubis en Dylan van Baarle. De spanning steeg met elke kilometer.
Aanvallen blijven komen
Het peloton was intussen uitgedund tot een elitegroep, maar de aanvalslust bleef groot. Dylan van Baarle waagde zijn kans met een stevige versnelling. De Nederlander probeerde solo weg te glippen, maar kreeg nooit voldoende ruimte om echt los te komen.
Even later probeerde ook een groepje met Paul Magnier een beslissend gat te slaan, maar ook die poging strandde. Achtervolgende renners sloten opnieuw aan en zo trok een grotere groep richting de volgende scherprechter: de Denderoordberg.
Op die helling gooide Dylan Teuns opnieuw alles in de strijd. Wederom was het Jenno Berckmoes die de sprong wist te maken. Het duo sloeg een mooie kloof en leek even op weg naar de overwinning.
De samenwerking tussen beide Belgen verliep uitstekend. Meter per meter bouwden ze hun voorsprong uit en de kans op een sprint leek plots sterk te slinken.
Ploegenwerk brengt alles samen
Maar achter hen werd niet stilgezeten. Vooral Soudal Quick-Step, Unibet Tietema Rockets en Alpecin-Deceuninck namen het heft stevig in handen.
De achtervolgende ploegen roken nog hun kans en zetten een meedogenloze jacht in. Teuns en Berckmoes vochten moedig, maar net voor de laatste meters richting de Vesten werden ze alsnog gegrepen. Het verschil smolt weg tot nul.
Alles wees opnieuw op een sprint.
Magnier onhoudbaar op de Vesten
In die sprint stond er uiteindelijk geen maat op Paul Magnier. De jonge Fransman positioneerde zich perfect en wachtte geduldig op het juiste moment. Toen hij zijn sprint lanceerde op de oplopende kasseistrook richting de finish, knalde hij letterlijk weg van de concurrentie.
Niemand kon nog volgen.
Met indrukwekkende kracht reed Magnier iedereen uit het wiel en soleerde hij overtuigend naar de overwinning. Floris Van Tricht sprintte nog naar een knappe tweede plaats, terwijl Jenno Berckmoes na zijn sterke finale het podium completeerde.
Voor Paul Magnier is het opnieuw een prestigieuze zege in een seizoen waarin hij zijn enorme klasse blijft tonen. Na eerder al drie ritzeges in de Giro d’Italia bevestigde de Fransman nu ook zijn kwaliteiten in het klassieke werk.
Besluit
De Muur Classic Geraardsbergen leverde alles wat wielerliefhebbers hopen te zien: heroïsche ontsnappingen, zware hellingen, explosieve aanvallen en een adembenemende finale. De Muur van Geraardsbergen bewees opnieuw waarom ze tot het erfgoed van het Belgische wielrennen behoort.
En bovenop die mythische wielersfeer stond uiteindelijk één naam in hoofdletters op de erelijst: Paul Magnier, de sterkste én snelste man van de dag.
