De oudste inwoonster van Wichelen, Vera Gorus, is niet meer. Ze overleed op 31 december in het woonzorghuis Molenkouter in Wichelen, waar ze de laatste jaren van haar leven doorbracht. Vera Gorus werd 109 jaar en was niet alleen de oudste inwonster van de gemeente, maar ook de op één na oudste vrouw van België. Haar lange leven, getekend door zowel vreugde als verdriet, kenmerkte zich door eenvoud, rust en een opmerkelijke levenslust.
Een lang leven, niet zonder tegenslagen.
Het leven van Vera Gorus liep allerminst altijd over rozen. De zwaarste klap kreeg ze toen ze haar enige zoon, Rudy, verloor op 59-jarige leeftijd. Toch liet Vera zich nooit volledig neerhalen door het verdriet. Tot op hoge leeftijd bleef ze genieten van de kleine dingen des levens en vond ze rust en geborgenheid in het woonzorghuis Molenkouter, waar ze bekendstond als een warme en attente medebewoonster.
Toen ze op 13 juni 2024 haar 108ste verjaardag vierde, werd haar nog gevraagd naar het geheim van haar uitzonderlijk lange leven. Haar antwoord was even eenvoudig als oprecht: “Veel wandelen en content zijn.” Een levensmotto dat haar typeerde.
Geboren in een kunstenaarsgezin.
Vera Gorus werd geboren op 13 juni 1916 op Overmere Donk, als dochter in een gezin van acht kinderen. Ze was het enige meisje in het gezin van de bekende kunstschilder Pieter Gorus, naar wie in de gemeente later zelfs een straat werd genoemd. Haar vader gaf haar bij haar geboorte een opvallend moderne naam voor die tijd, geïnspireerd op het personage Vera uit een werk van de Britse dichter en schrijver Oscar Wilde. Haar broers plaagden haar later liefdevol met de bijnaam ‘Vera Cruz’, naar de gelijknamige westernfilm uit 1958.
Vera groeide op in een gezin dat tot de betere burgerij van Dendermonde behoorde. Ze beleefde haar jeugd tijdens de Eerste Wereldoorlog in relatief comfortabel omstandigheden. Zo werd ze als kind met de ‘diligence’, een paardenkoets, naar school gebracht – een detail dat haar jeugd extra kleur gaf.
Schooltijd en muzikale aanleg.
Ze volgde school in Overmere en later op het pensionaat in Dendermonde, waar ze bleef tot haar zestiende. In haar vrije tijd ontwikkelde ze zich tot een verdienstelijke pianiste, een talent dat haar hele leven een bron van plezier bleef. Muziek was voor Vera niet alleen ontspanning, maar ook een manier om emoties te verwerken.
Gezinsleven en verhuis naar Wichelen.
In 1930 trad Vera in het huwelijk met Pieter Lambrecht. Samen kregen ze één zoon, Rudy. Vera bleef thuis om voor haar gezin te zorgen, terwijl haar man instond voor de administratie in een groot bedrijf in Dendermonde. Na het overlijden van haar echtgenoot verhuisde Vera naar Wichelen, waar haar zoon Rudy en schoondochter Yvette woonden.
Rudy en Yvette schonken haar één kleinzoon, Stijn. Intussen is de familie ook al uitgebreid met een achterkleinkind, Lotte. Voor Vera waren haar familiebanden altijd van groot belang, en ze sprak met trots over de volgende generaties.
“Een sterk geslacht en rustig leven”
Bij haar 108ste verjaardag blikte Vera met een glimlach terug op haar lange leven. “Ik heb veel kilometers te voet gewandeld als kind. Ik ging met de fiets naar school, leefde gezond en heb veel gewerkt in mijn leven,” vertelde ze. “We stammen ook uit een sterk geslacht, want verschillende broers van mij zijn tachtigers en negentigers geworden. En door gewoon rustig te leven, af en toe te genieten van een glas champagne en content te zijn. Maar ik had nooit gedacht dat ik zo oud ging worden.”
Na een heupbreuk verbleef Vera meer dan twee jaar in het woonzorghuis Molenkouter. Daar nam ze met plezier deel aan activiteiten en genoot ze van het samenzijn met andere bewoners. Haar rustige aanwezigheid en levenswijsheid maakten indruk op personeel en medebewoners.
Een leven dat blijft nazinderen.
Met het overlijden van Vera Gorus verliest Wichelen niet alleen haar oudste inwoonster, maar ook een stukje levende geschiedenis. Haar leven overspande meer dan een eeuw, van paardenkoetsen tot het digitale tijdperk. Wat bleef, was haar eenvoud, haar veerkracht en haar vermogen om tevreden te zijn met wat het leven bracht.
Vera Gorus overleed op 31 december, 109 jaar oud. Haar verhaal blijft voortleven in de herinneringen van haar familie, de bewoners van Molenkouter en de vele mensen die haar pad kruisten.
