In Wetteren-Ten-Ede groeit een opvallend maar tegelijk zorgwekkend verhaal uit tot een dagelijkse realiteit voor Kristof, bewoner van de Mellepontweg. Zijn drie huskies blijken tijdens hun dagelijkse wandelingen niet alleen energieke viervoeters, maar ook onverwachte “detectives” van zwerfvuil en sluikstorten. Wat ooit begon als een gewone wandeling door rustige wegen en groene paden, is intussen uitgegroeid tot een bijna dagelijkse confrontatie met afval in de natuur.
Kristof trekt er zowat elke dag op uit met één of meerdere van zijn huskies in en rond Ten-Ede. Hij kiest bewust voor rustige routes waar weinig verkeer komt, maar net die afgelegen plekjes blijken volgens hem vaak misbruikt te worden door sluikstorters. “Je komt er amper iemand tegen, maar blijkbaar wel mensen die er hun afval achterlaten,” zegt hij.
Deze week botste hij opnieuw op een opvallende vondst in de Slagstraat, waar enkele zakken afval gedumpt lagen aan een gracht tussen bomen en struiken. Volgens Kristof zijn net dat soort verborgen locaties steeds vaker het doelwit. “Die plekken zijn populair, maar tegelijk goed verstopt. Je wandelt er zo voorbij als je niet oplet,” klinkt het.
Ook in andere delen van de omgeving, zoals Bellevoorde en het Prullenbos, merkt hij dezelfde problematiek op. Daar vond hij al eerder grote hoeveelheden afval, soms zelfs volle valiezen. “Het is echt ontstellend hoeveel er ligt,” vertelt hij.
Opvallend is dat niet Kristof zelf, maar zijn honden vaak als eerste het afval opsporen. “Zij ruiken die zakken van ver. Soms denk ik dat ze eerder op ratten reageren dan op mensen, want ze zijn ook echte rattenkillers,” zegt hij. Zo werd deze week nog een dode rat aangetroffen op het dorpsplein tijdens een wandeling.
Hoewel hij telkens de gevonden sluikstorten meldt bij de politie, ervaart Kristof dat er wel degelijk gevolg aan wordt gegeven. “Ze nemen mijn meldingen ernstig en kort nadien wordt het meestal opgeruimd,” aldus Kristof.
Toch blijft de situatie hem zorgen baren. Naast de ergernis maakt hij zich ook zorgen over de veiligheid van zijn honden en andere dieren in de omgeving. “Je weet nooit wat er in die zakken zit. Dat kan gevaarlijk zijn voor mijn honden, voor andere dieren en voor de natuur,” waarschuwt hij.
Met zijn verhaal wil Kristof vooral een signaal geven naar de gemeente en medeburgers. De natuur rond Ten-Ede is voor veel wandelaars en fietsers een geliefde plek, maar dreigt volgens hem steeds vaker ontsierd te worden door sluikstorten op moeilijk zichtbare locaties.
