Na maar liefst 43 jaar onafgebroken aanwezigheid op de markten van Scheldewindeke, Zottegem, Herzele, Oudenaarde en Zingem, hebben Jo (61) en Anne (58) vandaag definitief afscheid genomen van hun marktkramen. Opmerkelijk: niet samen, maar elk op een andere markt. Zo eindigt een uitzonderlijk hoofdstuk in het lokale marktleven en in de rijke geschiedenis van een warme, ambachtelijke bakkerij uit Herzele.
Jo en Anne combineerden hun eigen warme bakkerij met een intens marktleven, goed voor twee wagens en vijf markten per week. Een ritme dat ze meer dan vier decennia lang trouw aanhielden. “Mijn dag begon om 23 uur in de bakkerij,” vertelt Jo. “Rond 7 uur vertrekken Anne en ik naar onze respectieve markten. Tegen de middag zijn we terug thuis, ruimen we de wagens op en om 14 uur ga ik slapen. Dat doe ik al sinds mijn 17de: vijf dagen op zeven, 43 jaar lang, non-stop.”
Het was een leven van discipline, toewijding en vooral liefde voor het vak. “We hebben geen opvolgers,” zegt Jo nuchter. “Maar ik kreeg wel een aanbod om mijn wagens over te laten aan een collega-bakker. Dat gaf het laatste duwtje. Het is tijd voor een welverdiend pensioen,” lacht hij.
Warm afscheid in Scheldewindeke.
Op de markt van Scheldewindeke is het tegen 11 uur al duidelijk: Jo’s kraam is nagenoeg uitverkocht. Klanten komen niet alleen om nog een laatste brood of gebak mee te nemen, maar vooral om hem persoonlijk te bedanken. De emoties zijn tastbaar. Onder de aanwezigen ook belleman Marc Vangaever, schepen Ruben De Gusseme en Sylvianne De Sutter van de dienst Lokale Economie, die Jo officieel komen uitzwaaien.
Een bijzonder moment volgt wanneer Hugo, trouwe klant en lokaal zangtalent, Jo verrast met een serenade. Met “Mooi, ’t leven is mooi” bezorgt hij de afscheidnemende bakker en het publiek een kippenvelmoment. Het is een passend eerbetoon aan een man die voor velen veel meer was dan “de bakker van de markt”.
Drie generaties klanten en pure ambacht.
“Ik heb een enorm trouw cliënteel opgebouwd,” vertelt Jo zichtbaar trots. “Zo’n 95 procent zijn vaste klanten geworden, en velen zelfs vrienden. Sommige families koop ik al drie generaties lang.” Die loyaliteit kwam er niet toevallig. Jo bleef al die jaren trouw aan zijn ambacht en aan de recepten van zijn vader André.
“Onze troef is dat ik nog altijd bak met honderd procent zuivere, ambachtelijke producten,” legt hij uit. “We houden het bewust eenvoudig: vijf soorten brood, pistolets en sandwiches. Ook ons gebak – mattentaarten, rijsttaarten, confituurtaarten en nu ook de kerststronken – zijn recepten uit grootmoeders tijd en altijd dagvers. Mensen proeven dat en waarderen het.”
Na de coronaperiode kende de zaak zelfs een heropleving. “Mensen gingen opnieuw op zoek naar lokale en ambachtelijke voeding. Ik probeer ook echt elke klant persoonlijk te helpen en hun wensen te vervullen. Dat maakt het verschil.”
Tijd voor het leven naast het werk.
Na de laatste bestellingen voor de feestdagen valt definitief het doek. “Dan is het voorgoed gedaan,” zegt Jo. “En dan kan ik eindelijk eens samen met mijn vrouw slapen,” lacht hij. “De voorbije 43 jaar zagen we elkaar vooral aan het werk, in de bakkerij of op de markten.”
Nu breekt een nieuwe fase aan. “Het is tijd voor de tuin, voor de kleinkinderen en om gewoon te genieten van het leven,” besluit Jo. Met hun afscheid verdwijnt niet alleen een vertrouwd gezicht van de markten, maar ook een stuk levend erfgoed. Wat blijft, zijn warme herinneringen, de geur van vers brood en het respect voor twee mensen die hun leven lang kozen voor puur vakmanschap en menselijke nabijheid.
Met dank aan fotograaf Danny De Lobelle voor tekst & foto’s.
