De massale knijtenoverlast in Wichelen is grotendeels verleden tijd. Dat zegt burgemeester Kenneth Taylor. Na jaren van intensieve bestrijding, overleg en samenwerking lijkt de aanpak haar vruchten af te werpen. Hoewel er langs de Schelde nog altijd knijten voorkomen, is de extreme overlast waarmee inwoners enkele jaren geleden werden geconfronteerd sterk afgenomen.
De strijd tegen de knijten begon in Wichelen al in 2018. De problematiek nam toen zulke grote proporties aan dat zelfs de Civiele Bescherming en het leger werden ingeschakeld om mee te helpen zoeken naar oplossingen. Voor heel wat inwoners werd de aanwezigheid van de kleine stekende insecten jarenlang een bijzonder grote hinder.
Wat volgde, was een langdurige en intensieve zoektocht naar een doeltreffende aanpak. Er werden vallen geplaatst, metingen en observaties uitgevoerd en regelmatig overleg georganiseerd tussen de verschillende betrokken instanties. Tegelijk werd er voortdurend gecommuniceerd met de inwoners en werd gezocht naar manieren om de overlast zoveel mogelijk te beperken.
Volgens burgemeester Kenneth Taylor kan vandaag voorzichtig worden geconcludeerd dat die gezamenlijke inspanningen resultaat hebben gehad. “We kunnen gelukkig vaststellen dat de aanpak werkt. Er zijn nog knijten, die zullen er altijd zijn langs de Schelde, maar de massale overlast van de beginjaren is verdwenen. We krijgen nog maar weinig klachten”, zegt Taylor.
Jarenlange samenwerking
Het verdwijnen van de massale overlast is volgens het gemeentebestuur geen gevolg van één enkele maatregel, maar van een jarenlange samenwerking tussen verschillende partners. Het lokaal bestuur werkte daarbij samen met De Vlaamse Waterweg, het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB) en het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen (KBIN).
Die samenwerking was noodzakelijk omdat de knijtenproblematiek nauw verbonden is met het specifieke Scheldelandschap. De aanwezigheid van water, slikken en schorren vormt immers een natuurlijke biotoop voor de insecten. Een volledige verdwijning van de knijten is dan ook niet realistisch.
De aanpak richtte zich daarom vooral op het voorkomen van extreme populaties en het beperken van de hinder voor de inwoners. Door jarenlang gegevens te verzamelen, de situatie op te volgen en verschillende maatregelen uit te proberen, kon steeds gerichter worden gewerkt.
Natuur speelt onverwachte rol
Ook de natuur zelf blijkt ondertussen een belangrijke bondgenoot in de strijd tegen de knijten. In Schellebelle is er een grote populatie zwaluwen aanwezig. Die vogels voeden zich met vliegende insecten en vangen daardoor ook grote aantallen knijten.
De aanwezigheid van een dergelijke zwaluwenpopulatie kan zo een natuurlijke bijdrage leveren aan het onder controle houden van de knijtenpopulatie. Het is een mooi voorbeeld van hoe de natuurlijke omgeving mee een rol kan spelen in het beperken van de overlast.
Van jarenlange hinder naar beheersbaar probleem
Voor de inwoners van Wichelen betekent de huidige situatie een belangrijke verbetering tegenover de beginjaren van de problematiek. Waar de knijtenoverlast jarenlang voor heel wat frustratie en ongemak zorgde, komen er vandaag nog slechts weinig klachten binnen.
Dat betekent niet dat het probleem definitief verdwenen is. Zolang de Schelde en haar natuurlijke omgeving aanwezig zijn, zullen ook knijten deel blijven uitmaken van het ecosysteem. Het verschil is vooral dat de situatie vandaag veel beter beheersbaar lijkt.
De ervaringen van de voorbije jaren tonen volgens het gemeentebestuur bovendien aan dat een dergelijke problematiek niet met één snelle ingreep kan worden opgelost. Het was vooral de combinatie van langdurige opvolging, wetenschappelijke kennis, praktische maatregelen en samenwerking tussen verschillende overheidsdiensten die uiteindelijk het verschil heeft gemaakt.
Waakzaamheid blijft nodig
Hoewel de massale overlast grotendeels achter de rug lijkt, blijft opvolging belangrijk. De omstandigheden langs de Schelde kunnen immers veranderen en ook de omvang van een knijtenpopulatie kan van jaar tot jaar verschillen.
Voorlopig overheerst in Wichelen echter vooral de tevredenheid dat de jarenlange inspanningen hun vruchten lijken af te werpen. De knijten zijn niet verdwenen, maar de extreme overlast behoort volgens burgemeester Kenneth Taylor wel grotendeels tot het verleden.
Na acht jaar strijd lijkt Wichelen daarmee een belangrijke stap te hebben gezet: van een hardnekkig probleem dat zelfs de inzet van Civiele Bescherming en het leger vereiste, naar een situatie waarin knijten nog aanwezig zijn, maar voor de inwoners nog slechts in beperkte mate voor hinder zorgen.
