De naam Alfons Kuys verdient een bijzondere plaats in de sportgeschiedenis van Lede. De Ledeënaar groeide in de jaren tachtig uit tot een internationaal gelauwerde boogschutter en behoorde tot de Belgische top bij de sporters met een handicap. Met een zilveren medaille tijdens de Paralympische Spelen van 1984 en een gouden onderscheiding in 1988 in Seoel zette hij uitzonderlijke prestaties neer.
Alfons Kuys overleed op 18 november 2026 in Aalst op 78-jarige leeftijd. Zijn uitvaart zal plaatsvinden in familiekring. Met zijn overlijden verliest Lede een sportman die zijn gemeente destijds internationaal op de kaart zette.
Van Lede naar de internationale boogschiettop
Alfons Kuys was afkomstig uit Lede en bouwde in de jaren tachtig een indrukwekkend palmares uit in het boogschieten. Met zijn nauwkeurigheid, concentratie en sportieve inzet wist hij zich op te werken tot een gevestigde naam binnen het internationale boogschieten voor sporters met een handicap.
Zijn prestaties bleven niet beperkt tot België. Kuys behaalde onder meer nationale en Europese titels en mocht zijn land vertegenwoordigen op het grootste internationale sportpodium voor paralympische atleten. De Paralympische Spelen van 1984 vormden een eerste belangrijke mijlpaal in zijn internationale carrière. Vier jaar later volgde de ultieme bekroning.
Zilver tijdens de Paralympische Spelen van 1984
In 1984 nam Alfons Kuys deel aan de Paralympische Spelen, die dat jaar in Stoke Mandeville en New York werden georganiseerd. De Ledeënaar liet er meteen zien dat hij tot de internationale top behoorde. In de discipline Men’s Double FITA Round Division 3 behaalde hij een knappe tweede plaats. Met die zilveren medaille zette hij België en zijn thuisgemeente Lede op de internationale sportkaart.
Zijn terugkeer uit de Verenigde Staten werd dan ook een bijzonder moment. Op de luchthaven stonden vrienden klaar om hem op te wachten. Ook in Lede werd zijn prestatie niet zomaar voorbijgegaan. Er volgde een warme ontvangst waarbij Kuys en zijn echtgenote in de bloemetjes werden gezet.
Vier jaar later volgt paralympisch goud
Wie dacht dat het zilver van 1984 het hoogtepunt van zijn carrière zou worden, kreeg vier jaar later een ander verhaal te zien. Tijdens de Paralympische Spelen van 1988 in het Zuid-Koreaanse Seoel slaagde Alfons Kuys erin om de gouden medaille te veroveren. In de discipline Men’s Single FITA Round C7/C8 eindigde hij helemaal bovenaan en mocht hij zich voortaan paralympisch kampioen noemen.
Het was een uitzonderlijke prestatie die zijn plaats bij de internationale top bevestigde. Na zijn zilveren medaille in New York had de Ledeënaar nu ook de hoogste onderscheiding binnengehaald. Zijn gouden medaille vormde een bijzonder hoofdstuk in de Belgische paralympische sportgeschiedenis.
Een gouden muntstuk met een bijzondere betekenis
Naast zijn sportieve prestaties is vooral een verhaal uit 1984 bijzonder veelzeggend over de persoonlijkheid van Alfons Kuys. Na zijn succesvolle terugkeer uit New York werd hij niet alleen op de luchthaven opgewacht door vrienden, ook in zijn eigen gemeente werd een huldiging georganiseerd. Samen met zijn echtgenote mocht hij bloemen en geschenken in ontvangst nemen.
De viering kreeg onder meer een vervolg in het Vlaamse Ontmoetingscentrum in Lede. Kuys was er geen onbekende. Hij was er een vertrouwd gezicht als lid van de kaartclub ‘Onder of Boven’. Bij de hulde waren onder anderen Albert Van Hove, voorzitter van de vzw Priester Daens, en Jozef Cobbaut, organisator van de kaartclub, betrokken. Zij overhandigden het echtpaar bloemen en een gouden muntstuk. Ook vertegenwoordigers van het lokale verenigingsleven en de gemeente droegen bij aan de warme ontvangst.
De reactie van de sportkampioen maakte indruk. Hij liet verstaan dat het gouden muntstuk dat hij van zijn vrienden had gekregen voor hem minstens evenveel waard was als zijn sportieve onderscheiding. Zijn redenering was eenvoudig, maar bijzonder treffend: sportieve roem is vluchtig, terwijl echte vriendschap blijft bestaan.
Een blijvende plaats in de sportgeschiedenis van Lede
Het verhaal van Alfons Kuys is meer dan dat van een succesvolle sporter die twee keer op het paralympische podium stond. Het is ook het verhaal van een Ledeënaar die erin slaagde om vanuit zijn vertrouwde omgeving door te groeien naar de internationale sportwereld.
Zijn zilveren medaille in 1984 en zijn gouden plak in 1988 tonen aan welke uitzonderlijke sportieve prestaties hij neerzette. Vooral de paralympische titel in Seoel verdient een blijvende plaats in de geschiedenis van de gemeente.
Maar misschien schuilt de mooiste betekenis van zijn verhaal wel in de woorden die hem na zijn eerste grote internationale succes werden toegeschreven. Ondanks de erkenning en de medailles bleef hij oog hebben voor de mensen rondom hem.
Hij laat een bijzonder sportief palmares na en een verhaal dat Lede mag blijven koesteren. Want hij bewees niet alleen dat een sporter uit een kleinere gemeente de wereldtop kan bereiken, maar ook dat de waarde van vriendschap niet in medailles te meten valt.

