Afgelopen zaterdagavond vond in de Kerkplek van Erondegem een historisch en emotioneel moment plaats: de allerlaatste weekendviering in de kerk. De eucharistieviering, die begon om 18u30, werd voorgegaan door Z.E.H. Hans Vandenholen, Deken van Aalst. Hij deed dit in concelebratie met E.H. Deken-Emeritus Staf Annaert en E.H. Patrick Bourgoignie, beiden oud-pastoor van Erondegem. Samen leidden zij de aanwezigen in gebed, dankbaarheid en bezinning tijdens deze bijzondere avond.
Na de viering volgde een warme receptie, waarbij parochianen en sympathisanten samenkwamen om herinneringen op te halen, elkaar te ontmoeten en in verbondenheid het glas te heffen. De sfeer was tegelijk gemoedelijk en doordrenkt van weemoed: het besef dat een hoofdstuk wordt afgesloten, was voelbaar bij velen.
Met deze laatste weekendviering komt er een einde aan een traditie die generaties lang het ritme van het dorpsleven bepaalde. Voortaan zullen er in de kerk van Erondegem geen reguliere zondagvieringen meer plaatsvinden. Toch blijft het gebouw een betekenisvolle plaats binnen de gemeenschap. De kerk blijft immers beschikbaar voor uitvaarten, doopvieringen, huwelijken en andere bijzondere gelegenheden. Zo blijft het godshuis een plek van ontmoeting, gebed en troost – zij het op andere, meer symbolische momenten.
Deze overgang biedt ook aanleiding tot dankbaarheid. Het is passend om stil te staan bij de vele mensen die zich door de jaren heen hebben ingezet voor het liturgisch en pastoraal leven in Erondegem. Misdienaars, koorleden, lectoren, leden van de kerkraad, bloemschikkers, vrijwilligers die de kerk onderhielden of hielpen bij vieringen – elk van hen heeft bijgedragen aan een levende geloofsgemeenschap. Zonder hun blijvende inzet, vaak op de achtergrond en zonder veel ophef, was dit alles niet mogelijk geweest.
De laatste weekendviering in Erondegem betekent dan ook niet het einde van geloof of verbondenheid, maar wel een kantelpunt in de manier waarop de geloofsgemeenschap zich organiseert en viert. In dankbaarheid voor het verleden en met hoopvolle blik op de toekomst blijft de kerk van Erondegem een plaats van betekenis – al zal de stilte er voortaan vaker weerklinken dan het luiden van de zondagsklokken.
