Sinds vandaag ligt de volledige infrastructuur van de ooit roemrijke Wetterse voetbalclub RC Wetteren, beter bekend als ‘de Racing’, tegen de vlakte. Waar vorige week nog de tribune sneuvelde, werden gisteren het café en de muren aan de straatkant gesloopt. Wat rest, is een kale vlakte en de iconische toegangsboog in de rood-groene clubkleuren. Wat er met het terrein zal gebeuren, is voorlopig nog onduidelijk. Noch de eigenaar(s), noch de bevoegde schepenen geven duidelijkheid, terwijl de deputatie recent nog een bouwaanvraag weigerde.
Weinig dingen schreeuwen zo sterk ‘Belgisch lagerdivisievoetbal’ als de tribunes en de kleurrijke voetbalcafés, compleet met borden waarop de uitslagen en standen van de competitie hangen. RC Wetteren was er zo een. Het originele uitslagen- en standenbord verdween al enkele jaren geleden en werd geschonken aan een verzamelaar. Het terrein zelf herbergde van 1920 tot 2015 het voetbal van RC Wetteren, vanaf 2003 bekend onder de naam RRC Wetteren-Kwatrecht. Na de fusie met Standaard Wetteren raakte het stadion overbodig en kwam het langzaam in verval.
In 2019 publiceerden lokale voetballiefhebbers Klem De Gussem en Richard Goossens een lijvig boek over hun geliefde club: 100 jaar stamnummer 95, geschiedenis van de oudste voetbalclub van Wetteren. Bij de voorstelling klonk het: “We konden er wel zeven boeken over schrijven.” Het boek schetst de rijke geschiedenis van de club, die in april 2020 exact honderd jaar eerder werd aangesloten bij de Belgische voetbalbond.
Door de fusie met Standaard Wetteren kreeg de club de naam RFC Wetteren, maar het stamnummer 95 bleef behouden. Dat onderstreept dat de club tot de oudste voetbalclubs van het land behoort en de op zes na oudste van Oost-Vlaanderen is.
“De club begon als Racing Wetteren in 1906, op de terreinen aan de Wegvoeringstraat,” staat te lezen in het boek. Het documenteert alle uitslagen, klasseringen, trainers en voorzitters doorheen de jaren. RC Wetteren kende zowel hoogtes als laagtes: het speelde vier keer in de vierde nationale afdeling. Het dieptepunt kwam in het seizoen 1985-1986, toen de club naar de derde provinciale zakte. Onvergetelijk waren de derby’s met stadsgenoot en grote rivaal Standaard Wetteren, maar ook de wedstrijden tegen Massemen en de Edeboys waren legendarisch.
Een hoogtepunt in de recente geschiedenis was de geslaagde fusie met Standaard Wetteren, aldus toenmalig voorzitter Walter De Craecker: “Je ziet niet vaak dat fusies slagen, maar in Wetteren is het gelukt. Nu hopen we dat de gemeente iets doet met ons terrein, anders ziet de toekomst er somber uit.”
Momenteel is de toekomst van het terrein onzeker. Er liep een bouwaanvraag voor de uitbreiding van de padel- en tennisinfrastructuur, die aanvankelijk door de gemeente werd goedgekeurd. Het Agentschap voor Natuur en Bos tekende echter beroep aan bij de Oost-Vlaamse deputatie, die de aanvraag vervolgens weigerde, onder andere vanwege zorgen over de vrije corridor voor vleermuizen.
Mede-eigenaar Bjorn Van Gerwen is niet bereikbaar, en ook vergunningsschepen Sofie Wijmeersch, sportschepen Peter Blancquaert en eerste schepen Bram De Winne reageerden nog niet op vragen. De communicatiedienst liet weten dat er voorlopig “nog geen beslissing aan de orde is”.
Wel staat vast dat de iconische toegangspoort behouden zal blijven. Vanuit een nostalgisch gevoel zal deze verwerkt worden in een toekomstig project, als tastbare herinnering aan decennia van Wetterse voetbalgeschiedenis.
Bron: Actueel Wetteren.
