De Muur Classic in Geraardsbergen leverde dit jaar een hoogstaand wielerspektakel op, waarin de Noor Jonas Abrahamsen (Uno X-Mobility) zich de sterkste toonde. De 28-jarige Scandinaviër reed op de iconische hellingen iedereen uit het wiel en voegde zo een nieuwe overwinning toe aan zijn opvallende seizoen. Bovendien werd hij meteen de nieuwe leider in de Belgium Cup, waar hij de jonge Belg Jenno Berckmoes (Lotto Dstny) afloste.
Een parcours dat respect afdwingt.
De Muur Classic, een koers die zich stilaan een vaste plaats verwerft op de Belgische wielerkalender, dankt zijn uitstraling in de eerste plaats aan het loodzware parcours. Meerdere passages over de Parikeberg, Denderoordberg en Kloosterstraat vormden al een stevige uitdaging, maar zoals steeds was de Muur van Geraardsbergen dé scherprechter. Met zijn kasseien en steile percentages bepaalt die klim vaak wie wel en wie niet kan meespelen voor de overwinning.
De organisatie zette dit jaar opnieuw een gevarieerd traject neer, dat renners met klimmersbenen en klassieke hardrijders beide kansen bood. Het leverde een koers op waarin zowel vroege vluchters, aanvallende durvers als de sterkste profs in de finale aan bod kwamen.
Vroege vlucht met internationale samenstelling.
Al vroeg in de wedstrijd kleurde een internationale ontsnapping de koers. De Nederlander Rick Ottema, Alex Vandenbulcke (Tarteletto-Isorex) en de Fransman Léandre Huck zetten de toon. Ze kregen later het gezelschap van Jasper Haest en veldrijder Pim Ronhaar, beiden Nederlanders. De samenwerking liep goed, maar in het peloton zorgde Uno X-Mobility er voortdurend voor dat de kloof binnen de perken bleef.
De Noren hadden een duidelijk plan: geen ruimte geven, het tempo strak houden en wachten tot de hellingen in de finale hun werk zouden doen. Zo bleef de wedstrijd voortdurend onder controle en wisten de vluchters dat hun avontuur vroeg of laat zou stranden.
De beslissing valt op de Muur.
Toen de koers zijn finale fase inging, kwam de verwachte schifting. Op de voorposten tekenden naast Abrahamsen ook zijn ploegmaats Anders Skaarseth en Rasmus Tiller present. Zij kregen te maken met een sterk blok van Alpecin-Deceuninck met Robbe Ghys en Stan Van Tricht, terwijl ook de Brit Mark Donovan, de jonge Floris Van Tricht (Israel Premier Tech Academy) en overlever Huck mee aanschoven.
Een val van Cornelius Tomas Kopecky beroofde de kopgroep van een extra pion, maar uiteindelijk was het vooral Abrahamsen die het verschil maakte. Op de Muur-Kapelmuur plaatste hij een versnelling die niemand kon beantwoorden. Hij reed Donovan uit het wiel en soleerde naar een knappe zege.
Podium voor Berckmoes, pech voor Menten.
Achter Abrahamsen werd het gevecht voor de ereplaatsen spannend. Jenno Berckmoes, winnaar van de vorige editie, vocht zich naar de derde plaats achter Donovan. De jonge renner van Lotto Dstny was eerlijk in zijn analyse:
“Abrahamsen was simpelweg te sterk vandaag. Ik voelde nog wat hinder van mijn val in de Renewi Tour, maar dat wil ik niet als excuus gebruiken. Ik maakte zelf de fout door op de Muur iets te ver te zitten, en toen het gat viel, had ik de benen niet om het nog dicht te rijden. Toch ben ik blij dat ik het podium haal.”
Zijn ploegmaat Milan Menten finishte als zevende. Lotto Dstny toonde zich met twee renners in de top tien, maar kon niet verhinderen dat de Noren met de zege en de leiderstrui gingen lopen.
Lanhove toont lef en inhoud.
Een opvallende rol in de finale was weggelegd voor de jonge Milan Lanhove (Team Flanders-Baloise). Op de Denderoordberg plaatste hij een krachtige aanval en probeerde in zijn eentje de sprong te maken naar de kopgroep.
“Het was niet echt gepland om alleen te gaan, maar ik voelde me goed en dacht: waarom niet? Toen ik bij de voorste groep kwam, waren Abrahamsen en Donovan al vertrokken. Op de Muur probeerde ik samen met Tiller weg te rijden, maar die hield in, wat ik begreep, want zijn ploegmaat reed voorin. Uiteindelijk werden we ingelopen, wat jammer is. De zestiende plaats doet geen recht aan hoe sterk ik was. Dit geeft me vertrouwen richting de Tour of Britain.”
Ghys geniet op eigen terrein.
Een van de publiekslievelingen was Robbe Ghys. De renner van Alpecin-Deceuninck reed quasi op zijn trainingswegen en kreeg onderweg massaal steun.
“De koers ging letterlijk voor mijn deur voorbij”, lachte de Brakelnaar. “Het deed deugd om nog eens echt mee te doen in de finale. Mijn vriendin en kinderen waren erbij, en dat gaf me extra motivatie. Ik gaf mijn zoontje Nox onderweg zelfs een high five op de Vesten – dat vergeet ik nooit meer. Ik wil dit seizoen afsluiten met mooie prestaties in Canada, Koolskamp en de Super 8 Classic.”
Abrahamsen en Uno X bevestigen ambities.
Met zijn zege in de Muur Classic bevestigt Jonas Abrahamsen zijn uitstekende vorm en zijn status als speerpunt van Uno X-Mobility. De Noorse ploeg, die de voorbije jaren gestaag groeide, profileert zich steeds nadrukkelijker als vaste waarde in het internationale peloton.
De overwinning levert Abrahamsen niet alleen prestige op, maar ook de leiding in de Belgium Cup, de competitie die bestaat uit verschillende Belgische eendagswedstrijden. In die stand volgt hij Jenno Berckmoes op, die vorig jaar de eindwinst behaalde. Voor Uno X is dit een mooie kans om zich ook in België verder op de kaart te zetten.
Conclusie.
De Muur Classic bewees opnieuw zijn status als koers die spektakel en spanning garandeert. Met Jonas Abrahamsen kreeg de wedstrijd een meer dan verdiende winnaar. Lotto Dstny en Alpecin-Deceuninck toonden zich strijdvaardig, terwijl jonge Belgen als Milan Lanhove bevestigden dat er in eigen land nog talent in de pijplijn zit. Voor Abrahamsen zelf was dit de perfecte opstap richting het najaar, waarin hij met vertrouwen naar nieuwe uitdagingen kan toeleven.
