Op de iconische Muur van Geraardsbergen gaat een stukje wielergeschiedenis onherroepelijk dicht. Café ’t Hemelryck, dat voor elke wielerliefhebber een vaste halte werd op de legendarische kasseibeklimming, sluit voor onbepaalde tijd de deuren. Na 36 jaar achter de toog nemen Herman Schoon (68) en Marleen De Paepe (66) afscheid. “We doen dit met een krop in de keel. Dit café was ons leven,” klinkt het emotioneel.
Een café met iconische status.
Café ’t Hemelryck verwierf door de jaren heen een bijna mythische status. Wielerfans wereldwijd kennen het als het laatste gebouw voor de top van de Muur, hét moment waarop de benen branden en menige renner nog één keer alles uit de kast moet halen. Voor wie de Muur zelf beklimt, bood het café altijd een perfect excuus om even halt te houden. Binnen vonden wielerliefhebbers niet alleen verfrissing, maar ook een warme ontvangst van Herman en Marleen.
Van vreemdelingen tot vaste waarden.
Toen het koppel in 1990 de deuren opende, was het café er niet meteen bovenop. “Het pand had twee jaar leeggestaan en was zelfs een tijdlang gekraakt. We begonnen dus echt van nul,” blikt Herman terug. Toch sloeg de zaak onmiddellijk aan. “Binnen de drie weken kon Marleen haar job opgeven en voltijds meewerken. We hadden al horeca-ervaring en dat loonde.”
Toch was het begin niet altijd even gemakkelijk. “Ik kreeg vaak te horen dat ik duidelijk geen Geraardsbergenaar was,” lacht Herman. “Het heeft zijn tijd geduurd, maar intussen mag ik zeggen dat ik volledig ingeburgerd ben. Het café werd een ontmoetingsplek voor iedereen, van buurtbewoners tot wielertoeristen van over de hele wereld.”
Krop in de keel bij het afscheid.
Het afscheid valt hen zwaar. “Echt met volle zin stoppen we niet,” zegt Marleen met tranen in de ogen. “Ik krijg dagelijks berichten van klanten die ons bedanken. Vaak kreeg ik er zelf een krop in de keel van. We hebben hier de helft van de wereld over de vloer gehad. Aan onze toog werden alle talen gesproken. Dit was ons leven, dit was waarvoor we geboren waren.”
Herman vult aan: “Dankzij de koers hebben we duizenden mensen leren kennen, van gewone wielertoeristen tot profrenners en ploegleiders. Dit café was zoveel meer dan alleen pintjes tappen.”
Een laatste volksfeest.
Om de vele mooie jaren af te sluiten, staat er op de laatste openingsdag een groot feest gepland. Familie, vrienden en trouwe klanten schuiven mee aan tafel voor een laatste maaltijd. ’s Avonds worden concerten georganiseerd om het afscheid in stijl te vieren. “Het wordt ongetwijfeld emotioneel, maar we willen vooral dankbaar zijn voor alles wat we hebben meegemaakt,” aldus het koppel.
Onzekere toekomst.
Wat er met café ’t Hemelryck zal gebeuren, is nog onduidelijk. “Na het feest maken we het pand leeg. Daarna is het aan de brouwerij, die eigenaar is, om een nieuwe uitbater te zoeken,” legt Herman uit. Voorlopig blijft het dus afwachten of dit unieke wielercafé een vervolg krijgt, of dat de Muur voortaan een stukje van zijn ziel verliest.
