Wat begon als een flinke tegenslag op de luchthaven van Charleroi, eindigde in een onvergetelijk avontuur én een internationale medaille. De 18-jarige Hamik Manukyan uit Geraardsbergen dreigde zijn deelname aan een internationale cocktailwedstrijd in het Italiaanse Ferrara mis te lopen door problemen met zijn reisdocumenten. Zijn vader Husik (41) bedacht echter een opmerkelijke oplossing: hij stapte in de auto en reed tijdens de nacht maar liefst 1.200 kilometer om zijn zoon alsnog op tijd op de wedstrijd te krijgen. Met succes, want Hamik arriveerde amper een kwartier voor de oorspronkelijke deadline en keerde uiteindelijk met een bronzen medaille naar huis.
Hamik volgt les aan de Hotelschool in Aalst, waar hij aan de Ledebaan zijn opleiding krijgt. Samen met vier medeleerlingen zou hij deelnemen aan de AEHT-wedstrijd, een internationale competitie voor leerlingen uit horeca- en toerismescholen. De bestemming was Ferrara in Italië, maar nog voor het avontuur goed en wel begonnen was, liep het al fout.
“Op de luchthaven bleek Ryanair mijn papieren niet te aanvaarden. Daardoor mocht ik niet aan boord van het vliegtuig”, vertelt Hamik. Terwijl zijn klasgenoten hun reis konden voortzetten, moest hij samen met zijn begeleider achterblijven in Charleroi. De ontgoocheling was groot, want het zag ernaar uit dat hij zijn kans op deelname definitief mocht opbergen.
Vader twijfelt geen seconde
Gelukkig was er nog een plan B. Na enkele telefoontjes kwam vader Husik met een oplossing die niet meteen voor de hand lag. Hij zou zijn zoon met de wagen naar Italië brengen. Een rit van ongeveer 1.200 kilometer, die bovendien tijdens de nacht moest worden afgelegd om de strakke timing te kunnen respecteren.
“Mijn papa stelde voor om me zelf naar Ferrara te brengen. We wisten dat het een lange rit zou worden, maar omdat we ’s nachts konden vertrekken, hoopten we files te vermijden. We hadden bijzonder weinig tijd, maar wilden het toch proberen”, vertelt Hamik.
Het werd een race tegen de klok. Niet alleen de afstand was aanzienlijk, ook de deadline voor de wedstrijd naderde met rasse schreden. Om 12 uur stond een verplichte briefing gepland. Wie daar niet aanwezig was, riskeerde uitsluiting.
Aankomst op het nippertje
Na een nachtelijke autorit kwam het duo uiteindelijk om 11.45 uur aan in Ferrara. Vijftien minuten voor de voorziene deadline dus. Net op tijd, al bleek de timing uiteindelijk nog enigszins mee te vallen. “De openingsceremonie was uitgelopen, waardoor de briefing naar de namiddag werd verplaatst. Daardoor kregen we onverwacht wat extra ademruimte”, lacht Hamik. Hij kon zich alsnog inschrijven en mocht deelnemen aan de wedstrijd. De lange autorit had dus niet voor niets plaatsgevonden.
Voor de cocktailcompetitie werd iedere deelnemer gekoppeld aan een andere kandidaat. Hamik vormde een duo met een meisje uit Slovakije. Samen moesten ze eerst een klassieke cocktail bereiden, waarbij de ingrediënten en de juiste verhoudingen uit het hoofd gekend moesten zijn. Vervolgens kregen ze de opdracht om zelf een origineel drankje te ontwikkelen.
Hun creatie kreeg de naam The Duchess. De cocktail werd samengesteld op basis van onder meer whisky, rum, druivensap en limoensap. Het duo wist de jury te overtuigen en mocht uiteindelijk de bronzen medaille in ontvangst nemen.
Medaille als beloning voor doorzettingsvermogen
Voor Hamik maakte die podiumplaats de hele belevenis extra bijzonder. De omstandigheden waarin hij aan de wedstrijd begon, waren immers allesbehalve ideaal. Na een nachtelijke rit van 1.200 kilometer moest hij vrijwel onmiddellijk presteren op internationaal niveau. “Na alles wat eraan voorafging, voelde ik toch wel behoorlijk wat druk. Ik wilde mijn ouders absoluut niet teleurstellen. Tijdens de autorit was ik voortdurend met de wedstrijd bezig en dacht ik eraan dat ik deze kans niet mocht laten liggen. Ik heb er dan ook alles aan gedaan om een goed resultaat neer te zetten”, vertelt hij.
De jongeman is vooral zijn vader bijzonder dankbaar. Zonder diens spontane en bijzonder lange autorit was een deelname wellicht onmogelijk geweest. “Ik ben hem enorm dankbaar dat hij dit voor mij heeft willen doen. Het betekent heel veel dat ik op hem kan rekenen, zeker wanneer het gaat om kansen die belangrijk kunnen zijn voor mijn toekomst”, klinkt het.
Een familieavontuur om nooit te vergeten
Ook voor de rest van het gezin werd de trip naar Italië een bijzondere belevenis. Naast vader Husik besloten ook een vriend, de mama en de twee zussen mee te reizen. Dat zorgde uiteraard voor bijkomende praktische uitdagingen. De verplaatsing was immers niet bedoeld als een korte daguitstap, maar de wedstrijd liep over verschillende dagen.
Er moesten op het laatste moment nog hotelkamers worden gezocht en zelfs van hotel veranderen bleek noodzakelijk. Toch liet de familie zich niet afschrikken door de onverwachte organisatieperikelen. Achteraf overheerst dan ook vooral de voldoening. Wat op de luchthaven van Charleroi begon als een bijzonder vervelende situatie, groeide uit tot een internationale ervaring met een mooie sportieve bekroning.
“Uiteindelijk ben ik vooral blij dat ik dit samen met mijn hele gezin heb kunnen meemaken. Het was allemaal heel onverwacht en er kwam heel wat bij kijken, maar het is een avontuur geworden dat ik niet snel zal vergeten”, besluit Hamik.
