De Ronde van Vlaanderen voor nieuwelingen heeft opnieuw voor een spectaculaire en heroïsche koers gezorgd. Na een bijzonder geanimeerde wedstrijd trok uiteindelijk Stan Jammaer van Crabbé-Dstiny aan het langste eind. De renner uit Boom sprintte in Oudenaarde naar een indrukwekkende overwinning voor Eliott Richard van Team Houdart CCE en Rhys Vancom van Vélo Club Ardennes.
Het werd een wedstrijd die bol stond van aanvalslust, waaiers, demarrages en uitputtingsslag op de Vlaamse hellingen en kasseien. De talrijke supporters langs het parcours kregen een waar spektakelstuk voorgeschoteld, waarin verschillende renners hun stempel op de koers probeerden te drukken.
Noah Rensonnet kleurt de koers
Een van de absolute smaakmakers van de dag was zonder twijfel Noah Rensonnet van Vélo Club Ardennes. De jonge Waal gooide al vroeg alle schroom overboord en koos resoluut voor de aanval. Met een indrukwekkende solo reed hij kilometerslang alleen aan de leiding.
Rensonnet hield knap stand terwijl achter hem het peloton voortdurend op achtervolgen was aangewezen. Op een bepaald moment bedroeg de voorsprong ongeveer één minuut. Enkel Ward Maillard van R.EV Cycling Team kon enigszins in de buurt blijven als dichtste achtervolger.
De Waalse aanvaller maakte indruk met zijn krachtige stijl en zijn vermogen om ondanks de zware omstandigheden het tempo hoog te houden. Op de Vlaamse hellingen bleef hij verbeten doorstampen, terwijl achter hem verschillende favorietenploegen het initiatief namen om de wedstrijd opnieuw open te breken.
Koers ontploft in de finale
Bij het ingaan van de laatste lus hing Rensonnet nog altijd voorop, maar achter hem werd de wedstrijd steeds nerveuzer. Op ongeveer zeventien kilometer van de aankomst brak de koers volledig open. Na de Varent ontstond een nieuwe kopgroep van vijf renners. Rensonnet kreeg het gezelschap van Maico De Cremer van Onder Ons Parike, Jelle Vanhove van Crabbé-Dstiny, Thibe Vandenheede van Acrog-Tormans en Thomas Pecriaux van Trustup-CC Chevigny.
Voor Rensonnet bleek zijn lange solo uiteindelijk te veel van het goede. De sterke aanvaller moest lossen, waarna Vanhove en De Cremer even met hun tweeën verder trokken. Toch bleef het peloton op de loer liggen.
Daarachter roerden ondertussen ook enkele grote namen zich nadrukkelijk. Finn Notebaert van R.EV Cycling Team, Kenzo Vandenabeele en Miel Heuninck van Onder Ons Parike probeerden de sprong te maken naar voren. Het zorgde voor een zenuwslopende finale waarin de situatie voortdurend veranderde.
Lars Peers zet alles op alles
Richting Oudenaarde smolten uiteindelijk alle groepen opnieuw samen. De finale draaide uit op een ware uitputtingsslag waarin nog verschillende renners hun kans waagden.
Lars Peers van Crabbé-Dstiny, de hele wedstrijd al bijzonder sterk voor de dag gekomen, probeerde in de slotkilometers nog een ultieme aanval op te zetten. Hij ging vol door, maar kreeg geen definitieve kloof bijeen. In de laatste hectometers werd hij opnieuw gegrepen, waardoor alles uitdraaide op een sprint van een uitgedund peloton.
Daarin toonde Stan Jammaer zich de snelste. Met een indrukwekkende rush kwam hij nog vanuit een verre positie opzetten om uiteindelijk de prestigieuze overwinning binnen te halen.
“Ik geloofde er eigenlijk niet meer in”
Na afloop straalde Jammaer van geluk. De overwinning in de Ronde van Vlaanderen betekent enorm veel voor de jonge renner. “Ik ben superblij, dit had ik nooit durven denken”, vertelde hij na de aankomst. “In de eerste lus reed ik lek na de kasseien. Dankzij Shimano kreeg ik snel een wiel en kon ik terugkomen, maar ideaal was die start natuurlijk niet.”
De renner van Crabbé-Dstiny voelde zich daarna echter steeds beter in koers komen. “Ik had eigenlijk de hele dag goede benen en kon overal mee. Het was echt afzien voor iedereen. Halfweg koers probeerde ik zelf nog eens door te trekken, maar door de tegenwind leverde dat weinig op.”
Over de lange solo van Rensonnet bleef hij opvallend rustig. “Ik kende die jongen niet echt, maar ik maakte me geen zorgen. Ik had vertrouwen dat we hem nog zouden terugpakken.”
In de slotfase volgden de aanvallen elkaar in sneltempo op. “Het regende demarrages. Ook Lars probeerde nog weg te rijden, maar het brak niet volledig. Toen de sprint begon zat ik eigenlijk maar in negende of tiende positie. Ik geloofde er eerlijk gezegd niet meer in, maar ik sprintte toch vol door. Ik kwam met enorm veel snelheid opzetten en dat speelde in mijn voordeel. Die Waalse renner kwam ook nog sterk terug, maar gelukkig had ik genoeg over aan de meet.”
Voor Jammaer betekende deze overwinning bovendien een mooie revanche na eerder sprintverlies in de GP Monseré. “In Roeselare verloor ik nog de sprint, dus dit voelt echt als revanche. En dan nog hier in de Ronde van Vlaanderen… Dat is de mooiste wedstrijd die je kan winnen.”
Waalse podiumklanten tevreden
Achter winnaar Jammaer vervolledigden twee Waalse renners het podium. Eliott Richard reed een sterke finale en was tevreden met zijn tweede plaats. “Het was echt een enorm zware wedstrijd”, klonk het bij de renner van Team Houdart CCE. “De warmte maakte het nog moeilijker. Ik hou er wel van om in Vlaanderen te koersen. In de sprint kon ik het wiel van Jammaer volgen, maar ik geraakte er niet meer over.”
Ook Rhys Vancom keek met tevredenheid terug op zijn derde plaats. “Ik werd een beetje gehinderd in de laatste bocht en daardoor kon ik geen perfecte sprint rijden”, vertelde de renner van Vélo Club Ardennes. “Maar het was de hele dag bijzonder zwaar. Ik probeerde me voortdurend goed te positioneren. Mijn ploegmaat Noah reed bovendien een fantastische koers in de aanval. Uiteindelijk ben ik heel tevreden met deze derde plaats. Dit smaakt absoluut naar meer.”
Robin Dooms grijpt gele leiderstrui
Naast de strijd om de overwinning stond er ook veel op het spel in de Topcompetitie voor U17-renners. Robin Dooms van Onder Ons Parike reed in Oudenaarde naar een knappe zesde plaats en veroverde daarmee de gele leiderstrui.
Hij neemt de leiding over van Mathiz Tielens van Crabbé-Dstiny. “Dat was echt een doel vandaag”, vertelde Dooms. “Na mijn overwinning in Herenthout stond ik nog maar drie punten achter in het klassement. Het plan was dus om hier zo sterk mogelijk te rijden en die gele trui te pakken. Dat is gelukt.”
Opvallend genoeg domineert Onder Ons Parike momenteel verschillende klassementen binnen de Topcompetitie. Kenzo Vandenabeele draagt de rushestrui, terwijl Miel Heuninck de bergtrui in handen heeft. “In de volgende manches zal het belangrijk zijn dat iedereen zijn eigen koers rijdt”, besloot Dooms. “Maar uiteraard zullen we elkaar helpen waar mogelijk.”
