Wat een namiddag vol emotie, spanning en pure ontlading is het geworden voor Eendracht Aalst Lede. De traditieclub verzekerde zich van promotie naar de Tweede Afdeling na een heroïsche en zenuwslopende overwinning tegen Zepperen-Brustem. In een duel waarin elke meter bevochten werd en elke fout fataal kon zijn, werd Joran Triest de grote held van de dag. Zijn rake kopbal in de tweede helft bracht bijna 3.000 uitzinnige Aalsterse supporters in extase en zorgde voor een volksfeest zoals Aalst dat al lang niet meer had meegemaakt.
Na het laatste fluitsignaal barstte het Pierre Cornelisstadion letterlijk uit zijn voegen. Supporters stormden het veld op, spelers verdwenen in een zee van geel-zwarte vreugde en de promotie was eindelijk een feit. Een club met een rijk verleden en een moeilijke recente geschiedenis zet zo een nieuwe, veelbelovende stap vooruit.
Voorzichtige openingsfase met veel spanning
Dat de inzet bijzonder groot was, bleek al vanaf de eerste minuut. Beide ploegen begonnen met de nodige voorzichtigheid aan de wedstrijd. Niemand wilde vroeg op achterstand komen en dus lag het tempo aanvankelijk gecontroleerd, met veel duelkracht en weinig risico in balbezit.
De bezoekers uit Limburg zorgden voor het eerste gevaar. Na een hoekschop van Degeling klom Robin het hoogst, maar doelman Schelfhout stond pal en plukte de kopbal veilig uit de lucht. Aalst reageerde meteen via Triest, wiens poging door een verdediger in hoekschop werd verwerkt.
Ook Brugmans liet zich opmerken met een schot uit een scherpe hoek, opnieuw gepareerd door de attente Schelfhout. Aan de overzijde kreeg Eendracht stilaan meer greep op de partij. Na een slimme aflegger van Triest trapte Vandamme over doel, terwijl kapitein Falko Geenens eveneens een uitstekende mogelijkheid kreeg, maar te hoog besloot.
De eerste helft bleef evenwichtig, gesloten en tactisch geladen. Het was duidelijk dat één moment van kwaliteit of concentratieverlies de wedstrijd zou beslissen.
Triest schrijft geschiedenis met gouden kopbal
Ook na rust kwam Zepperen-Brustem het scherpst uit de kleedkamer. Van Welkenhuysen stuurde Morgan diep, maar diens poging belandde centraal in de handen van Schelfhout.
En toen volgde het moment waarop heel Aalst had gehoopt. In minuut 53 schilderde Lars Wantens een hoekschop perfect voor doel. Joran Triest timede zijn sprong uitstekend en knikte de bal onhoudbaar tegen de touwen. Het Pierre Cornelisstadion ontplofte in één collectieve vreugde-explosie. Fans sprongen recht, vlaggen gingen de lucht in en spelers vierden alsof de buit al binnen was.
De 1-0 bracht zuurstof en ruimte voor Aalst. Vandamme liet meermaals zijn technische klasse zien en Ndefe zorgde met zijn snelheid voor constante dreiging. Alleen de beslissende laatste pass ontbrak om de match definitief dood te maken.
Dat hield de spanning maximaal, en bijna betaalden de Ajuinen daar een zware prijs voor. Invaller Cheprassov haalde vernietigend uit, maar zijn schot spatte uiteen op de dwarsligger. Het stadion hield collectief de adem in.
Nagelbijten tot het einde
De slotfase duurde een eeuwigheid. Elke vrije trap, elke inworp en elk duel werd begeleid door ingehouden spanning op de tribunes. De supporters leefden mee met elke baltoets en joegen hun ploeg vooruit.
Toen het laatste fluitsignaal uiteindelijk klonk rond 17 uur, volgde een explosie van vreugde. Supporters bestormden het veld, omhelsden spelers, zongen clubliederen en vierden alsof een verloren droom eindelijk werkelijkheid was geworden. De licentie was al binnen, maar nu volgde ook de sportieve bekroning: promotie naar Tweede Nationale.
Triest opnieuw man van de grote momenten
Joran Triest bevestigde nog maar eens zijn reputatie als man van de belangrijke goals. Eerder zorgde hij al voor de eerredder in de bekerwedstrijd op Club Brugge, nu schonk hij Eendracht promotie.
“Dit gaf me opnieuw een fantastisch gevoel en benaderde het mooie moment op Club Brugge”, glunderde de spits na afloop. “Na mijn neusbreuk was het even wennen om met een masker te spelen, maar ik heb doorgezet. En nu op naar de tweede afdeling.” Triest werd na afloop terecht bedolven onder felicitaties van ploegmaats en supporters.
Coach De Herdt trots op collectieve prestatie
Ook coach Dave De Herdt straalde van trots. “Hiervoor hebben we vijf maanden hard gewerkt. Vanaf het moment dat we de titel misliepen, hebben we alles op de voorbereiding voor die eindronde gezet. Vandaag hebben we de tegenstander goed de ruimtes ontnomen. Triest maakte het af met een prachtig kopbaldoelpunt.”
Over zijn eigen toekomst bleef de trainer voorzichtig. “Wanneer er een onderhoud met het bestuur plaatsvindt met het oog op volgend seizoen? Daar weet ik momenteel nog niets van. We zien wel.”
Ervaren spelers genieten van succes
Routinier Vadis Odjidja wilde nog geen uitsluitsel geven over een verlengd verblijf. “Dat weet ik nog niet. Maar na een seizoen met ups en downs is het prachtig voor de club en de supporters dat we promoveren.”
Kapitein Falko Geenens genoot zichtbaar van het moment. “Dit is een gedroomde terugkeer. We grepen naast de titel, maar ons doel is met deze promotie bereikt. Vooraf hadden we getekend voor de mooie bekercampagne én promotie. Onze fans hebben ons vandaag een extra duwtje gegeven.”
Beslissende assist van Wantens
Lars Wantens leverde met zijn perfecte hoekschop de assist van het seizoen. “Bij mijn stilstaande fases viel de bal in de competitie vaak net niet goed. Het was alsof pech ons bleef achtervolgen. In de eindronde vielen de puzzelstukjes plots wél in elkaar. Het doet deugd dat ik met die beslissende hoekschop een aandeel heb in de promotie.”
Hij keek ook al vooruit. “Volgend seizoen zullen we moeten knokken om bij de vijftien te zijn. De plaatsjes zullen duur worden.”
Supporters zorgen voor onvergetelijke sfeer
Bijna 3.000 supporters zakten af naar het Pierre Cornelisstadion. Nog eens ongeveer 1.500 fans volgden de wedstrijd via YouTube. Cijfers die tonen dat Eendracht Aalst Lede nog steeds een enorme aantrekkingskracht heeft.
Clubicoon Julien De Cock was zichtbaar geëmotioneerd. “De mooiste dag van mijn leven. Na zoveel jaren mogen we dit nog meemaken. Zie al die supporters hier. Wat een sfeer.”
Ook Chiel Van Aken genoot van het nieuwe hoofdstuk. “Het voorbije jaar was de start van een nieuw verhaal. Iedereen vroeg zich af wat het zou worden. Het is niet hetzelfde als vroeger, maar dat hoeft ook niet. Het verleden is afgesloten. Dit is het eerste jaar van een nieuw project en dan zo eindigen… pure waanzin.”
Evy Heck vierde met sjaal en tranen van geluk. “Ik draag nog altijd mijn sjaaltje van toen ze in eerste klasse speelden. Ik kom al kijken sinds ik een jaar of zes was, altijd met mijn papa. Dat is nooit gestopt. Het is een fantastische dag. Uw hart slaat honderd per uur. Echt zot.”
Voorzitter Valckenier ziet grote toekomst
Voorzitter Guy Valckenier liep glunderend rond tussen spelers en supporters. “Ik ben supergelukkig en enorm opgelucht. Het was een moeilijk seizoen, met enkele uitschieters, maar dankzij de supporters hebben we ons erdoor geslagen. Ik denk dat dit een enorme boost gaat geven aan de club, de stad en de regio. Voor volgend jaar zijn er al versterkingen en deze week volgt nog nieuws.”
Een traditieclub leeft opnieuw
Met deze promotie schrijft Eendracht Aalst Lede een belangrijk hoofdstuk in zijn heropstanding. Na moeilijke jaren, onzekerheid en veel vragen over de toekomst, toont deze club opnieuw haar kracht, haar aantrekkingskracht en haar unieke supportersbasis.
De promotie naar Tweede Afdeling is meer dan een sportief succes. Het is een signaal dat Eendracht Aalst Lede leeft, strijdt en opnieuw vooruit kijkt.
Aalst droomt weer.
Foto’s: Eendracht Aalst Lede.
