Na een sterke start als belofte viel Oskar De Meester plots helemaal stil. Geen gewone dip, zo bleek, maar een fysiek probleem dat hem wekenlang uit koers hield. Nu de problemen van de baan zijn, wil de renner van DL Chemicals-Experza Cycling Team laten zien dat zijn verhaal een nieuwe start neemt.
Er zijn momenten waarop een renner voelt dat er iets niet klopt. Niet omdat de benen één dag slecht zijn, maar omdat het lichaam niet meer reageert zoals het hoort. Voor Oskar De Meester kwam dat besef niet in één klap, maar langzaam, training na training, koers na koers.
De renner uit Zonnegem, volgende maand negentien, maakte dit seizoen de overstap naar de beloften bij DL Chemicals-Experza Cycling Team. Een stap waarin alles groter wordt: het tempo, de afstanden en tegelijk ook de verwachtingen. Maar dat leek aanvankelijk geenszins een probleem. De Meester reed naar een vijfde plaats in Herfelingen, werd zesde op het provinciaal kampioenschap tijdrijden, negende op het provinciaal kampioenschap op de weg en elfde in Walhain. Signalen dat de basis goed zat. Tot de benen plots niet meer wilden. Niet een dagje minder, niet de gewone terugslag die veel eerstejaars beloften leren kennen, maar een leegte die bleef hangen.
“Vanaf een bepaald moment is het snel achteruitgegaan, zowel op training als in wedstrijden”, vertelt De Meester. “Het goede gevoel was plots verdwenen. Echt niet mijn normale doen. Ik kon amper twee minuten 350 watt rijden. Enorm frustrerend was dat. Zeker wanneer sommigen durfden beweren dat het aan de overstap van junioren naar beloften zou hebben gelegen en dit normaal was. Larie, laat mij duidelijk zijn: dit was niét normaal!”
Het Belgisch kampioenschap tijdrijden werd het moment waarop hij niet langer om het probleem heen kon. De waarden die hij normaal op training of in koers haalde, bleven ver buiten bereik. Wat vooraf nog als een mindere periode kon worden weggezet, voelde daar ineens als iets veel fundamentelers.
Alsof dat nog niet volstond, stonden ook zijn examens voor de deur. De Meester studeert taal- en letterkunde Nederlands-Frans aan de VUB. Terwijl de boeken openlagen, begon tegelijk de zoektocht naar een verklaring voor het wegvallen van zijn vorm. Die verklaring lag niet in één slechte trainingsweek of een gebrek aan karakter, maar in een keuze die maanden eerder was gemaakt.
“Voor het eerst begon ik in de winter met krachttraining in de fitness”, zegt hij. “Ik werd duidelijk sterker, met een aanzienlijke spiertoename en een hoger gewicht als gevolg. Maar als lichtgewicht en klimmer wilde ik dat absoluut binnen de perken houden. Daarom ging ik te rade bij een sportdiëtist, die mij op een caloriearm dieet zette om mijn gewicht te ‘reguleren’.”
Wat bedoeld was als controle, bleek achteraf een valkuil door miscommunicatie en mogelijke berekeningsfouten. Terwijl de trainingsarbeid hoog bleef en de wedstrijden zich opstapelden, kreeg zijn lichaam structureel te weinig brandstof binnen. “Na enkele maanden van wedstrijden en zware trainingen raakte de glycogeenvoorraad in mijn spieren op”, legt De Meester uit. “Met andere woorden: de tank met energie liep langzaam leeg, tot alles op was en niet meer kon worden aangevuld.”
De diagnose kwam hard binnen. Een gerenommeerd osteopaat stelde een verstoorde leverfunctie vast en vatte het onomwonden samen: “Je lichaam is je spieren aan het opeten. Er is duidelijk sprake van spierafbraak.” Ook een bekende sportapotheek draaide er niet omheen: “Oskar, je lichaam heeft tonnen meer calorieën nodig.”
Dit was best confronterend. De Meester bleef vervolgens ruim zes weken uit competitie, bouwde zijn energieniveau opnieuw op en at/eet nu dagelijks ongeveer duizend calorieën meer, terwijl zijn gewicht perfect onder controle blijft! “Na een korte rustperiode ben ik een week gaan trainen in de Vogezen”, zegt hij. “Een maand later trok ik drie weken naar Kroatië, waar mijn nonkel en tante wonen. Daar heb ik keihard getraind (en gegeten) om terug op niveau te komen.”
De eerste tekenen van beterschap zijn er intussen. Bij zijn heroptreden in Schoonaarde werd De Meester 27ste van 73 en in Beernem reed hij opnieuw aanvallend en eindigde hij als vijftiende ín de kopgroep. Geen geslaagd nieuw begin dus.
“Ik wil opnieuw tonen wie ik ben en waartoe ik in staat ben als ik mijn niveau haal”, besluit De Meester. “Ik wil ook duidelijk maken aan mijn supporters, mijn club, mijn entourage en iedereen in de koerswereld dat mijn tegenvallende prestaties wel degelijk het gevolg waren van een fysiek probleem. Een probleem dat nu gelukkig weer van de baan lijkt.”
Tekst: Oskar De Meester.
