Men zegt weleens dat de appel niet ver van de boom valt en dit is bij de 20-jarige Yills De Coster uit Lede ook wel toepasselijk. Yills is de enige zoon van gewezen voetballer Jurgen De Coster, die in 2003 kampioen speelde met het toenmalige Kerksken in tweede provinciale, om daarna voor vier seizoenen aan het werk te zijn bij Jong Lede. Dat Lede speelde kampioen en promoveerde naar eerste provinciale. Tijdens zijn loopbaan als voetballer werd Jurgen verkozen tot beste speler in eerste provinciale. Een prachtig parcours waar zoonlief alleen maar naar kan opkijken. Met zijn 1m76 en knalblonde lokken is Yills de meest opvallende speler binnen de basis van Eendracht Houtem. Yills verlangde meer van het voetbal en droomde ervan om te proeven van het volwassen voetbal. Aangezien deze kans bij Jong Lede niet was weggelegd, maakte hij dit seizoen de overstap van Jong Lede naar tweedeprovincialer Eendracht Houtem. Wij gingen even langs naar Lede en laten u graag kennis maken met deze jonge blonde god.
“Al van jongs af aan had ik een grote interesse om iets met de bal te gaan doen. Ook op school merkte ik wel van: oh kijk, dat kan misschien wel iets worden waar ik later ook nog geld mee kan verdienen. Aangezien mijn papa Jurgen ook vroeger altijd voetbal heeft gespeeld, stimuleerde hij mij om het voetballen een kans te geven. Je weet nooit dat het voetballen iets wordt waar je misschien kan in stijgen, waren zijn wijze woorden. Dus koos ik om te gaan voetballen. Zo sloot ik als zevenjarige knaap aan bij Jong Lede, waar ik super mooie jaren heb beleefd. Het was daar echt super tof maar aan alle goede tijden komt een einde en zo maakte ik de overstap naar Eendracht Aalst. Het was mijn droom om in een hogere afdeling te gaan spelen. Niet alleen om deze reden trok ik richting Aalst maar om meer in competitie te kunnen zijn, iets wat voor mij zeer belangrijk was. Ik kreeg het geluk om vier jaar lang de kleuren van zwart-wit te verdedigen. Na deze vier mooie jaren keerde ik opnieuw terug naar de club van afkomst, Jong Lede, waar ik de kans kreeg om te kunnen spelen bij de beloften. Maar al vlug merkte ik op dat ik niet hoger zou kunnen geraken dan bij de beloften en besloot ik terug andere oorden te gaan opzoeken. Eendracht Houtem toonde reeds interesse in mijn kunnen waardoor de keuze al snel gemaakt was. Deze club had voor mij alles wat ik nodig had om te voetballen maar vooral om door te groeien naar de A-kern en de overstap te kunnen maken naar het volwassen voetbal, en dit is mij vrij aardig gelukt,” begint Yills De Coster zijn verhaal.
“Eendracht Houtem had mij al een paar keer aan het werk gezien maar ze hadden pas hun ogen laten vallen op mij toen we met de beloften van Lede tegen de B-kern speelden van E. Houtem en waar ik zelfs twee doelpunten kon scoren. Toen al kreeg ik te horen dat ze mij wilden binnenhalen in de club en dat er zeker toekomst in zat voor mij. Op deze manier zijn de gesprekken onderling gestart en kreeg ik alles te horen wat van mij verwacht werd. Ik mag zeggen dat de club naar mij toe mooie beloftes heeft gemaakt, die zeker correct uitgevoerd worden zoals toen werd afgesproken. Het belangrijkste is voor mij het plezier in het voetbal te behouden en dat is tot nu toe zeker en vast gelukt. We bezitten een superleuke ploeg, zowel de jongere als de oudere spelers vormen een goede band. Ook coach Tim was een gedreven coach, jammer genoeg zaten de resultaten tegen. Dat heeft ervoor gezorgd dat we nog meer naar elkaar zijn toegegroeid. Wat betreft mezelf, krijg ik zeker mijn kansen om mezelf te bewijzen en door te groeien. Zo kon ik altijd al invallen tijdens de wedstrijd, al stond ik jammer genoeg nog niet aan de aftrap van de match. Maar dit is altijd nog beter dan niet te moeten meespelen. Ik ben niet de meest technische speler, maar ik kan wel een drive brengen. Ik zal er steeds 100% voor gaan, duels aangaan en lopen waar nodig is. Verder hoop ik dat ik mijn kans ga blijven krijgen en mij verder kan tonen aan de coach, zodat hij op deze manier mij iets meer speelminuten kan geven en hopelijk mag ik verder genieten van een goed maar vooral blessurevrij seizoen. “gaat Yills verder.
Jammer genoeg liep niet alles van een leien dakje bij Eendracht Houtem en waren de resultaten zorgwekkend. “Ik denk dat we iets te veel gefocust waren op het technische vlak en minder op het fysieke. Voetballend zijn wij zeker niet slecht. We kunnen heel makkelijk de bal laten rondgaan en we creëren wel onze kansen, maar het probleem voor mij zit een beetje bij het fysiek gedeelte. Niet iedereen is 100% fysiek. Ik vind dat daar toch wel een beetje aan gewerkt moet worden als je nog meer punten wilt scoren. Zoals we afgelopen zondag gespeeld hebben, geloof ik er de volle 100% in, zeker met Gio als coach moet dat zeker lukken. Het blijft natuurlijk nu afwachten wie de nieuwe T1 zal worden en wat het verdere verloop zal zijn. Wat betreft mijn verdere toekomst, is en blijft voetbal het belangrijkste. Dit is mijn uitlaatklep en ik heb dit ook nodig om goed te kunnen functioneren in de andere delen van het leven. Ik ga ook nog naar school en zit in mijn tweede jaar lichamelijke opvoeding en bewegingsrecreatie op de hogeschool in Gent. Via het voetballen kan ik mij uitleven voor als ik wat vermoeid ben door school”, beëindigt Yils De Coster zijn verhaal.
