Nog geen jaar geleden combineerden Emile en Thibault Vuylsteke voetbal en wielrennen. Vandaag behoren de zestienjarige tweelingbroers uit West-Vlaanderen tot de meest opvallende tweedejaars nieuwelingen van het seizoen. De keuze om het voetbal definitief achter zich te laten en voluit voor de wielersport te kiezen, blijkt een schot in de roos. Met vier overwinningen, een provinciale titel, een Vlaamse kampioenentrui, zilver en brons op het provinciaal kampioenschap tijdrijden en tal van ereplaatsen schrijven de broers week na week een bijzonder verhaal.
Hoewel ze amper een kwartier van elkaar verschillen in leeftijd – Emile zag als eerste het levenslicht, gevolgd door Thibault – vormen ze een onafscheidelijk duo. Concurrenten zijn ze nauwelijks. Integendeel: ze rijden voor elkaar, helpen elkaar waar mogelijk en zouden, als het even kan, zelfs hand in hand over de aankomst rijden. Tijdens een uitgebreid gesprek blikken beide renners terug op hun opmerkelijke overstap van het voetbal naar de koers, hun verrassende doorbraak en hun ambities voor de rest van het seizoen.
Van voetbalveld naar wielerpeloton
Wie vandaag de prestaties van Emile en Thibault bekijkt, zou haast vergeten dat hun sportieve jeugd jarenlang vooral op het voetbalterrein werd doorgebracht. Wielrennen was aanvankelijk slechts een leuke zomeractiviteit wanneer de voetbalcompetitie stil lag. “Eigenlijk zijn we begonnen om ons tijdens de zomer bezig te houden wanneer er geen voetbal was,” vertellen de broers. “We gingen af en toe eens fietsen en reden wedstrijden, maar trainen deden we nauwelijks.”
Die combinatie bleef jarenlang perfect haalbaar. Op zaterdag voetbal, op zondag koers en tijdens de week opnieuw trainingen. Achteraf bekeken beseffen ze dat het een bijzonder druk schema was. “Eigenlijk waren we bijna nooit eens echt rustig. Iedere dag waren we met sport bezig.”
Beiden volgen ondertussen een richting Wiskunde-Wetenschappen, waardoor ook de studies een belangrijke plaats innemen in hun dagelijkse planning.
De overstap naar de nieuwelingen veranderde alles
Bij de overstap naar de categorie van de nieuwelingen werd snel duidelijk dat enkel talent niet langer voldoende was. “Plots merkten we dat het niveau veel hoger lag. We hadden moeite om wedstrijden uit te rijden. Dat was logisch ook, want we combineerden nog altijd voetbal met koers en werkten nog niet met een trainer.”
Het was precies dat moment dat een belangrijke beslissing werd genomen. De broers gingen samenwerken met trainer Mitch De Jode van BPCoaching, die hun trainingen structureerde en hen stap voor stap beter maakte.
Vanaf afgelopen winter volgde de definitieve keuze. “We hadden het gevoel dat er meer potentieel zat in het wielrennen dan in het voetbal. Daarom hebben we beslist om volledig voor de koers te kiezen.” Een beslissing die nauwelijks enkele maanden later al indrukwekkende resultaten opleverde.
Een moeilijk eerste seizoen als nieuweling
Hun eerste jaar bij de nieuwelingen verliep allesbehalve vanzelf. “In het begin reden we vaak niet uit. Zeker toen we nog voetbalden, was dat lastig.”
Pas wanneer het voetbalseizoen afgelopen was en er meer tijd vrijkwam om te trainen, begonnen de resultaten stilaan beter te worden. “We konden langer rijden, kregen meer inhoud en durfden ook zelf iets ondernemen tijdens wedstrijden.”
Het vormde de basis voor wat vandaag een droomseizoen is.
Bescheiden verwachtingen voor 2026
Opvallend genoeg begonnen beide broers zonder overdreven verwachtingen aan hun tweede seizoen als nieuweling. “We hoopten misschien eens een podium te rijden.”
Meer zelfs niet. “Een overwinning? Daar waren we eigenlijk nog niet echt mee bezig. We wilden gewoon mooie uitslagen rijden, zeker in grotere wedstrijden.”
Dat ze enkele maanden later samen vier overwinningen zouden tellen, had niemand durven voorspellen.
Thibault schrijft geschiedenis met twee kampioenstruien
Vooral Thibault beleefde de voorbije weken een ware sprookjesperiode. Tijdens het provinciaal kampioenschap in Wingene kroonde hij zich tot kampioen van West-Vlaanderen.
Toch begon ook hij zonder overdreven verwachtingen aan die wedstrijd. “Je start natuurlijk altijd met de bedoeling om te winnen, maar vooraf dacht ik eerder aan een podiumplaats. Dat leek al mooi.”
De wedstrijd draaide uiteindelijk uit op een sprint met twee. “We reden met twee vooruit en uiteindelijk kon ik mijn medevluchter met ongeveer driekwart fietslengte kloppen.”
Tien dagen later volgde misschien nog een grotere stunt. Tijdens het Vlaams kampioenschap in Elverdinge stonden werkelijk alle sterke tweedejaars nieuwelingen uit Vlaanderen aan de start. “Na mijn provinciale titel keek iedereen wel een beetje naar mij. Ik hoopte eerlijk gezegd op een plaats in de top tien.”
Maar opnieuw overtrof hij zichzelf. “Dat ik daar ook nog Vlaams kampioen werd, was eigenlijk nog zotter.” De Vlaamse kampioenentrui vormt voorlopig het absolute hoogtepunt van zijn nog jonge wielercarrière.
Ook Emile kent een droomjaar met twee zeges
Ook broer Emile laat zich allerminst onbetuigd. Zijn eerste overwinning kwam er in Heestert. Daar verliep de wedstrijd bijzonder tactisch. “Tijdens de eerste vier ronden heb ik eigenlijk niet veel gedaan en gewoon afgewacht.”
Toen Thibault even voordien al een aanval had geplaatst en opnieuw werd bijgehaald, zag Emile zijn kans. “Toen het peloton even stilviel, ben ik zelf aangevallen.” De aanval bleek de juiste keuze. Hij reed samen met een medevluchter weg en werkte de wedstrijd uiteindelijk succesvol af in de sprint.
Zijn tweede overwinning volgde in Wetteren-Ten-Ede. Ook daar speelde de samenwerking tussen beide broers opnieuw een belangrijke rol. “Eerst was Thibault in de aanval en probeerde ik in het peloton af te stoppen.”
Later ontstond een nieuwe kopgroep met onder meer een Poolse en een Engelse renner. “In de laatste kilometer viel één van hen twee keer aan. Toen dacht ik dat hij misschien niet veel vertrouwen meer had in zijn sprint.”
Emile bleef rustig, wachtte zijn moment af en plaatste op het ideale ogenblik zelf zijn versnelling. Met succes. “Ik kon hen nog remonteren en won zo mijn tweede wedstrijd.”
Broers, ploegmaats en elkaars grootste supporters
Misschien nog mooier dan hun resultaten is de manier waarop beide broers met elkaar omgaan. Van rivaliteit is nauwelijks sprake.
Integendeel. Tijdens wedstrijden proberen ze elkaar voortdurend te helpen. “We zouden elkaar altijd de overwinning gunnen.” Op de vraag wat er zou gebeuren indien ze samen naar de finish rijden, volgt meteen een lach. “Dan rijden we gewoon samen over de meet.”
Wie van beiden de snelste is? “Dat weten we eigenlijk zelf niet.” Die sterke onderlinge band maakt hen misschien wel extra gevaarlijk voor hun concurrenten.
Welke type renners zijn Emile en Thibault?
Beide broers voelen zich het best in de Vlaamse klassiekers, waar explosiviteit en koersinzicht het verschil maken. Thibault omschrijft zichzelf als een renner die uitblinkt in zware wedstrijden. “Korte, steile hellingen liggen mij het best. Lange beklimmingen zijn minder mijn ding, maar in zware Vlaamse koersen met een sprint na een lastige finale voel ik mij helemaal in mijn element.” Dat hij over de nodige kracht beschikt, bewees hij met een zilveren medaille op het provinciaal kampioenschap tijdrijden.
Ook Emile herkent zich in dat profiel. “Eigenlijk ben ik hetzelfde type renner”, vertelt hij. Toch beschikt hij nog over een extra troef. Met een knappe derde plaats op het provinciaal kampioenschap tijdrijden bewees hij immers dat hij ook over een sterk duurvermogen beschikt. “Blijkbaar kan ik ook lange tijd een hoog tempo aanhouden.” Die combinatie van explosiviteit en een stevige tijdritcapaciteit maakt van hem een bijzonder veelzijdige renner.
Belgisch kampioenschap is volgende grote doel
Na een reeds uitzonderlijk seizoen wachten nog enkele grote afspraken. Het Belgisch kampioenschap in Denderleeuw prijkt met stip bovenaan hun verlanglijst. “Met wat geluk kunnen we misschien nog een trui mee naar huis brengen.”
Ze blijven echter realistisch. “Alle beste renners van België zullen daar starten. Een top vijftien zou eigenlijk al heel mooi zijn.” Zoals zo vaak zal ook daar veel afhangen van het wedstrijdverloop. “Hopelijk blijven we gespaard van pech en valpartijen.”
Daarnaast staan onder meer nog de Ronde van West-Vlaanderen en de Topcompetitie in Affligem op het programma. Na een druk seizoen volgt ook nog een welverdiende vakantie. “Dan zullen de benen eens even de lucht in mogen.”
Een seizoen dat alle verwachtingen overtreft
Wanneer ze terugblikken op hun seizoen, overheerst vooral tevredenheid. Voor Thibault spreekt de erelijst voor zich. “Met twee kampioenstruien kan ik alleen maar tevreden zijn.” Toch droomt hij nog van één extra moment. “Ik zou heel graag eens winnen in mijn Vlaamse kampioenentrui.”
Ook Emile kijkt met trots terug. “Twee overwinningen had ik vooraf zeker niet verwacht.” Maar de honger blijft groot. “Ik hoop nog een paar keer op het podium te staan én liefst nog eens een iets grotere koers te winnen.”
Dankbaarheid tegenover ouders en trainer
Geen succes zonder ondersteuning. Daar zijn beide broers zich bijzonder goed van bewust. Hun eerste woorden van dank gaan uit naar hun ouders. “Zij doen werkelijk alles voor ons. Ze brengen ons overal naartoe en ondersteunen ons in alles.”
Daarnaast benadrukken ze ook de belangrijke rol van hun trainer. “Mitch De Jode van BPCoaching begeleidt ons fantastisch. Hij staat ons altijd bij met raad en daad.” Volgens de broers heeft precies die professionele begeleiding ervoor gezorgd dat ze de stap konden zetten van talentvolle jongeren naar echte winnaars.
Besluit
Het verhaal van Emile en Thibault Vuylsteke bewijst dat durven kiezen soms de sleutel is tot succes. Waar ze enkele maanden geleden nog voetbal en wielrennen combineerden, hebben ze vandaag met volle overtuiging gekozen voor de fiets. Die beslissing heeft hun ontwikkeling in een stroomversnelling gebracht. Met provinciale en Vlaamse titels, vier overwinningen en een indrukwekkende progressie behoren de tweelingbroers inmiddels tot de opvallendste nieuwelingen van hun generatie.
Toch blijven beide zestienjarigen opvallend nuchter. Ze beseffen dat de weg naar de top nog lang is en dat hard werken de enige garantie is om verder te groeien. Hun grootste kracht ligt misschien niet alleen in hun talent, maar ook in hun hechte band als broers. Ze gunnen elkaar elk succes, rijden voor elkaar en delen dezelfde droom. Met het Belgisch kampioenschap, de Ronde van West-Vlaanderen en andere topwedstrijden in het vooruitzicht lijken Emile en Thibault Vuylsteke nog lang niet uitverteld. Hun verhaal is er één van ambitie, kameraadschap en passie voor de wielersport – en het mooiste hoofdstuk moet wellicht nog worden geschreven.
