Hij zette recent een nieuw Belgisch record en is gekwalificeerd voor het EK zwemmen in parijs. 53.62 seconden, zolang doet Noah Verreth erover om 100 meter rugslag te zwemmen, een nationaal record. Toch ging het niet altijd even goed, de 20-jarige student begon pas laat met zwemmen en werd eerder zelfs geweigerd door een club. Toch staat hij vandaag aan de top van het Belgische zwemmen, “Ik was echt een doorsnee, zelfs ondermaatse zwemmer, maar ik wilde altijd het beste uit mezelf halen.”
Late start
Noah begon in vergelijking met veel andere zwemmers pas heel laat, “ik had leren zwemmen op vakantie met mijn ouders, maar daar bleef het bij,” vertelt hij. pas in het vijfde leerjaar raadde een sportleerkracht zijn ouders aan om hem in te schrijven bij een zwemclub. “Bij een eerste club zeiden ze dat het te laat was om nog te beginnen. Je moet normaal op zes of zeven jaar starten.” Na een zoektocht kon hij uiteindelijk starten bij een Gentse club, maar het werd niet makkelijker. “Ik had nog nooit vlinderslag gedaan. Ik probeerde gewoon iets dat ik op tv had gezien,” lacht hij.
Teleurstelling en opoffering
Zwemmen begon als een leuke hobby, lang heeft hij nog voetbal, atletiek en tennis gedaan, maar zwemmen bleef altijd hangen. Daarom maakte hij na corona de beslissing om zich volledig te concentreren op zwemmen. Niet omdat hij daar zeer goed bezig was, integendeel, “Tot mijn vijftiende of zestiende zwom ik zelfs trager dan de meisjes van mijn leeftijd.” Zo ging Noah van twee uur trainen in de week, naar wel vier à vijf keer per week trainen. Het succes volgde deze beslissing op, hij kwalificeerde zich voor nationale kampioenschappen en stilaan kwam een groter doel in zicht, een limiet halen voor het Europees Jeugdkampioenschap. Toch liep het bijna mis, door verschillende keren ziek te vallen behaalde hij zijn doel niet. Een enorme teleurstelling voor de jonge Mellenaar, “Ik heb er enorm veel voor opgeofferd, zelfs mijn laatstejaarsreis. En dan haalde ik die limiet net niet. Dat was mijn grootste teleurstelling.” Toch kwam er een onverwachte kans: via een aflossingsploeg mocht hij alsnog deelnemen. Daar zwom hij een persoonlijk record en kwam hij in de nationale selectie terecht. “Dat was een sneeuwbaleffect. Zonder die selectie had ik misschien niet gestaan waar ik nu sta.”
Twee nationale records
Nu traint Noah in het nationale trainingscentrum in Antwerpen, dat betekent meer dan dertig uur per week trainen. Omringd door internationale toppers en een halftijds topsporttraject handelsingenieur vormen een omgeving dat hem helpt groeien. “Alles zit in hetzelfde ritme. Dat maakt het makkelijker”, legt hij uit. Dat verklaart volgens hem ook de opvallende doorbraak van de voorbije paar weken. Op twee weken tijd brak hij twee nationale records, volgens hem is dat geen toeval,“Dit seizoen viel alles op zijn plaats. Mijn training is constanter geworden en ik heb veel gewerkt op details, zoals onderwaterfases.” Ook mentaal voelt hij zich sterker. “Het leek alsof het onmogelijk was om nog fout te gaan.”
Nog steeds een hobby
Ondanks het professionele karakter van zijn carrière blijft plezier centraal staan. “Vanaf het moment dat het een verplichting wordt, moet je je afvragen waarom je het doet”, vertelt de topsporter. Zijn advies aan jonge zwemmers is dan ook eenvoudig, maar duidelijk: werk hard, let op details en blijf genieten. “Talent helpt, maar iemand met minder talent en meer inzet zal altijd winnen.” Zelf blijft hij zijn parcours bekijken met een zekere nuchterheid. “Hoe professioneel mijn leven ook is geworden, ik zie het nog altijd als een hobby.” Gericht op zijn volgende grote doel, Los Angeles 2028 ligt binnen bereik, al blijft hij realistisch. “Een finale zou misschien kunnen, maar voor medailles mik ik eerder op 2032.”
Van een jongen die “te laat” begon tot een zwemmer met olympische ambities: het verhaal van Noah Verreth bewijst dat doorzettingsvermogen soms belangrijker is dan een vroege start.
