Vier jaar nadat een verwoestende brand de voetbalkantine van VC Eendracht Houtem grotendeels in de as legde, staat de club opnieuw sterker dan ooit recht. Waar op 27 maart 2022 enkel zwartgeblakerde muren overeind bleven, prijkt vandaag een hypermoderne, energiezuinige en multifunctionele accommodatie die haar gelijke in de regio nauwelijks kent. De vernieuwde kantine is niet alleen groter en performanter geworden, maar groeide tegelijk uit tot hét symbool van de veerkracht, solidariteit en toekomstvisie van de Houtemse club.
Wie vandaag de vernieuwde kantine binnenstapt, merkt onmiddellijk dat hier niet zomaar gerenoveerd werd. Met de nieuwste technieken, een volledig vernieuwde infrastructuur, industriële keuken, multimedia-installaties, camerabewaking, badgegestuurde toegangen en moderne vergader- en ontvangstruimtes is het complex uitgegroeid tot een echt paradepaardje. “Zelfs clubs uit hogere afdelingen hebben niet altijd wat wij hier vandaag hebben”, klinkt het trots binnen de club.
Het is een verhaal van vallen en opstaan. Van verdriet en onzekerheid, maar vooral van doorzettingsvermogen. Een verhaal dat diep verweven zit met de geschiedenis van Eendracht Houtem zelf.
Van “Rebellen Houtem” tot vaste waarde in provinciaal voetbal
Om het belang van de vernieuwde kantine te begrijpen, moet men terug naar het ontstaan van de club. Begin 1971 rijpte in Sint-Lievens-Houtem het idee om naast Livinus nog een tweede voetbalclub op te richten. Een groep gepassioneerde voetballiefhebbers wilde zijn eigen weg gaan en stampte een nieuwe vereniging uit de grond. Die kreeg de naam “Rebellen Houtem”, een naam die verwees naar de opstandige mentaliteit van de initiatiefnemers.
Geel en zwart werden de clubkleuren en in het seizoen 1971-1972 trad de club aan in de derde provinciale afdeling van de liefhebbersvoetbalbond. Het succes volgde snel. Na meerdere titels op rij groeide de club uit tot een echte sensatie en in 1977 kroonde men zich zelfs tot Vlaams liefhebberskampioen.
In het seizoen 1980-1981 maakte de club de overstap naar de KBVB en veranderde de naam officieel in VC Eendracht Houtem, een VZW die zich steeds nadrukkelijker op de voetbalkaart van Oost-Vlaanderen zou plaatsen. Gedurende een kwarteeuw pendelde geel-zwart tussen derde en vierde provinciale, tot in 2006 eindelijk de promotie naar tweede provinciale werd afgedwongen.
Eendracht Houtem groeide daarna uit tot een vaste waarde in tweede provinciale, al volgde in 2017 een degradatie naar derde. Lang bleef de club daar echter niet hangen, want amper drie jaar later keerde men terug naar het vertrouwde niveau. Ondertussen bleef de club verder bouwen aan haar toekomst. In 2020 werd een B-ploeg opgestart en ook dat project kende snel succes. Na amper drie seizoenen promoveerde het tweede elftal via een indrukwekkende terugronde en de eindronde naar derde provinciale.
Een club die leeft
Vandaag telt Eendracht Houtem twee seniorenploegen, beloften, een U21-ploeg en maar liefst vijftien jeugdploegen. Waar de club twintig jaar geleden nog slechts drie jeugdploegen telde, is ze vandaag vertegenwoordigd in vrijwel alle jeugdcategorieën. Met negentien ploegen in competitie leeft voetbal opnieuw meer dan ooit in Sint-Lievens-Houtem.
Ook infrastructuurgewijs stond de club jarenlang bekend als een voortrekker. Twee grote voetbalvelden, waarvan het A-terrein in 2016 werd uitgerust met kunstgras, zes ruime kleedkamers, aparte scheidsrechterslokalen, een overdekte zittribune en een grote staantribune maakten van Eendracht Houtem al langer een voorbeeldclub in de regio. Maar het absolute pronkstuk was jarenlang de kantine.
Een kantine die haar tijd ver vooruit was
De vroegere kantine werd officieel geopend op 10 april 1988 door Stephan De Mol. Volgens Chris Van Wassenhove, verantwoordelijke voor sponsoring en communicatie én met 31 jaar dienst het langst zetelende bestuurslid van de club, was die kantine toen al revolutionair voor provinciaal voetbal.
“Voor vierde provinciale was dat destijds een ongezien complex”, vertelt hij tijdens een uitgebreide rondleiding. “Sommige nationale clubs hadden toen niet eens de infrastructuur die wij hier hadden. Het was een meesterzet van toenmalig voorzitter René.”
De kantine groeide uit tot veel meer dan enkel een ontmoetingsplek voor voetballers en supporters. Er vonden trouwfeesten, eetfestijnen, familiefeesten, vergaderingen en talloze evenementen plaats. Het gebouw werd het sociale hart van de club én van de gemeenschap. Tot die noodlottige dag in maart 2022.
De brand die alles veranderde
Na een geslaagd eetfestijn ten voordele van de jeugd sloeg het noodlot toe. Een hevige brand ontstond in de bovenbouw van de kantine en richtte enorme schade aan. Enkel de buitenmuren bleven overeind. “Als je de beelden van toen terugziet, dan besef je pas hoe erg het was”, zegt Van Wassenhove. “Binnen stond er eigenlijk niets meer recht.”
Toch was opgeven nooit een optie. “Opgeven staat niet in ons woordenboek”, klonk het vastberaden. De club schakelde onmiddellijk over op crisismodus. Containers moesten gehuurd worden om toch een minimale kantinewerking te behouden. Alleen al die tijdelijke oplossing kostte de club ongeveer 32.000 euro voor één seizoen.
En alsof de club nog niet genoeg pech kende, brak kort nadien ook de oorlog in Oekraïne uit. Bouwmaterialen werden plots twintig tot dertig procent duurder, waardoor het oorspronkelijke budget zwaar onder druk kwam te staan. “We spreken hier over een meerkost van ongeveer 150.000 euro”, aldus Van Wassenhove. “Daardoor moesten sommige plannen worden aangepast. Zo was er oorspronkelijk ook een bovenbouw met skybox voorzien, maar dat bleek financieel niet meer haalbaar.”
Solidariteit als fundament van de heropbouw
Wat volgde was een indrukwekkende golf van solidariteit. Spelers organiseerden acties en evenementen, sponsors sprongen bij, bedrijven deden giften en supporters stortten financiële bijdragen. “Die solidariteit was enorm groot”, benadrukt Van Wassenhove. “Zonder die hulp was dit nooit mogelijk geweest.”
Ook de gemeente Sint-Lievens-Houtem speelde een belangrijke rol en kende de club een renteloze lening toe, waardoor de verdere afwerking van het gebouw kon worden gerealiseerd. Daarnaast verliep ook de samenwerking met de verzekering correct. Maar de club moest alsnog diep in eigen zak tasten om alle bijkomende kosten te dragen. “Je moet de tering naar de nering zetten”, zegt Van Wassenhove. “Als het geld op is, dan moet je wachten en beetje bij beetje verder werken.”
Een hypermoderne kantine als eindresultaat
Het resultaat van al dat werk mag gezien worden. De vernieuwde kantine is vandaag volledig aangepast aan de hedendaagse normen op vlak van energie, ventilatie, isolatie en veiligheid. Het volledige dak werd vernieuwd en zwaar geïsoleerd. Er kwam driedubbele beglazing, een compleet nieuw verwarmings- en afzuigsysteem en een moderne industriële keuken die volledig erkend is volgens de horecanormen. “We mogen ons officieel horecauitbater noemen”, vertelt Van Wassenhove trots. “Alles werd gecontroleerd en voldoet aan de strengste normen.”
Ook praktisch werd de kantine volledig herdacht. De keuken werd aanzienlijk groter gemaakt, er kwamen extra opslagruimtes, een moderne koelcel en nieuwe sanitaire voorzieningen, inclusief een aangepast toilet voor personen met een beperking. Daarnaast werd een multifunctionele vergaderruimte ingericht waar scheidsrechters, tegenstanders en sponsors ontvangen kunnen worden. Die ruimte wordt eveneens gebruikt voor presentaties en vergaderingen.
Technologisch staat de accommodatie eveneens bijzonder ver. “Alles draait hier op multimedia”, glimlacht Van Wassenhove. “Lichten werken automatisch, deuren openen met badges, overal hangt camerabewaking en we hebben zelfs een volledig radiolokaal met servers.” Twee jonge vrijwilligers binnen de club namen de volledige informatica en multimedia voor hun rekening. “Wij zeggen soms lachend dat ze bij Anderlecht nog niet hebben wat wij hier hebben”, klinkt het met een knipoog.
Duurzaam en toekomstgericht
Ook duurzaamheid stond centraal bij de heropbouw. De nieuwe installaties draaien grotendeels op elektriciteit die opgewekt wordt via zonnepanelen op de B-tribune. “Met de huidige energieprijzen moet je wel toekomstgericht denken”, zegt Van Wassenhove. “Vroeger draaide alles op gas. Vandaag zou dat onbetaalbaar zijn.”
Dankzij de zware isolatie blijft het gebouw in de zomer koel en in de winter warm, wat het energieverbruik aanzienlijk verlaagt.
Vrijwilligers als onmisbare motor
Achter het succesverhaal van Eendracht Houtem schuilt een leger vrijwilligers. Ongeveer zestig mensen zetten zich belangeloos in voor de club. “Vrijwilligers worden hier niet betaald”, zegt Van Wassenhove. “Ze doen dit omdat ze onbetaalbaar zijn.”
Van toogpersoneel tot kuisploeg: alles draait op vrijwillige inzet. Zelfs Van Wassenhove zelf staat mee aan het hoofd van de schoonmaakploeg. Een bijzondere dank gaat ook uit naar John Glorieux, die volgens de club de echte werfleider van het project was. “John heeft hier ongelooflijk veel werk verricht”, klinkt het. “Alles wat je hier ziet, werd door hem mee gecoördineerd.”
Een club met toekomst
Ondanks de moeilijke jaren na corona en de brand leeft Eendracht Houtem opnieuw als nooit tevoren. De publieke belangstelling groeit opnieuw, sponsors keren terug en de jeugdwerking blijft uitbreiden. “We zitten zelfs bijna vol”, zegt Van Wassenhove. “Soms moeten we mensen teleurstellen omdat onze accommodatie beperkt is.”
Het jonge en dynamische bestuur geeft de club bovendien extra energie. Met zijn 64 jaar noemt Van Wassenhove zichzelf lachend de “ouderdomsdeken” van het bestuur. “Bij veel clubs is 64 de leeftijd van de jongste bestuurder”, lacht hij. “Bij ons is het net omgekeerd.”
Besluit
De vernieuwde kantine van Eendracht Houtem is veel meer geworden dan een gebouw alleen. Het is het tastbare bewijs van wat mogelijk is wanneer een club, vrijwilligers, sponsors, supporters en gemeente samen de schouders onder een project zetten. Uit de as van een verwoestende brand verrees een moderne ontmoetingsplaats die klaar is voor de volgende dertig à veertig jaar. Een plek waar voetbal, gemeenschap, vrijwilligerswerk en toekomstvisie samenkomen.
Of zoals men het in Houtem zelf zegt: de feniks is uit haar as herrezen — sterker, moderner en trotser dan ooit tevoren.
