De winter is nog maar net ingezet, maar voor Tom Van Asbroeck is het nieuwe wielerseizoen al stevig op gang getrapt. De 35-jarige renner uit Lede werkte inmiddels zijn eerste stage van het jaar af en keerde huiswaarts met een hoofd vol indrukken en plannen. Vooral de grondige metamorfose van zijn ploeg, het voormalige Israel–Premier Tech, springt in het oog. Onder de nieuwe naam NSN Cycling Team en met een Zwitserse licentie begint de ploeg aan een volledig nieuw hoofdstuk, waarin Van Asbroeck meer dan ooit een centrale rol krijgt als wegkapitein.
Van Israel–Premier Tech naar NSN Cycling Team.
De doorstart van de ploeg kwam er na een overname door een joint venture tussen het Spaanse sport- en entertainmentbedrijf NSN (Never Say Never), mede opgericht door voetballegende Andrés Iniesta, en het Zwitserse investeringsfonds Stoneweg. Voor Van Asbroeck is het een logische en vooral professionele stap. “Sommige mensen stoorden zich meer dan anderen aan het woord Israël in de naam van de ploeg. Het management heeft dat dossier op een bijzonder volwassen manier aangepakt. Ze vonden een oplossing die goed is voor de sport, voor de renners en voor de rust rond de ploeg,” klinkt het.
De naamswijziging ging gepaard met een complete hertekening van het team. “Het NSN Cycling Team is in feite een volledig nieuwe ploeg,” vervolgt Van Asbroeck. “Andere fietsen, ander materiaal, een nieuwe uitstraling. Dat zorgt automatisch voor een frisse start. Hopelijk blijven de protestmarsen van het voorbije seizoen nu achterwege en is er eindelijk sprake van een juiste perceptie van wie we zijn en waarvoor we staan.”
Verjonging en nieuwe dynamiek.
Ook sportief werd de ploeg grondig vernieuwd. De kern werd fel verjongd, met onder meer de doorstroming van verschillende renners uit de opleidingsploeg. “Dat brengt een nieuwe dynamiek met zich mee,” legt Van Asbroeck uit. “Je voelt de honger en de gretigheid bij die jonge gasten. Ze willen zich tonen, bijleren en hun plaats afdwingen. Dat is gezond voor een ploeg.”
Binnen die jonge en vernieuwde structuur wordt de ervaring van Van Asbroeck extra gewaardeerd. Halfweg het afgelopen seizoen kreeg hij al expliciet de vraag om vaker als wegkapitein te fungeren, een rol die hij met verve invulde. “Die verantwoordelijkheid lag me en de ploegleiding zag dat ook. Nu word ik meer dan ooit in die functie gezien. Met mijn 35 jaar hoor ik stilaan bij de anciens,” lacht hij. “Al voel ik me nog altijd hongerig en gemotiveerd.”
Klassiekers blijven het grote doel.
Het is geen verrassing dat de Vlaamse klassiekers opnieuw een belangrijke plaats innemen in het programma van de Oost-Vlaming. “Het programma werd al ruw geschetst, maar is nog niet officieel,” nuanceert hij. “Na de volgende stage kan er nog het een en ander wijzigen. In januari trek ik normaal gezien opnieuw op stage naar Benidorm, terwijl een ander deel van de ploeg richting Tenerife trekt.”
Ondanks de sterke klassieke kern binnen de ploeg, blijft Van Asbroeck zijn persoonlijke ambities koesteren. “Onze klassieke ploeg oogt sterker dan ooit. Dat betekent misschien dat mijn persoonlijke kansen iets kleiner worden, maar ambitie mag je nooit loslaten. Je traint in de eerste plaats hard om zelf resultaten te halen. Ik heb een bucketlist waarop ik nog elke week hokjes wil afvinken. Zonder die drive kan je de fiets beter aan de haak hangen.”
De mythische koersen blijven hem motiveren. “De Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix zijn de wedstrijden waar ik als kind al van droomde. Die staan nog altijd met rood omcirkeld in mijn agenda. Alleen al de gedachte om daar opnieuw aan de start te staan, geeft me energie.”
Balans tussen topsport en gezin.
Na een intensieve twaalfdaagse stage in Benidorm keerde Van Asbroeck terug naar zijn thuisbasis in Lede, waar hij samen met zijn vrouw Dorien en hun vier kinderen geniet van de kerstvakantie in familiekring. “Met kinderen tussen twee en elf jaar is er altijd wel wat te doen,” glimlacht hij. “Nu probeer ik mijn steentje bij te dragen in het huishouden. Zodra ik opnieuw op stage vertrek, moet Dorien het weer alleen zien te redden. Dat besef houdt je met beide voeten op de grond.”
Die balans tussen topsport en gezinsleven is belangrijker dan ooit, zeker naarmate de jaren vorderen. Toch denkt Van Asbroeck nog lang niet aan afbouwen. “Eind 2026 loopt mijn contract af. Ik verkies telkens een verbintenis van twee jaar, omdat dat me de nodige gemoedsrust geeft. Maar dat betekent absoluut niet dat ik op mijn lauweren rust.”
Stabiliteit als handelsmerk.
Wie zijn carrière overschouwt, ziet vooral een grote regelmaat. “Ik heb altijd vrij stabiel gepresteerd in het peloton, ongeacht of het mijn eerste of tweede contractjaar was,” besluit Van Asbroeck. “Dit seizoen boekten we mooie resultaten nadat ik tot wegkapitein werd gepromoveerd. Dat gaf me extra vertrouwen. Op dat elan willen we verder bouwen.”
Met een vernieuwde ploeg, een duidelijke leidersrol en een onverminderde honger naar succes staat Tom Van Asbroeck aan de vooravond van een nieuw hoofdstuk in zijn carrière. Eén ding is duidelijk: ervaring en ambitie blijven ook in 2026 de motor achter zijn verhaal in het internationale peloton.
