De geplande verhoging van de tarieven voor de buitenschoolse opvang in Herzele zorgde tijdens de jongste gemeenteraad voor een bits debat dat diepe politieke breuklijnen blootlegde. Terwijl het schepencollege de verhoging verdedigt als een noodzakelijke en beperkte aanpassing, klinken uit de oppositiepartijen LEEF! en N-VA felle verwijten van wanbeleid en “platte besparingspolitiek op de kap van jonge gezinnen”. Ook de houding van CD&V, dat zichzelf vaak profileert als gezinspartij, lokte scherpe vragen en beschuldigingen uit.
Van indexering tot viervoudige stijging.
Concreet gaat het om een aanpassing van de tarieven op schoolvrije dagen en vakantiedagen. Vanaf de inwerkingtreding zal 5 euro aangerekend worden voor minder dan drie uur opvang, 8 euro voor drie tot zes uur en 15 euro voor een hele dag van meer dan zes uur. Voor de voor- en naschoolse opvang blijven de bestaande tarieven behouden.
Volgens het schepencollege lagen de bedragen sinds 2021 onveranderd vast en bleven ze onder het wettelijk maximum. Met deze verhoging wil men de tarieven afstemmen op de reële kost en tegelijk nog steeds onder dat plafond blijven. “Sociale tarieven blijven behouden, net als de kortingen van 50% of 75% voor wie daarvoor in aanmerking komt. De meest kwetsbare gezinnen blijven dus beschermd,” stelde schepen van Welzijn Hilde Van Impe (Open VLD).
Zij benadrukte bovendien dat de Buitenschoolse Kinderopvang met een ploeg van 27 personeelsleden – waaronder twee pedagogisch coaches – dagelijks 900 gezinnen ondersteunt. “Dat is geen kleine prestatie. Onze dienstverlening is breed uitgebouwd en kwaliteitsvol. Dit vergt middelen. Met de aangepaste tarieven blijven we investeren in die kwaliteit en in de toekomst van onze kinderen.”
“Dit is geen indexering, dit is een viervoud”
Toch was de kritiek uit de oppositie snoeihard. Filip De Bodt (LEEF!) trok meteen fel van leer: “We moeten de dingen bij hun naam noemen: dit is geen indexering, dit is een viervoud van de vroegere tarieven. Bedragen die doorkletsen en gezinnen in moeilijkheden brengen. Mensen die nét buiten het sociaal tarief vallen, zijn de dupe en blijven in de kou staan. Voor hen is dit onaanvaardbaar.”
Volgens De Bodt is de verhoging het gevolg van verkeerde keuzes in het verleden. Hij hekelde de investeringspolitiek van de meerderheid: “Eerlijke politiek betekent erkennen dat we te veel gebouwen hebben aangekocht die niemand vroeg. Niemand vroeg om een veranda aan het gemeentehuis. En nu laat men de werkende mens de rekening betalen. Dat is de realiteit.”
N-VA: “Ouders vullen de financiële put van de gemeente”
Ook N-VA liet zich niet onbetuigd. Raadslid Sarah De Mulder noemde de maatregel “een platte besparingsoperatie, vermomd als noodzakelijke aanpassing”. Zij legde de vinger op de wonden van de gemeentefinanciën: “De financiële toestand van Herzele is ronduit dramatisch. In plaats van eerst te kijken waar overbodige uitgaven geschrapt kunnen worden, kiest men voor de gemakkelijkste weg: ouders laten betalen. Velen van hen hebben geen netwerk om op terug te vallen en zijn afhankelijk van deze opvang. Zij worden nu misbruikt om de financiële put van de gemeente te vullen. Dit is niet het warme en sociale Herzele dat men belooft.”
Joshua Dhondt (N-VA) richtte zijn pijlen rechtstreeks op CD&V: “Jullie profileren je als gezinspartij, maar hoe kan je in godsnaam akkoord gaan met deze beslissing? Ouders verwachten steun, geen extra facturen.”
CD&V in de verdediging.
Schepen Sabrina De Lange (CD&V) liet verstaan dat haar partij de verhoging zal steunen, wat bij de oppositie voor verontwaardiging zorgde. Volgens haar is de ingreep onvermijdelijk om de dienstverlening in stand te houden. De oppositie omschreef dit echter als een bocht van jewelste en een verraad aan de eigen achterban.
Financiële keuzes onder vuur.
De discussie over de opvangtarieven raakte zo aan een dieper liggend probleem: de financiële keuzes die de voorbije legislaturen zijn gemaakt. Waar de meerderheid benadrukt dat de stijging beperkt blijft in vergelijking met het wettelijk maximum, schilderen de oppositiepartijen de maatregel af als het zoveelste bewijs dat Herzele in financieel zwaar weer verkeert.
De Bodt vatte het scherp samen: “Het gemeentebestuur investeert in prestigeprojecten waar niemand op zit te wachten en legt vervolgens de rekening bij ouders. Dit is geen beleid, dit is de weg van de minste weerstand.”
Blijvend politiek strijdpunt.
De verhoging raakt niet alleen de gemeentekas, maar vooral de portemonnee van gezinnen. Voor ouders met meerdere kinderen kan de factuur tijdens vakanties fors oplopen, zeker wanneer men net buiten de voorwaarden voor het sociaal tarief valt. Voor hen kan deze beslissing concreet betekenen dat een werkdag plots tientallen euro’s duurder wordt.
Met deze realiteit in het achterhoofd lijkt de discussie nog lang niet uitgevochten. De oppositie kondigt aan het thema op de agenda te blijven zetten en ook buiten de raadszaal de bevolking te informeren. Voor de meerderheid is het zaak het draagvlak voor de beslissing te bewaken en te blijven hameren op de kwaliteitsvolle dienstverlening die Herzele aanbiedt.
Eén ding staat vast: de buitenschoolse opvang, een dienstverlening die in essentie gezinnen moet ondersteunen, is in Herzele uitgegroeid tot een politiek strijdtoneel dat de spanningen over de gemeentefinanciën haarscherp blootlegt.
