De voorbije weken en maanden is de discussie rond sluikstort in Aalst opnieuw in alle hevigheid losgebarsten. Terecht, want het fenomeen zorgt voor heel wat hinder, vaak pal in woonwijken. Voor inwoners die zich dagelijks inzetten voor een propere en leefbare omgeving, is het een bron van frustratie wanneer afval zomaar wordt achtergelaten en de indruk ontstaat dat daders ongestraft blijven.
De politiezone Aalst maakt echter duidelijk dat sluikstort allesbehalve ongemoeid wordt gelaten. Met een gerichte aanpak op twee fronten — controles op het terrein en digitale opvolging via cameratoezicht — wordt geprobeerd het probleem structureel aan te pakken.
Intensieve controle op het terrein
Een belangrijk onderdeel van de strijd tegen sluikstort speelt zich af op straatniveau. De politie werkt daarbij nauw samen met de stadsreinigingsdiensten, waarbij meldingen van sluikstort dagelijks worden opgevolgd. Elk geval wordt grondig gecontroleerd.
Achtergelaten afval wordt systematisch onderzocht op mogelijke identificatiegegevens, zoals namen en adressen. Wanneer dergelijke informatie wordt aangetroffen, kan het onderzoek worden uitgebreid en kan er uiteindelijk een proces-verbaal volgen.
Daarnaast zijn medewerkers van de dienst Milieu en Wapens (MiWa) regelmatig zichtbaar aanwezig tijdens ophalingen. Die aanwezigheid werkt niet alleen ontradend, maar zorgt ook voor een versterkte controle op kritieke momenten. Om deze aanpak verder te ondersteunen, heeft de stad recent een extra medewerker aangeworven die zich specifiek toelegt op gerichte controles rond sluikstort.
Slim cameratoezicht als tweede spoor
Naast de fysieke controles zet de politie ook sterk in op digitale middelen. Cameratoezicht vormt een essentieel tweede spoor in de aanpak. Het Technisch Ondersteuningsteam (TOT) analyseert beelden in samenwerking met de MiWa-dienst.
In het stadscentrum wordt gebruikgemaakt van een uitgebreid netwerk van vaste camera’s. Beelden worden doelgericht opgevraagd, bijvoorbeeld na meldingen van burgers of stadsdiensten. Door exact te bepalen wanneer het sluikstort plaatsvond, kan gericht gezocht worden naar relevante fragmenten.
Op plaatsen zonder vaste cameradekking worden mobiele camera’s ingezet. Deze tijdelijke installaties maken het mogelijk om ook probleemlocaties buiten het centrum gericht in de gaten te houden.
Toch blijft identificatie vaak de grootste uitdaging. Het volstaat niet dat een persoon in beeld verschijnt: er moet een duidelijke link zijn met een concrete identiteit, bijvoorbeeld via een herkenbaar voertuig of een leesbare nummerplaat. Om dit proces te ondersteunen, worden beelden van mogelijke daders intern gedeeld.
Handhaving blijft cruciale schakel
Zowel de terreincontroles als het cameratoezicht zijn erop gericht om voldoende bewijsmateriaal te verzamelen. Zonder sluitend bewijs is het wettelijk onmogelijk om een proces-verbaal op te stellen.
Opvallend is dat sluikstorters zich steeds bewuster lijken van de controles. Persoonlijke gegevens worden vaak zorgvuldig verwijderd of zelfs uit afval geknipt om identificatie te bemoeilijken. Toch slagen de diensten er regelmatig in om voldoende elementen te verzamelen.
Wanneer dat het geval is, wordt een proces-verbaal opgesteld. De uiteindelijke beslissing over een eventuele boete ligt bij de sanctionerend ambtenaar van Stad Aalst.
Structurele aanpak blijft nodig
De boodschap van de politie is duidelijk: sluikstort wordt niet alleen opgeruimd, maar ook actief opgespoord en bestraft. Net die combinatie van opruiming, controle en sanctionering moet ervoor zorgen dat het probleem op langere termijn wordt teruggedrongen.
Met een versterkte inzet op zowel terreinwerk als technologie blijft Aalst vastberaden inzetten op een propere en leefbare stad — een engagement dat ook door de inwoners zelf dagelijks wordt gedragen.
