De wielerliefhebbers kregen zondag opnieuw een fraaie koersnamiddag voorgeschoteld in Denderbelle, waar wielerclub De Tongenslypers twee wedstrijden organiseerde. Het werd bovendien een bijzonder succesvolle dag voor de streekrenners. Bij de nieuwelingen boekte Kenzo Vandenabeele uit Geraardsbergen zijn vijfde overwinning van het seizoen, terwijl Jarne Braeckmans uit Moorsel bij de junioren eindelijk zijn eerste overwinning van het jaar mocht vieren.
In de voormiddag was het de beurt aan de nieuwelingen, die tien ronden van 6,7 kilometer afwerkten. Vanaf het startschot lag het tempo bijzonder hoog en volgden de aanvallen elkaar in sneltempo op. Een vroege ontsnapping met onder meer de Amerikaan Ari Ebens en de Litouwer Rapolas Urbonas zorgde voor animo, maar het peloton hield de situatie voortdurend onder controle. Ondanks talrijke aanvalspogingen slaagde niemand erin een beslissende kloof uit te bouwen, waardoor een massasprint onvermijdelijk werd.
Daarin bewees provinciaal kampioen Kenzo Vandenabeele opnieuw zijn uitstekende vorm. De Geraardsbergenaar timede zijn inspanning perfect en snelde overtuigend naar de overwinning. Het betekende al zijn vijfde seizoenszege, waarmee hij zijn status als één van de sterkste tweedejaarsnieuwelingen van het moment nogmaals bevestigde. Met het Belgisch kampioenschap in Iddergem in het vooruitzicht lijkt Vandenabeele precies op het juiste moment zijn topvorm te hebben gevonden.
Ook de namiddagwedstrijd bij de junioren leverde attractief wielrennen op. Het peloton trok voortdurend ten aanval en verschillende groepjes probeerden het verschil te maken. Geen enkele ontsnapping kreeg echter voldoende ruimte, zodat ook hier een sprint de beslissing moest brengen. In die eindsprint toonde Jarne Braeckmans uit Moorsel zich de snelste. Voor de talentvolle junior betekende het een langverwachte eerste overwinning van het seizoen, een beloning voor zijn sterke en regelmatige prestaties van de voorbije maanden.
Kenzo Vandenabeele trekt als provinciaal kampioen vol vertrouwen naar het BK: “Een trui is een trui, daar droomt elke renner van”
Met een vijfde overwinning van het seizoen en de provinciale titel op zak kon Kenzo Vandenabeele uit Geraardsbergen zich geen betere generale repetitie wensen voor het Belgisch kampioenschap voor tweedejaarsnieuwelingen. Hoewel de renner niet met de beste benen aan de start verscheen in Denderbelle, slaagde hij er toch in om opnieuw te zegevieren. Die overwinning geeft vertrouwen, al blijft hij met beide voeten op de grond wanneer het over zijn kansen op de nationale titel gaat.
Geen ideale voorbereiding
De voorbereiding op de wedstrijd verliep allerminst vlekkeloos. Vlak voor zijn vakantie werd Vandenabeele enkele dagen geveld door ziekte, waarna hij pas recent opnieuw de draad oppikte. Bovendien werd hij op de wedstrijddag wakker met krampen, waardoor hij zijn verwachtingen bewust temperde.
“Ik had mindere verwachtingen dan anders omdat ik met krampen ben opgestaan. Bovendien was ik vlak voor mijn vakantie drie dagen ziek. Ik denk dat ik griep had, maar gelukkig viel dat net voor mijn verlof. Daardoor kon ik toch nog herstellen.”
Ondanks die mindere aanloop bewees de jonge Oost-Vlaming opnieuw waarom hij dit seizoen tot de sterkste tweedejaars behoort.
Geduldig koersen en toeslaan in de sprint
Ook tijdens de wedstrijd voelde Vandenabeele dat hij niet over zijn allerbeste benen beschikte. Daarom koos hij bewust voor een afwachtende aanpak. “Het gevoel was niet top. Ik heb tijdens de koers maar enkele keren op kop gereden en niet veel werk verricht. Ik probeerde mijn krachten zoveel mogelijk te sparen.”
Die tactiek pakte uiteindelijk perfect uit. Toen het in de finale op een sprint aankwam, kon hij opnieuw rekenen op zijn grootste wapen. “In een sprint heb ik altijd motivatie. Als ik de aankomst zie, kan ik echt over mijn limiet gaan. Dat heeft vandaag opnieuw het verschil gemaakt.”
Zo mocht hij voor de vijfde keer dit seizoen de handen in de lucht steken en bovendien de provinciale kampioenstrui aantrekken.
Mooie opsteker richting Belgisch kampioenschap
De overwinning komt op een ideaal moment. Komende zondag wacht immers het Belgisch kampioenschap, traditioneel één van de belangrijkste afspraken van het seizoen. Toch blijft Vandenabeele bijzonder realistisch. “Ik verwacht een heel zware koers. De conditie is zeker goed, maar een Belgisch kampioenschap is altijd een speciale wedstrijd. Alles kan gebeuren.”
Hoewel velen hem tot de favorieten rekenen bij de tweedejaars, wil hij zichzelf die rol niet opdringen. “Ik schat mijn kansen om Belgisch kampioen te worden eigenlijk niet zo hoog in. Zo’n koers is enorm ingewikkeld en onvoorspelbaar. Er kan van alles gebeuren.”
“Ik wil vooral tonen dat ik mee koers kan maken”
Van grote uitspraken wil de Oost-Vlaming niet weten. Zijn ambitie is duidelijk, maar tegelijk blijft hij nuchter. “Het droomscenario is natuurlijk solo aankomen, maar dat is heel moeilijk. Ik zal vooral tevreden zijn als ik een sterke koers heb gereden, mee de wedstrijd heb gemaakt en mezelf heb kunnen tonen. Ik kan daar nu geen specifieke plaats op plakken. Dat hangt volledig af van hoe de koers verloopt.”
Dat het Belgisch kampioenschap één van de grote doelen van zijn seizoen vormt, ontkent hij niet. “Het BK is natuurlijk een belangrijk hoofddoel, maar ik heb er niet speciaal naartoe gewerkt. Ik heb gewoon mijn gewone trainingsschema gevolgd.”
De Belgische trui blijft een droom
Voor elke jonge wielrenner blijft de Belgische kampioenentrui een bijzonder object. Ook voor Vandenabeele is dat niet anders. “Ik denk dat elke coureur Belgisch kampioen wil worden. Een trui is een trui, ook al draag je die maar enkele maanden.”
Wat een eventuele Belgische titel precies met hem zou doen, daar heeft hij bewust nog niet te veel over nagedacht. “Dat zou enorm veel betekenen, maar daar sta ik nu nog niet bij stil. Zoiets besef je pas als het echt gebeurt.”
Na het BK wachten nieuwe uitdagingen
Na het Belgisch kampioenschap blijft het programma goed gevuld. Vandenabeele trekt onder meer naar Portugal en zal ook deelnemen aan de prestigieuze Triptyque Ardennais, waar hij zich opnieuw wil meten met sterk internationaal gezelschap.
Maar eerst gaat alle aandacht naar zondag. Met vijf seizoenszeges, de provinciale titel en een stevige portie vertrouwen op zak trekt Kobe Vandenabeele naar het Belgisch kampioenschap. Niet als uitgesproken favoriet volgens zichzelf, maar wel als een renner die de voorbije maanden meermaals bewees dat hij op belangrijke momenten kan toeslaan. Wanneer de sprint zich aandient of de finale openbreekt, behoort de Geraardsbergenaar zonder twijfel tot de renners waarmee rekening moet worden gehouden.
Thor Caethoven beloont indrukwekkende solo van twee ronden met knappe vierde plaats: “Ik voel dat mijn eerste overwinning eraan komt”
In de wedstrijd voor nieuwelingen in Denderbelle was Thor Caethoven zonder twijfel een van de smaakmakers van de dag. De jonge eerstejaarsnieuweling koos ruim voor het einde resoluut voor de aanval en zette het peloton maar liefst twee ronden lang onder druk. Met veel lef en een enorme dosis doorzettingsvermogen bouwde hij een voorsprong uit van ongeveer twintig seconden, maar uiteindelijk werd zijn moedige onderneming toch ongedaan gemaakt. Ondanks die inspanning wist Caethoven zich nog knap naar een vierde plaats te sprinten, een prestatie die nog maar eens bevestigt dat hij de voorbije weken in uitstekende vorm verkeert.
Zelfvertrouwen groeit met de week
Caethoven trok met vertrouwen naar Denderbelle. De recente wedstrijden gaven hem steeds meer geloof in eigen kunnen en hij voelt dat hij ook tussen de sterke tweedejaars zijn plaats verdient. “Ik heb de laatste tijd al een goed gevoel in de wedstrijden, waardoor ik redelijk wat zelfvertrouwen heb opgebouwd. Daardoor durf ik ook echt mee te koersen met de tweedejaars.”
Hoewel hij wist dat er heel wat sterke namen aan de start stonden, liet hij zich daardoor niet intimideren. “Ik stond met een goed gevoel aan de start. Ik zag dat er veel goede renners waren, maar liet me daar niet door afschrikken. Ik wou gewoon mijn eigen koers rijden zoals ik dat gewoon ben.”
Van achteraan naar de aanval
De wedstrijd begon nochtans niet ideaal voor Caethoven. Omdat hij zijn opwarming volledig wilde afwerken voor de verzetcontrole, moest hij helemaal achteraan het peloton vertrekken. “In de eerste ronden zat ik helemaal vanachter in het peloton, maar geleidelijk aan schoof ik steeds verder op. Er waren redelijk wat aanvallen waarbij ik meeschoof.”
Met nog vier ronden voor de boeg zag hij zijn kans schoon. “Ik voelde dat het een goed moment was om aan te vallen. Ik reed weg en kon twee ronden voor het peloton uit blijven.”
De jonge renner reed met bijzonder veel overtuiging en verzamelde een voorsprong van zowat twintig seconden. Ondanks zijn kleinere gestalte draaide hij krachtige beurten en leek hij lange tijd op weg naar een stunt. Het jagende peloton gaf echter geen ruimte weg en wist de vluchter uiteindelijk opnieuw te grijpen.
Nog naar een vierde plaats gesprint
Zelfs nadat zijn solo ten einde kwam, had Caethoven nog voldoende energie over om zich in de massasprint te mengen. “In het begin van de sprint zat ik ingesloten, maar ik kon er uiteindelijk nog goed uitkomen en sprintte naar de vierde plaats.”
Hoewel hij tevreden kan terugblikken op zijn prestatie, blijft er ook een klein gevoel van gemiste kansen hangen. “Ik kan wel vrede nemen met mijn vierde plaats, maar ik voelde dat er toch meer in zat. Het was een heel hectische sprint door de vele goede renners en de hoge snelheid.”
Blik nu volledig op het Belgisch kampioenschap
Komende zondag wacht voor Caethoven het Belgisch kampioenschap, een wedstrijd waar hij al maanden naartoe leeft. “Ik neem zeker deel aan het BK. Ik sta daar aan de start zonder echte verwachtingen. Ik ga proberen te doen wat ik kan en een zo goed mogelijke uitslag te rijden.”
Toch durft hij voorzichtig een ambitie uit te spreken. “Natuurlijk is een top tien mijn doel, maar we zullen zien waar het schip strandt.”
Eerste overwinning lonkt
Hoewel Caethoven dit seizoen nog geen overwinning behaalde, toont zijn regelmaat aan dat hij steeds dichter bij die eerste zege komt. “Ik heb dit jaar nog geen overwinning, maar ik hoop wel dat die eraan zit te komen. Ik behaalde al een derde plaats en drie vierde plaatsen.”
Als eerstejaarsnieuweling beseft hij bovendien dat hij uitstekend bezig is. “Ik weet goed dat ik nog maar eerstejaars ben en dat dit eigenlijk al mooie prestaties zijn.”
Nog één groot doel en daarna richting veldritseizoen
Na het Belgisch kampioenschap volgt nog de Limburgse Pijl, waarna de jonge renner even de batterijen zal opladen. “Ik ga mij nu eerst volledig focussen op het BK. Dat is al sinds het begin van het jaar een groot doel voor mij. Daarna rijd ik nog de Limburgse Pijl en vervolgens is het tijd voor wat rust en vakantie.”
Die rustperiode vormt meteen de aanloop naar een nieuw hoofdstuk. “Na de vakantie kan ik volop beginnen aan de voorbereiding op het veldritseizoen.”
Met zijn aanvallende koersstijl, groeiende maturiteit en opvallende regelmaat lijkt het slechts een kwestie van tijd vooraleer Thor Caethoven zijn eerste overwinning op de weg weet te behalen. Zijn moedige solo in Denderbelle bewees alvast dat hij niet bang is om initiatief te nemen en steeds nadrukkelijker zijn plaats opeist tussen de sterkste nieuwelingen van het land.
Rugnummer 13 brengt Jorne Braeckmans eindelijk het geluk: eerste seizoenszege na beklijvende sprint in Denderbelle.
Waar rugnummer 13 vaak als een ongeluksgetal wordt beschouwd, bleek het zondag in Denderbelle net het tegenovergestelde voor eerstejaars junior Jorne Braeckmans uit Moorsel. Met het vaak verguisde rugnummer op de rug boekte de jonge renner zijn allereerste overwinning van het seizoen. Na een spannende koers en een zenuwslopende sprint met een kopgroep van acht mocht hij voor het eerst dit jaar de armen in de lucht steken.
De overwinning kwam er niet zomaar. Braeckmans maakte deel uit van een sterke kopgroep van acht renners die kort na halfweg koers de beslissende aanval opzette. De samenwerking voorin verliep uitstekend, waardoor het peloton er niet meer in slaagde de kloof te dichten. De winnaar zou uiteindelijk uit deze elitegroep komen.
Nek-aan-nekduel beslist met een ultieme versnelling
In de slotfase liep de spanning nog verder op. In de voorlaatste ronde begon het tactische steekspel en probeerden verschillende renners elkaar te verschalken. Ook in de laatste ronde volgden nog enkele late uitvallen, maar Braeckmans bleef rustig en hield vertrouwen in zijn snelle eindschot.
Dat vertrouwen bleek volledig terecht. Op de lange aankomststrook kwam hij zij aan zij met de Canadese Mitchell Williams. Beide renners leverden een indrukwekkend sprintduel af, waarbij nauwelijks een verschil zichtbaar was. Pas in de laatste meters vond Braeckmans nog een extra versnelling. Met minder dan een halve wiellengte voorsprong bolde hij als eerste over de streep.
Meteen na de finish volgde een luide overwinningskreet. De ontlading sprak boekdelen. Na maanden hard werken en verschillende ereplaatsen was de eerste overwinning eindelijk een feit. Mitchell Williams moest genoegen nemen met de tweede plaats, terwijl Senne De Loose beslag legde op de derde podiumplaats.
“Ik wist dat de benen goed waren”
Braeckmans verscheen met vertrouwen aan de start, al wist hij dat in een wielerwedstrijd niets vanzelfsprekend is. “Ik stond wel met ambitie aan de start, want ik wist dat ik goed was. Maar je weet nooit hoe een koers zal verlopen,” vertelt hij.
Dat vertrouwen haalde hij uit zijn prestatie een dag eerder in Denderwindeke. “Ik had daar een achtste plaats behaald. Daardoor wist ik dat de benen goed waren en kon ik met een goed gevoel aan deze wedstrijd beginnen.”
Twee keer aanvallen, tweede keer raak
De koers kende aanvankelijk een afwachtend verloop, maar naarmate de wedstrijd vorderde kwam er meer beweging. “In het begin kwam de wedstrijd moeilijk op gang, maar uiteindelijk werd er toch aanvallend gekoerst. Ik wist van vorig jaar dat een vroege vlucht hier wel eens kon standhouden, dus probeerde ik voortdurend mee te schuiven.”
Braeckmans koos zelf voor de aanval. “Eerst trok ik met een klein groepje weg. We bleven één ronde vooruit, maar werden opnieuw gegrepen. Daarna viel het even stil en besloot ik nog eens aan te vallen. Dat bleek uiteindelijk de goede ontsnapping te zijn.”
De samenwerking in de kopgroep verliep uitstekend. “We draaiden goed rond tot de voorlaatste ronde. Toen begon het pokeren een beetje. In de laatste ronde kwamen er nog enkele aanvallen, maar ik wist dat ik een goede sprint in de benen had. Daar heb ik op vertrouwd en uiteindelijk kon ik de overwinning pakken.”
Beloning voor maanden hard werken
Voor de jonge renner betekent deze overwinning bijzonder veel. Het is immers zijn eerste zege van het seizoen. “Iedere renner doet enorm veel inspanningen om goed aan de start te staan. Als je al dat werk dan eindelijk kan omzetten in een overwinning, geeft dat ontzettend veel voldoening.”
Hoewel de overwinning lang uitbleef, was Braeckmans al vaker dicht bij een topresultaat. “Ik heb dit seizoen al verschillende top tien-noteringen behaald, maar een podiumplaats zat er nog niet in. Daarom doet deze overwinning misschien nog wel extra veel deugd.”
Allrounder met een snelle sprint
Op de vraag welk type renner hij zichzelf vindt, blijft Braeckmans nuchter. “Dat is eigenlijk nog niet helemaal duidelijk. Voorlopig zie ik mezelf als een allrounder met een heel goede sprint. In wedstrijden zoals deze kan ik daar natuurlijk optimaal gebruik van maken.”
Zijn overwinning in Denderbelle bevestigt alvast dat hij over een bijzonder sterk eindschot beschikt wanneer hij na een zware koers nog voor de zege kan sprinten.
Drukke en mooie weken in het vooruitzicht
Na zijn eerste seizoenszege wacht de renner van Moorsel een boeiend programma. De komende weken staan nog verschillende prestigieuze wedstrijden op de kalender. “We rijden onder meer de Beker van België in Ingelmunster. Daarnaast mag onze ploeg deelnemen aan de UCI-wedstrijd in Overijse, de Druivenkoers. Ook de UCI Handzame Classic staat op het programma. Verder werk ik de resterende manches van de Beker van België af en pik ik hier en daar nog enkele kermiskoersen mee.”
Met de eerste overwinning eindelijk op zak lijkt de druk van de ketel. De zege in Denderbelle geeft Braeckmans niet alleen een flinke portie vertrouwen, maar bewijst ook dat hij op het juiste moment zijn kansen weet te grijpen. En zo werd rugnummer 13, voor één dag althans, het mooiste geluksnummer uit zijn jonge wielercarrière.
Seppe Loquet toont ijzersterk karakter na valpartij: “Ik kwam hier om te winnen, maar heb nooit opgegeven”
Seppe Loquet heeft tijdens de wielerwedstrijd in Denderbelle nog maar eens bewezen dat hij over een bijzonder sterke mentaliteit beschikt. De jonge renner kreeg af te rekenen met materiaalpech, een zware valpartij en een achterstand van veertig seconden op het peloton, maar weigerde zich neer te leggen bij de omstandigheden. Na een indrukwekkende inhaalrace koos hij zelfs opnieuw de aanval en liet hij zien dat zijn conditie uitstekend is. Hoewel een topresultaat uiteindelijk uitbleef, hield Loquet vooral het vertrouwen over dat hij de komende weken opnieuw zal kunnen meestrijden voor de overwinning.
Eerst materiaalpech, daarna opnieuw de aanval
Loquet had zich al eerder in de wedstrijd onderscheiden. Nadat hij door materiaalpech achterop was geraakt, werkte hij een knappe achtervolging af om opnieuw aansluiting te vinden bij het peloton. Daarmee leek zijn wedstrijd gered, maar de aanvallende renner had duidelijk nog meer plannen.
Niet veel later trok hij opnieuw ten aanval. Hij kreeg daarbij het gezelschap van Zjef Goossens en de Canadees Cor Sinke. Het drietal zette een moedige achtervolging in op de leiders en bleef alles geven om het verschil te verkleinen. Het was opnieuw een bewijs van de strijdlust die Loquet de hele wedstrijd tentoonspreidde.
“Ik kwam maar voor één doel”
Na afloop gaf Loquet toe dat hij met bijzonder veel ambitie aan de start stond. “Ik kwam naar deze koers met maar één doel: winnen. De voorbije weken voelde ik dat de conditie heel goed zat en ik had veel vertrouwen in mijn vorm. Ik had ondertussen ook enkele meerdaagse wedstrijden gereden, waardoor ik het gevoel had dat ik voldoende inhoud had opgebouwd. Ik wist dat er mogelijkheden lagen om een sterke wedstrijd te rijden en wilde echt meestrijden voor de overwinning.”
Ook vlak voor de start straalde hij vertrouwen uit. “Ik stond met veel zin en vooral veel gedrevenheid aan de start. Ik had echt het gevoel dat ik een mooie koers kon rijden. Ik keek ernaar uit om mezelf te testen en mee te doen voor de overwinning.”
Sterke wedstrijd krijgt onverwachte wending
De wedstrijd verliep aanvankelijk volgens plan. Loquet hield zich bewust wat afzijdig tijdens de openingsfase. “De eerste vier ronden heb ik me rustig gehouden en geprobeerd mijn krachten goed te verdelen. Daarna reden twee renners weg en kregen ze al snel een mooie voorsprong. Samen met twee ploegmaten heb ik toen het initiatief genomen om het gat dicht te rijden. We hebben goed samengewerkt en uiteindelijk konden we opnieuw aansluiten.”
Maar halverwege sloeg het noodlot toe. “Ik kwam ten val in een scherpe bocht. Daarbij lag ook mijn ketting eraf, waardoor ik een achterstand van ongeveer veertig seconden opliep. Dat was natuurlijk een enorme tegenvaller.”
Waar veel renners de moed zouden verliezen, begon voor Loquet pas echt de strijd. “Ik heb alles gegeven om terug te keren en twee ronden later kon ik opnieuw aansluiten bij het peloton.”
Nieuwe solo-aanval ondanks zware inspanningen
Na zijn indrukwekkende achtervolging nam Loquet nauwelijks de tijd om te recupereren. “Ik ben ongeveer één ronde in het peloton gebleven om wat te herstellen. Daarna voelde ik dat ik nog iets kon proberen en ben ik solo weggereden om de kopgroep proberen te bereiken.”
Opnieuw leverde hij een bijzonder krachtige inspanning af. “Twee ronden later kwamen er nog zeven renners aansluiten. We reden uiteindelijk met die groep richting de finish.”
Door alle krachten die hij onderweg had verbruikt, zat een sterke sprint er echter niet meer in. “Door de achtervolging en mijn solo-aanval had ik helaas niet meer genoeg energie over om in de sprint nog iets te betekenen. Ik heb er alles uitgehaald wat er nog inzat.”
Teleurstelling én tevredenheid
Hoewel Loquet tevreden terugblikte op zijn vechtlust, bleef de uitslag hem toch wat dwarszitten. “Met de uitslag ben ik niet tevreden. Ik was hier gekomen om te winnen en ik had ook echt het gevoel dat die overwinning mogelijk was. Mijn conditie was goed en zonder die valpartij en de daaropvolgende achtervolging had ik zeker kunnen meestrijden voor de zege.”
Toch overheerste ook een positief gevoel. “Ik ben vooral tevreden over de manier waarop ik ben blijven vechten. Ik had een grote achterstand, maar heb nooit opgegeven. Ik ben teruggekomen en ben daarna zelfs opnieuw in de aanval gegaan. Dat geeft mij vertrouwen dat de conditie goed zit en dat ik ook mentaal sterk ben wanneer het tegenzit.”
Seizoen levert mooie ervaringen op
Ook over zijn seizoen als geheel kijkt Loquet tevreden terug. De resultaten tonen volgens hem aan dat hij steeds meer stappen zet. “Ik heb al heel wat mooie ervaringen mogen opdoen. Zo heb ik twee dagen de witte trui gedragen in de Vierdaagse van Kontich. Jammer genoeg moest ik die door materiaalpech afgeven, maar het blijft een mooie herinnering.”
Daarnaast mocht hij zich ook Belgisch kampioen ploegentijdrit noemen. “Dat was een prachtige ervaring en een heel mooie prestatie met de ploeg.” Ook internationaal deed hij waardevolle ervaring op. “Ik heb voor het eerst in het buitenland gekoerst tijdens de driedaagse van Oostenrijk. Daar heb ik opnieuw veel geleerd en ben ik als renner sterker uitgekomen.”
Toch beseft hij dat er nog groeimarge is. “Vooral mijn positionering op de belangrijke momenten van de koers kan nog beter. Ik wil slimmer leren koersen en mijn goede conditie nu ook omzetten in mooie resultaten.”
Blik op belangrijke UCI-koersen
De komende weken wachten opnieuw enkele grote afspraken voor de talentvolle renner. Van 7 tot en met 9 augustus staat de prestigieuze Aubel-Thimister-Stavelot UCI op zijn programma. Later deze maand volgt ook de Boucles de l’Oise Juniors UCI, die op 22 en 23 augustus wordt verreden.
“Mijn belangrijkste doel is om me op de cruciale momenten goed te positioneren. Ik wil ervoor zorgen dat ik telkens op de juiste plaats zit wanneer de koers openbreekt en zo opnieuw vooraan kan meestrijden. Daarnaast wil ik zoveel mogelijk ervaring blijven opdoen.”
Met zijn huidige conditie kijkt Loquet alvast met vertrouwen vooruit. “Ik voel dat de vorm goed is en ik hoop die lijn de komende wedstrijden door te trekken. Ik wil blijven groeien als renner, mezelf blijven uitdagen en uiteindelijk opnieuw kunnen meestrijden voor de overwinningen.”
Ondanks de tegenslagen in Denderbelle bewees Seppe Loquet vooral dat hij over de kwaliteiten én de mentaliteit beschikt om in de toekomst opnieuw een hoofdrol op te eisen. Zijn indrukwekkende remonte, zijn aanvallende koersstijl en zijn niet-aflatende strijdlust maken duidelijk dat de resultaten wellicht niet lang meer op zich zullen laten wachten.
Voor de organisatoren van De Tongenslypers werd het opnieuw een geslaagde wielerdag. De wedstrijden verliepen in een sportieve sfeer, de publieke belangstelling was mooi en de renners zorgden de hele dag voor aanvallend koersverloop. Dat uitgerekend twee streekrenners met de bloemen gingen lopen, maakte het wielerfeest in Denderbelle alleen maar mooier.
Met de vijfde overwinning van Kenzo Vandenabeele en de eerste seizoenszege van Jarne Braeckmans bevestigt de regionale wielersport bovendien dat heel wat Oost-Vlaamse talenten zich de komende weken nog nadrukkelijk zullen laten gelden. Voor Vandenabeele wacht nu de volgende grote afspraak op het Belgisch kampioenschap, terwijl Braeckmans ongetwijfeld met extra vertrouwen de rest van het seizoen tegemoet trekt.
