De 97ste editie van de Herfstprijs in Nieuwerkerken, georganiseerd door VZW Wielervrienden Van Eyck Sport, lokte 59 eliterenners zonder contract en beloften naar het parcours. De deelnemers moesten 18 ronden afwerken, goed voor 126 kilometer koersplezier en strijd. Het talrijk opgekomen publiek werd getrakteerd op een boeiend en tactisch schaakspel, dat uiteindelijk uitmondde in een prestigieuze overwinning voor Belgisch kampioen Elias Van Breussegem.
Eerste prikken in de koers.
De openingsfase verliep relatief gesloten. Het tempo lag hoog, maar niemand raakte echt weg. Pas in de vierde ronde kwam er leven in de brouwerij. Stijn Siemons trok samen met de Noren Thomas Eriksen en Kristoffer Gullhav, thuisrijder Kiany De Paepe, Siebren Antheunis, Kenn Simon en Julien Van Den Brande ten aanval. De zevenkoppige vlucht werkte aanvankelijk goed samen en kon een kleine bonus van twintig seconden opbouwen.
Voor Antheunis ging het tempo te hard, waardoor hij de rol moest lossen. Met zes renners hield de kopgroep stand, maar in het peloton wilde men de boel niet laten begaan. Onder impuls van verschillende ploegen werd er stevig achtervolgd, en na enkele ronden werd het hele zaakje opnieuw gegrepen. De koers lag opnieuw open en alles leek mogelijk.
Belgische kampioen opent de debatten.
Na iets meer dan de helft koers toonde Belgisch kampioen eliterenners zonder contract, Elias Van Breussegem, zich op het voorplan. De ervaren man uit Oudenaarde, rijdend voor Shifting Gears Strategica, koos het perfecte moment om ten aanval te trekken. Hij kreeg zijn ploegmaat en streekgenoot David Desmecht mee, samen met Niel Meulemans.
Het trio werkte voortreffelijk samen en reed al snel een halve minuut voorsprong bijeen. Het peloton reageerde, maar de samenwerking voorin was efficiënt en strak. Meulemans hield lange tijd stand, maar met nog vier ronden te gaan moest hij passen voor het geweld van het Strategica-duo.
Teamwerk boven alles.
Wat volgde was een toonbeeld van ploegenspel. Van Breussegem en Desmecht reden zij aan zij, wisselden perfecte beurten af en gaven elkaar vertrouwen. In het peloton probeerden verschillende ploegen nog de kloof te dichten, maar de leiders hielden stand. Elke ronde liep de frustratie in de achtervolgende groep wat op. Het was duidelijk dat niemand hen nog zou terughalen. De vraag was enkel: wie van de twee zou de zege opstrijken?
Hand in hand over de meet.
Een sprint kwam er uiteindelijk niet. In een mooi gebaar van respect en vriendschap besloten Van Breussegem en Desmecht samen over de meet te rijden. De bloemen en de zege gingen naar de Belgische kampioen, die zo zijn achttiende overwinning van het seizoen kon vieren. Desmecht nam vrede met de tweede plaats, maar straalde tevredenheid uit over de samenwerking. In de sprint van het peloton toonde de Noor Thomas Eriksen zich de snelste. Hij klopte Gil D’Heygere en verzekerde zich zo van de derde podiumplaats.
Reakties van de hoofdrolspelers.
Elias Van Breussegem glunderde na afloop:
“Dit is een speciale overwinning. De Herfstprijs is een koers met geschiedenis, en om hier als Belgisch kampioen te winnen doet extra deugd. Ik ben heel blij dat ik dit samen met David kon doen. Zonder hem was dit niet gelukt.”
Ook ploegmaat David Desmecht was trots:
“We hebben gewoon perfect samen gereden. Toen we Niel achterlieten, wist ik dat we dit konden afmaken. Elias is de kampioen, en hij verdient dit. Voor mij voelt dit ook een beetje als winnen.”
Achttiende zege voor Van Breussegem.
Met deze overwinning brengt Elias Van Breussegem zijn seizoensbalans op achttien zeges, een indrukwekkend cijfer in het circuit van de eliterenners zonder contract. Hij bevestigt hiermee zijn status als toprenner en blijft een absolute blikvanger in dit peloton. Voor de supporters in Nieuwerkerken was het alvast een editie om niet snel te vergeten.
