Zaterdag 2 augustus was het opnieuw koersdag in Denderbelle, de charmante deelgemeente van Lebbeke waar wielerpassie al jarenlang een stevige thuisbasis heeft. Wat begon als een lokaal initiatief, groeide in tien jaar tijd uit tot een vaste afspraak voor renners, supporters en vrijwilligers. Bezieler van het eerste uur, Gilbert Philips, blies dit jaar tien symbolische kaarsjes uit als organisator van de Denderbelse wielerwedstrijden en besloot zijn jubileum op een bijzonder manier te vieren: met een dubbele koersdag. Voor het eerst stonden zowel de nieuwelingen als de junioren op het programma.
De openingskoers, die samen met wielerclub Tongenslypers werd georganiseerd, was voor de nieuwelingen. Niet minder dan 66 jonge renners stonden om 12u30 klaar aan de startlijn voor een wedstrijd van 67 kilometer, verdeeld over tien lokale ronden van elk 6,7 kilometer. De koers gold zowel als manche van de Trofee Zuid-Oost-Vlaanderen als van het regelmatigheidscriterium van ons mediakanaal – inzet genoeg dus voor de aanwezige talenten. De Grote Prijs lag er in handen van Garage Van Damme uit Wieze.
Snelle koers van bij het begin.
De wedstrijd kende een vinnige start. Al in de eerste ronde ging Seppe Loquet ervandoor. De renner, die eerder dit seizoen al enkele sterke prestaties neerzette, waagde zijn kans in een vroege vluchtpoging. Zijn aanval zorgde meteen voor schifting, maar het peloton liet niet begaan en bracht hem al na enkele kilometers weer tot de orde. Loquet had echter duidelijk goeie benen, want niet veel later zou hij nogmaals in de voorste gelederen opduiken.
Na drie rondes viel de koers écht open. Zes renners slaagden erin om zich los te maken van het peloton: naast Seppe Loquet waren ook Maddox Velghe, Abel Tyberghein, Emiel Van Durme (Erpe-Mere), Wannes Vandenmeerssche en Kobe Eliano (Geraardsbergen) mee in de ontsnapping. Het zestal werkte uitstekend samen en bouwde ronde na ronde een stevige voorsprong uit.
Solojacht mislukt, Tyberghein moet passen.
Even leek het er op dat nog twee renners konden aansluiten. Hizkia Goossens en de Nederlandse gastrenner Raf Bastiaanssen zetten de achtervolging in, maar ondanks hun inspanningen kwamen ze nooit dichterbij. De zes koplopers bleven stevig op dreef, tot in de zesde ronde toen Abel Tyberghein door kettingproblemen zijn rol bij de kopgroep moest lossen en terug geslagen werd naar het peloton, dat op dat moment al 1 minuut en 35 seconden achterstand telde. Daarmee werd het duidelijk: de winnaar zou uit het vijftal vooraan komen.
Kopgroep blijft overeind, peloton laat begaan.
In het peloton leek de organisatie wat zoek. Verschillende renners probeerden een tegenreactie op poten te zetten, maar zonder resultaat. Ook de klimmetjes en open stroken die het parcours kenmerken, konden geen grote herschikking meer teweegbrengen. Vooraan bleef de verstandhouding goed, al werd het tempo in de laatste rondes stilaan opgeschroefd en werd er naar elkaar gekeken.
Een aanval kwam er uiteindelijk niet meer, waardoor alles neerkwam op een spurt met vijf. En dat werd een nagelbijter.
Kobe Eliano grijpt zijn moment en viert uitbundig.
Kobe Eliano, aangesloten bij Onder Ons Parike, koos ervoor om van ver aan te zetten. Hij wist dat hij het niet van een korte, explosieve sprint moest hebben, en koos resoluut voor de verrassing. Zijn aanval was alles-of-niets, maar het werd alles: hij hield knap stand tot aan de finish en haalde zo zijn allereerste overwinning als renner binnen.
Wat volgde, was pure emotie. Eliano kwam juichend over de streep, met een krachtige kreet en een vinger op de lippen: “Eindelijk!”, leek hij te zeggen. Na verschillende top-5 noteringen, mocht hij nu voor het eerst het hoogste schavotje op.
Achter hem eindigde Seppe Loquet als tweede, een verdiende beloning voor zijn aanvallende koersstijl. Emiel Van Durme werd knap derde, gevolgd door Maddox Velghe en Wannes Vandenmeerssche, die tot het einde standhielden.
Solo, pelotonspurt en ereplaatsen.
Bijna een minuut later bolde Senne Brondeel solo binnen. Enkele seconden later toonde Jules Vydt zich de snelste van het peloton en dit voor Lars Caethoven, Mats De Ridder en Milan Leukemans, die daarmee de top tien vervolledigden.
Jubileum in stijl geopend.
Voor organisator Gilbert Philips kon deze jubileumkoers niet beter beginnen. Een geanimeerde wedstrijd, een knappe winnaar, en een grote opkomst van supporters, die massaal naar Denderbelle waren afgezakt om de renners aan te moedigen.
Straks is het de beurt aan de junioren, die met nog meer kilometers en ambitie de straten van Denderbelle onveilig zullen maken. Maar wat er ook nog volgt: de toon is gezet, en het jubileumjaar is al geslaagd nog voor het halverwege is.
Top 20 – Deelnemers: 66 – opgaven: 26 – Wedstrijdtijd: 1u38’07” – gemiddelde van: 40.46km/h.
- Kobe Eliano – “1u38’07” (40 punten).
- Seppe Locquet (39 punten).
- Emiel Van Durme (38 punten).
- Maddox Velghe (37 punten).
- Wannes Vandenmeerssche (36 punten).
- Senne Brondeel op 58sec. (35 punten).
- Jules Vydt op 1min11sec. (34 punten).
- Lars Caethoven (33 punten).
- Mats De Ridder (32 punten).
- Milan Leukemans (31 punten).
- Raf Bastiaanssen (NED) (30 punten).
- Milan Janssens (29 punten).
- Abel Tyberghein (28 punten).
- Wout Monden (27 punten).
- Briek Van Delsen (26 punten).
- Arne Matthys (25 punten).
- Nolan Meert (24 punten).
- Jerre Jansen (23 punten).
- Milo Lievens (22 punten).
- Robbe Van ‘T Velt (21 punten).
