De werking van jeugdhuis De Wattage ligt al maandenlang volledig stil. Wat ooit een levendige ontmoetingsplek was voor Herzeelse jongeren, is vandaag een gesloten gebouw zonder activiteit. Volgens oppositieraadslid Filip De Bodt (LEEF!) is dat een zware aderlating voor het jeugdbeleid in de gemeente. Hij riep tijdens de gemeenteraad op tot onmiddellijke actie om het jeugdhuis nieuw leven in te blazen. Het gemeentebestuur erkent het probleem en bekijkt intussen drie mogelijke pistes om het tij te keren.
Stilte in de Wattage: “Werking is dood.”
De alarmbel werd woensdagavond geluid tijdens een extra agendapunt op de gemeenteraad. Gemeenteraadslid Filip De Bodt (LEEF!) spaarde de woorden niet. “De werking van het jeugdhuis is dood. Jongeren missen hierdoor een veilige, vrije ruimte waar ze elkaar kunnen ontmoeten, experimenteren, zichzelf kunnen zijn. Als lokale overheid moeten we alles op alles zetten om die plek opnieuw te laten functioneren. Niet door het verleden te reconstrueren, maar door in te zetten op een nieuwe, open en pluralistische werking die jongeren betrekt én ondersteunt.”
De Bodt gelooft dat de jeugddienst en de jeugdraad hier een voortrekkersrol in kunnen opnemen, samen met partners als de scholen en jeugdverenigingen. “We moeten jongeren opnieuw warm maken om hun plek in het jeugdhuis op te eisen. En ja, dat vraagt begeleiding, geduld en structurele aanwezigheid van bijvoorbeeld een preventiewerker of een medewerker van de jeugddienst in het gebouw zelf. Jongeren laten het initiatief niet vanzelf herleven. We moeten hen de weg wijzen én samen stappen zetten.”
Gemeente erkent problematiek: “Plan van aanpak sinds eind 2024.”
Burgemeester Benjamin Rogiers (Open Vld) en de Herzeelse jeugddienst zijn zich bewust van de moeilijke situatie. “De verminderde werking van De Wattage kwam voor ons niet onverwacht”, reageert Rogiers. “Reeds in de loop van 2024 merkten we een afnemende betrokkenheid van jongeren. We vroegen meermaals naar een stand van zaken, maar tot eind dat jaar gaf de vzw die het jeugdhuis runt aan dat er geen nood was aan ondersteuning. Die autonomie hebben we gerespecteerd.”
Toen de voorzitters eind 2024 dan toch zelf aan de alarmbel trokken, werd er snel gehandeld. In overleg met de vzw, de jeugddienst en externe partner Formaat – de Vlaamse koepelorganisatie voor jeugdhuizen – werd een plan van aanpak opgesteld. “We kozen bewust voor een brede benadering van wat een jeugdhuis kan zijn. Niet alleen een toog of fuifzaal, maar een open huis waar plaats is voor ontmoeting, debat, cultuur, engagement en ondersteuning.”
De gemeente organiseerde begin 2025 een infodag voor jongeren en ouders over het potentieel van het jeugdhuis. Er werd stevig ingezet op communicatie via scholen, sociale media, het gemeentelijk infoblad én lokale radio. Toch bleek het moeilijk om jongeren effectief te betrekken. “Het engagement van de actieve leden was moeilijk vol te houden. Studieverplichtingen, andere prioriteiten, het gebrek aan continuïteit… allemaal factoren die meespeelden. Tijdens de laatste jeugdraad vernamen we dat ook de voorzitters hun engagement stopzetten. Dat werd intussen in een persoonlijk gesprek bevestigd.”
Drie pistes voor de toekomst.
De gemeente is intussen gestart met een zoektocht naar duurzame oplossingen. Samen met de jeugdraad, jeugdverenigingen en andere actoren uit het jeugdwerk worden drie pistes onderzocht.
- Samenwerking met jeugdverenigingen.
Eén voorstel is dat Herzeelse jeugdverenigingen beurtelings instaan voor het openen en animeren van het jeugdhuis. “De eerste reacties zijn voorzichtig positief”, zegt Rogiers. “Er leven echter ook terechte vragen over de haalbaarheid op lange termijn. Dit mag geen extra last worden voor verenigingen die nu al veel werk op zich nemen.” - Inzet van een jeugdopbouwwerker.
De meest structurele en gedragen optie lijkt de inzet van een jeugdopbouwwerker. “Die persoon kan bruggen bouwen tussen niet-georganiseerde jongeren, straatjongeren, en de werking van het jeugdhuis. We willen iemand die aanspreekbaar is, aanwezig is op het terrein, signalen opvangt én jongeren begeleidt richting participatie en engagement. Zo’n opbouwwerker kan ook administratieve ondersteuning bieden, wat veel barrières wegneemt.” - Verhuur als back-upplan.
Een derde piste – die de gemeente liever vermijdt – is het inzetten van het jeugdhuis als loutere verhuurlocatie voor derden. “Dat zou jammer zijn”, aldus Rogiers. “Het gebouw is gebouwd met het oog op een levendige werking, en die doelstelling willen we behouden.”
Politieke eensgezindheid?
Hoewel De Bodt en Rogiers tot andere politieke kampen behoren, lijkt er over de basisvisie verrassend veel eensgezindheid. Beide erkennen het belang van een actieve jongerenwerking én het feit dat jongeren vandaag minder vanzelfsprekend engagement opnemen. Waar De Bodt de gemeente tot meer daadkracht oproept, wijst Rogiers op de initiatieven die sinds eind 2024 al genomen zijn en de toekomstgerichte aanpak die nu voorligt.
“Wat telt, is dat het jeugdhuis opnieuw een plek wordt waar jongeren zich thuis voelen en verantwoordelijkheid kunnen opnemen”, besluit Rogiers. “We willen met open vizier en in overleg zoeken naar een werkbaar en gedragen model. Dat vraagt tijd, maar we geven niet op.”
Wordt vervolgd.
Of en wanneer De Wattage opnieuw haar deuren opent als bruisende jongerenplek, is nog onzeker. Donderdag volgt een nieuw overlegmoment met betrokken actoren. De gemeente lijkt vastbesloten om de draad terug op te pikken, maar zonder voldoende jongeren die zich willen engageren, blijft het toekomstpad voorlopig hobbelig. Eén ding is duidelijk: het jeugdhuis verdient een nieuwe adem, en het lokale beleid is zich daar ten volle van bewust.
