Op zondag 7 september verzamelden de beste werpers van het land in Nijvel voor het Belgisch kampioenschap junioren en beloften. Voor de FEThrowers was het opnieuw een hoogdag: vijf atleten verdedigden de clubkleuren en keerden terug met een indrukwekkende buit van vier gouden, één zilveren en één bronzen medaille. Daarmee deden ze zelfs beter dan het al onvergetelijke kampioenschap van vorig jaar.
Spanning bij de damescompetities.
De eerste FEThrower die in actie kwam was Inge Eeckhout, tweedejaars junior. In het kogelstoten ging ze met gezonde spanning de ring in. Inge stond als vierde ingeschreven en wist dat er een kleine kans op een podiumplaats was, maar ook dat de concurrentie bikkelhard zou zijn. Na een opener van 9m92 lukte het niet meer om haar prestatie te verbeteren. De druk woog zichtbaar door, en ondanks de aanmoedigingen van ploegmaats moest ze vrede nemen met de zevende plaats.
Niet veel later nam Inge ook deel aan het discuswerpen, waar ze haar betere vorm kon doortrekken. Met een stabiele reeks en een beste worp van 27m52 eindigde ze op de tiende plaats. Teamgenote Silke De Lathauwer zorgde voor extra spanning. Ze begon met een degelijke worp van 28 meter, maar wist zichzelf ronde na ronde te verbeteren. Uiteindelijk kwam ze uit op 37m68, goed voor de bronzen medaille. Silke gaf achteraf toe dat ze op een iets verder resultaat had gehoopt, maar een podiumplaats op een Belgisch kampioenschap blijft een absolute beloning.
Robbe Van Hoorde schrijft geschiedenis
Het kogelstoten bij de junioren mannen bracht meteen spektakel. Lukas Lanckman, die zich dit seizoen sterk verbeterd had, liet zijn beste prestatie ooit noteren: 12m39, waarmee hij knap achtste werd. Een opsteker voor de eerstejaars.
Maar alle ogen waren gericht op Robbe Van Hoorde. Hij begon sterk met een worp van 17m88, zijn tweede beste prestatie ooit. De spanning in de ring steeg met elke poging. In de laatste ronde zette Robbe alles op alles – en hoe! De kogel landde op 18m34, een persoonlijk record én goed voor de Belgische titel. Bovendien schrijft Robbe zich hiermee in de geschiedenisboeken: hij stijgt naar de derde plaats aller tijden in België bij de junioren.
En Robbe was nog niet klaar. In het discuswerpen liet hij opnieuw zijn klasse zien. Hij begon sterk en stond lang tweede, maar ook hier spaarde hij het beste voor het laatst. Met een magistrale worp van 45m02 verbeterde hij zijn persoonlijk record en pakte zijn tweede gouden medaille van de dag. Twee keer goud op één BK – het is weggelegd voor echte kampioenen.
Broeckaert en De Lathauwer heersen bij de beloften
Bij de beloften mannen werd de FEThrowers-show voortgezet. Cédric Broeckaert en Andreas De Lathauwer namen het op in het kogelstoten. Cé bleef met 16m80 net onder zijn beste prestaties, maar dat volstond voor een zilvermedaille. Voor Andreas was het opnieuw een kampioenschap om in te kaderen. In de derde poging liet hij de kogel landen op 17m41, zijn beste van de dag. Daarmee kroonde hij zich tot Belgisch kampioen.
Ook in het discuswerpen stonden Cé en Andreas aan de start. Cé kampte met een lichte elleboogblessure en had dit seizoen nauwelijks kunnen trainen op dit nummer. Toch wierp hij 47m46, waarmee hij nipt naast het podium greep en vierde werd. Andreas daarentegen maakte er opnieuw een hoogtepunt van. Zijn eerste worpen mislukten, maar in zijn enige geldige poging haalde hij alles uit de kast: 55m16. Dat leverde hem niet alleen de overwinning op, maar ook zijn tweede titel van de dag. Net als Robbe pakte Andreas dus de dubbel.
Zes medailles en een trotse club
De balans is ronduit indrukwekkend:
- 4x goud (Robbe Van Hoorde – kogel & discus / Andreas De Lathauwer – kogel & discus).
- 1x zilver (Cédric Broeckaert – kogel).
- 1x brons (Silke De Lathauwer – discus).
Met deze resultaten toonden de FEThrowers niet alleen hun individuele klasse, maar ook hun kracht als groep. Coaches, supporters en ploegmaats waren unaniem lovend over de mentaliteit en de teamspirit.
Coach Filip vatte het gevoel perfect samen:
“Wat een dag voor onze club. Dit is de perfecte kers op de taart van een zwaar, uitdagend en emotioneel seizoen. We zijn enorm trots op elk van onze atleten, want de groep is zoveel sterker dan het individu. Volgend seizoen kondigt zich alweer stevig aan, maar samen kunnen we alles aan.”
De junioren en beloften keerden moe maar voldaan huiswaarts – met tassen vol medailles, maar vooral met een dosis motivatie die hen ongetwijfeld ver zal brengen in de volgende seizoenen.
