Voor wie hem vroeger op de fiets zag schitteren in het regionale wielerpeloton, is Dylan Coppens (21) geen onbekende naam. Jarenlang legde hij zijn ziel in de wielersport, met wedstrijden tot op UCI-niveau. Maar een combinatie van pech, een ongeval en werkverplichtingen dwong hem tot een koerswijziging. Vandaag kijkt de jonge Houtemnaar met frisse ogen naar zijn sportieve toekomst. Niet als renner, maar als beloftevolle motocrosser én als speler bij de beloften van voetbalclub Huise-Ouwegem. “De passie is terug. En dat voelt geweldig.”
Van de koersfiets naar nieuwe horizonten.
Dylan begon al op jonge leeftijd met wielrennen. “In 2012 heb ik mijn voetbalschoenen aan de haak gehangen om voluit voor het wielrennen te kiezen. Ik was toen nog maar negen jaar, maar voelde meteen dat dit iets voor mij was. De discipline, het competitie-element, de snelheid – het paste bij mijn karakter.”
En dat talent kwam ook tot uiting. Hij reed jarenlang op nationaal niveau en boekte mooie resultaten. “Mijn grootste wapenfeit was het winnen van het provinciaal kampioenschap Omnium op de piste bij de junioren. Maar ook enkele top tien-noteringen in interclubwedstrijden, en een 26ste plaats in de UCI 1.1-wedstrijd Route des Géants behoren tot de prestaties waar ik met trots op terugkijk.”
Toch kwam er in 2023 abrupt een einde aan zijn wielerparcours. “De coronaperiode hakte er hard in. Alles viel stil. Net toen ik er opnieuw vol voor wilde gaan, kwam er op training een zwaar ongeval. Ik probeerde nog terug te keren naar mijn niveau van voor mijn stage in Calpe, maar het lukte gewoon niet meer. De resultaten bleven uit, en daarmee verdween ook het plezier. In combinatie met een fulltime job werd het mentaal te zwaar. Op een bepaald moment besefte ik: het is genoeg geweest.”
Terug naar het voetbal… en een verrassende liefde voor motocross.
Na zijn afscheid van de koers bleef het echter kriebelen. “Ik ben iemand die niet kan stilzitten. Sport is voor mij een uitlaatklep. Al snel haalde ik mijn voetbalschoenen opnieuw boven. Eerst om met vrienden een balletje te trappen, maar dat werd al snel serieuzer. Een vriend stelde voor om eens mee te trainen bij zijn ploeg, Huise-Ouwegem. Ik voelde me er meteen thuis en speel er nu bij de beloften. Het doet deugd om opnieuw deel uit te maken van een team.”
Naast voetbal vond Dylan echter nog een tweede passie, en dat in de motorsport. “Via vrienden en familie kwam ik regelmatig terecht op motocrosswedstrijden. Eerst als toeschouwer, maar hoe vaker ik keek, hoe groter mijn drang werd om het zelf eens te proberen. Uiteindelijk ben ik beginnen trainen op het Zwaanhof in Komen. Die eerste keer op de moto gaf me meteen een adrenalinerush. De snelheid, het bochtenwerk, het technisch rijden – het had veel gelijkenissen met wielrennen, maar dan met meer power. Ik was verkocht.”
Eerste stappen in de motocrosswereld.
In Erpe-Mere reed Dylan afgelopen weekend zijn allereerste officiële motocrosswedstrijd. “Het was allemaal nieuw. Ik had de overstap gemaakt van een 250cc 4-takt naar een lichtere 125cc 2-takt, en dat bezorgde me veel stress. In de eerste reeks liep het mis bij de start: ik viel stil en moest meteen achtervolgen. In de tweede ronde ging ik onderuit in een bocht, en daarna bleef ik foutjes maken. Mijn moraal zakte wat weg, en ik finishte als 22ste van de 23 deelnemers.”
Maar in de tweede reeks toonde hij mentale weerbaarheid. “Ik had een veel betere start, kon mee in het ritme en finishte als 19e. In de einduitslag werd ik 20e van de 23. Geen topresultaat, maar voor een eerste keer ben ik toch tevreden. Ik heb vooral geleerd waar ik sta en waar ik nog aan moet werken.”
Sportieve combinatie met werk bij Defensie.
Dylan combineert zijn sportieve ambities met een voltijdse job bij Defensie, een omgeving waar discipline, uithouding en structuur centraal staan. “Dat vormt geen obstakel, integendeel. De fysieke en mentale sterkte die ik op het werk ontwikkel, kan ik perfect meenemen naar de sport. Motocross vereist doorzettingsvermogen en kracht, net zoals voetbal intensief is op vlak van conditie en inzet.”
Zijn planning zit dan ook goed in elkaar. “Ik probeer in het weekend te trainen met de moto – vooral op zaterdag, als ik vrij ben. Voetbal is eerder seizoensgebonden, met trainingen en matchen tijdens de winter. Motocross wordt dan weer voornamelijk in de zomer gereden. Dat maakt het praktisch haalbaar om beide te combineren.”
Toekomstvisie en doelstellingen
Over zijn ambities is Dylan duidelijk: “Mijn belangrijkste doel is plezier. Dat is iets wat ik in het wielrennen op het einde kwijt was. Nu sport ik opnieuw met goesting, en dat wil ik vasthouden. Blessurevrij blijven is ook belangrijk, zeker in een sport als motocross waar het risico reëel is. Als ik progressie kan blijven maken, zie ik wel waar het eindigt.”
Op professioneel vlak wil hij ook blijven groeien. “Binnen Defensie zijn er heel wat doorgroeimogelijkheden, opleidingen en specialisaties. Daar wil ik in de toekomst zeker werk van maken. Hoe meer ik mezelf kan ontwikkelen, hoe beter – als sporter, maar ook als mens.”
Afspraak in Volkegem.
Komend weekend staat Dylan alweer aan de start in Volkegem, voor zijn tweede motocrosswedstrijd. “Ik kijk er enorm naar uit. Ik weet nu wat ik kan verwachten en wil vooral mentaal sterker zijn dan vorige keer. Elke wedstrijd is een stap vooruit. Binnen twee weken start ook het nieuwe voetbalseizoen, met trainingen bij Huise-Ouwegem. Mijn eerste match speel ik in oktober.”
Eén ding is zeker: de motor staat weer op scherp bij Dylan Coppens. Of het nu op het veld, op het terrein of in zijn job is – deze jonge Houtemnaar gaat opnieuw voluit. En vooral: met plezier.
Foto’s: MXCAPTURE – Mike Van De Putte.
