De 27-jarige Wetteraar Niels Matthys, aangesloten bij Shifting Gears Strategica, blijft zich nadrukkelijk op de kaart zetten als één van de sterkste tijdrijders bij de elite zonder contract. Nadat hij onlangs al zilver behaalde op het Oost-Vlaams kampioenschap tijdrijden, mocht hij nu ook op nationaal niveau vieren. Op het Belgisch kampioenschap tijdrijden voor elite 2-renners in Maarkedal reed Matthys naar een knappe bronzen medaille. Met een chrono van 26 minuten, 51 seconden en 914 honderdsten eindigde hij op amper 25 seconden van kersvers Belgisch kampioen Guillaume Seys. Die prestatie leverde hem een verdiende derde plaats en een podiumplek op in één van de belangrijkste wedstrijden van zijn seizoen.
Voor Matthys is deze bronzen medaille veel meer dan zomaar een podiumplaats. Het is de beloning voor weken van gerichte voorbereiding, discipline, opofferingen en mentale weerbaarheid.
Gerichte voorbereiding met trainer Michiel Stockman
Niels Matthys werkte de voorbije zes weken bijzonder specifiek toe naar het Belgisch kampioenschap. Samen met zijn trainer Michiel Stockman werd het trainingsschema volledig afgestemd op de eisen van het BK-parcours in Maarkedal.
“De laatste zes weken hebben we de trainingen meer en meer aangepast richting deze tijdrit,” vertelt Matthys. “Ik ben ook het parcours vaak op voorhand gaan verkennen, aangezien het een zeer technisch parcours was. Daardoor wist ik exact waar ik mezelf moest pushen en waar ik even kon recupereren.”
Die parcourskennis bleek cruciaal. In een tijdrit telt elk detail: de bochten, de hellingen, de stukken waar vermogen geleverd moet worden en de momenten waarop herstel mogelijk is. Matthys wilde niets aan het toeval overlaten.
Hoge verwachtingen, maar realistisch
Ondanks zijn sterke vorm bleef Matthys voorzichtig in zijn voorspellingen. Hij wist dat de concurrentie sterk was en dat heel wat renners maandenlang hadden toegewerkt naar deze afspraak. “Ik wist niet goed wat te verwachten,” zegt hij. “Ondertussen weet ik wel dat ik kan pieken als ik ergens naartoe werk. Ik hoopte op een top vijf, droomde sinds vorig jaar al van een podium en stiekem droomde ik ook ergens van de overwinning.”
Toch bleef de Wetteraar realistisch. Hij kende de sterkte van zijn tegenstanders en wist dat hij niet de enige was met grote ambities. “Ik ken de concurrentie ook wel en ik wist dat ik zeker niet de enige was die hier naartoe aan het werken was. Het was dus moeilijk inschatten, zeker met de hitte die een belangrijke rol speelde.”
De extreme temperaturen maakten de wedstrijd nog onvoorspelbaarder. Niet alleen de fysieke paraatheid, maar ook de warmtebestendigheid zou een rol spelen in de einduitslag.
Een perfecte voorbereiding… tot het laatste uur
Aan de start voelde Matthys zich nochtans goed. Zijn voorbereiding richting wedstrijddag was vrijwel vlekkeloos verlopen. “Ik voelde me goed. De voorbereidingen naar de dag zelf waren perfect verlopen.”
Samen met ploegmaats Jasper Dejaegher en Breuzie kon hij zich in ideale omstandigheden voorbereiden dankzij een mobilhome van een ploegmaat. “Een ploegmaat had ons van zijn mobilhome voorzien zodat we ons in alle rust en koelte dankzij de airco konden voorbereiden.”
Maar zoals wel vaker in de topsport kan één chaotisch moment de rust verstoren. En net dat gebeurde in het laatste uur voor de start. “Het laatste uur voor de start was, typisch voor mij, heel erg chaotisch,” geeft Matthys toe. “Ik ben heel slecht in plannen.”
Door die chaos vergat hij een belangrijk onderdeel van zijn rollen, waardoor hij noodgedwongen moest improviseren. “Daardoor moest ik mijn opwarming buiten in de volle zon doen.” Alsof dat nog niet genoeg was, vergat hij nog meerdere zaken die hem normaal mentale rust geven. “Richting start liep de stress dus wel op.”
Start in complete chaos
Wat daarna volgde, leek haast surrealistisch. De start van zijn tijdrit verliep in complete chaos. “De start was in een echte waas.” Net voor het startpodium werd zijn tijdritpak plots afgekeurd. “Mijn pak werd nog afgekeurd wegens ‘te doorzichtig’. Nog nooit van gehoord.”
Terwijl hij nog in gesprek was met de commissaris, liep de aftelling gewoon door. “Terwijl ik aan het praten was met de commissaris stonden ze op het startpodium al af te tellen. Vijftien seconden voor mijn starttijd kroop ik op het podium.”
Daar stopte de verwarring niet. Op het podium moest hij ook nog al het ijs uit zijn pak verwijderen. “Dat bleek nog een UCI-regel. Op zo’n extreem hete dag vond ik het vreemd dat daar geen uitzondering op werd gemaakt.” Door al die gebeurtenissen vertrok Matthys zonder echte focus. “Door al die chaos startte ik in een waas.”
Volledige focus tijdens de koers
Pas toen hij al boven op de Onderbossenaar zat, drong het echt tot hem door dat zijn race bezig was. “Ik besefte pas goed en wel dat ik vertrokken was toen ik al boven op de Onderbossenaar was.”
Daarna kreeg hij nog een extra tegenslag te verwerken: de communicatie met de volgwagen viel weg. “Ik had dus geen idee van tussentijden van de concurrentie.”
Geen informatie over tussenpunten, geen updates, geen referenties — enkel hij, zijn fiets en het parcours. Toch bleef Matthys strak binnen het vooropgestelde plan. “Al bij al reed ik een heel goede tijdrit naar mijn gevoel en heb ik gedaan wat ik moest doen, zoals besproken met mijn trainer.”
De intense voorbereiding van de voorbije weken maakte uiteindelijk het verschil. “De enorme focus en voorbereiding richting deze wedstrijd zijn van cruciaal belang geweest voor mijn podiumplek.”
Een podium met een diepe betekenis
De bronzen medaille betekent bijzonder veel voor Matthys. Niet alleen sportief, maar ook emotioneel.“Ik ben hier heel tevreden mee en ook heel trots op.”
Hij beseft maar al te goed hoeveel werk achter deze prestatie schuilt. “Had je mij vier jaar geleden gezegd dat ik op het podium van een BK bij de elite 2 zou staan, dan had ik je zot verklaard.”
Veel mensen zien volgens hem niet wat er allemaal achter de schermen gebeurt. “Veel mensen zien niet wat je ervoor moet doen en laten om goed aan de start te staan van de belangrijkste twintig kilometer van je seizoen.”
Dat gaat veel verder dan enkel trainen. “Alle dagen vroeg opstaan, voor het werk gaan trainen…” Daarnaast moest hij de voorbije weken ook persoonlijke tegenslagen verwerken. “Ik liet vorige week nog een trouwfeest van vrienden links liggen omdat ik door het overlijden van mijn oma en een voedselvergiftiging de week voordien een paar trainingen niet had kunnen afwerken.”
Dat maakt deze medaille des te waardevoller.
Een bevestiging en een nieuwe droom
Hoewel Matthys bijzonder tevreden is met brons, kijkt hij als echte topsporter meteen vooruit. “Ergens is het een doel dat ik kan afvinken. Maar als sporter kijk je dan direct verder.” Voor hem is deze derde plaats vooral een bevestiging. “Deze derde plaats is voor mij een bevestiging dat er meer in zit.”
Hij gelooft dat nog grotere successen mogelijk zijn als alle puzzelstukken perfect samenvallen. “Als alles goed gaat en alle puzzelstukken in elkaar vallen, kan het misschien ooit zijn dat ik met een trui — of het nu de provinciale of de Belgische is — naar huis ga.”
Dat is de nieuwe droom.
Besluit
Met zijn bronzen medaille op het Belgisch kampioenschap tijdrijden heeft Niels Matthys opnieuw bewezen dat talent, voorbereiding en doorzettingsvermogen een renner ver kunnen brengen. Ondanks extreme hitte, een chaotische voorbereiding en meerdere tegenslagen net voor en tijdens de wedstrijd, bleef de Wetteraar kalm genoeg om een topprestatie neer te zetten op nationaal niveau. Zijn derde plaats in Maarkedal is niet alleen een sportieve bekroning van maanden hard werk, maar ook een duidelijk signaal dat zijn plafond nog niet bereikt is. Voor Niels Matthys is dit podium geen eindpunt, maar een tussenstation richting grotere ambities — en misschien ooit die felbegeerde kampioenentrui.
