Na de nieuwelingenwedstrijd stond in Wetteren Ten Ede de tweede koers van de dag op het programma: die voor de eliterenners zonder contract en beloften. De belangstelling was enorm, want niet minder dan 117 renners tekenden present aan de inschrijvingstafel. Voor hen lag een zware en snelle wedstrijd van 119 kilometer klaar, verdeeld over 23 ronden op het selectieve parcours in Wetteren Ten Ede.
Net als in de eerste wedstrijd lag het tempo bijzonder hoog vanaf de eerste meters. Het peloton kreeg nauwelijks tijd om in een ritme te komen, want al vroeg in de wedstrijd volgden de aanvallen elkaar in sneltempo op. In de derde ronde kwam de beslissende ontsnapping tot stand, en achteraf bekeken bleek dat meteen de winnende zet.
Tien renners slaagden erin zich los te maken van het peloton. In die kopgroep zaten Dries Grosemans, Sander Devenijns, Tuur Goemaes, Robin Ferket, Jelle Broekaert, de Argentijn Salmon Octavio, Jonas Volkaert, de Oekraïner Yehor Dementyev, Simon Van Den Kinschot en Lars Van Nieuwenhove. De samenwerking vooraan was uitstekend en al snel werd duidelijk dat het peloton niet meteen een antwoord had op deze aanval.
De leiders bouwden hun voorsprong gestaag uit en keken al snel aan tegen een bonus van ongeveer één minuut op de grote groep. Achter hen probeerden Thibo Maertens, de Nederlander Sander Janssens, Dario Van Der Heyden, Stef Rogier en Tom Timmermans nog de sprong naar voren te maken. Het vijftal reed sterk en zette de achtervolging in, maar kwam geen meter dichter bij de leiders. Ze bleven hangen op ongeveer één minuut van de kopgroep.
Ondertussen bleef het tempo vooraan moordend hoog. De tien leiders draaiden perfect rond en zetten het peloton steeds verder onder druk. De grote groep verloor uiteindelijk meer dan drie minuten en dat had zware gevolgen voor een groot deel van het deelnemersveld. In de zestiende ronde werden de achterblijvers uit koers genomen vanwege de te grote achterstand. Daardoor bleven, met nog zeven ronden te gaan, nog amper vijftien renners in wedstrijd van de oorspronkelijke 117 starters.
Ook de vijf achtervolgers moesten uiteindelijk hun strijd staken. Ondanks hun inspanningen kwamen ze geen moment dichter bij de tien leiders en werden ook zij later uit de wedstrijd gehaald.
Vooraan bleef de spanning intussen stijgen. De kopgroep leek af te stevenen op een sprint met tien, maar Salmon Octavio dacht daar anders over. De Argentijn, die de hele wedstrijd al bijzonder sterk voor de dag kwam, plaatste in de voorlaatste ronde een verschroeiende demarrage. Niemand kon onmiddellijk reageren.
Octavio sloeg snel een kloof en bleef met indrukwekkende kracht doorgaan. Achter hem probeerden de achtervolgers nog de organisatie te herstellen, maar de samenwerking stokte net voldoende om de Argentijn zijn kans te geven. Met een bonus van ongeveer dertig seconden begon hij aan de laatste ronde en hij hield stand tot op de meet.
Zo mocht Salmon Octavio de handen in de lucht steken na een indrukwekkende solo en een verdiende overwinning in Wetteren Ten Ede. Achter hem werd gesprint voor de overige ereplaatsen. Jonas Volkaert toonde zich daarin de snelste en pakte de tweede plaats, voor Simon Van Den Kinschot, die het podium vervolledigde. De verdere ereplaatsen gingen naar: Yehor Dementyev, Sander Devenijns, Tuur Goemaes, Lars Van Nieuwenhove, Dries Grosemans, Robin Ferket en Jelle Broekaert
Wetteren Ten Ede kreeg zo opnieuw een spectaculaire wielernamiddag voorgeschoteld, met een razendsnelle koers waarin slechts een handvol renners overeind bleef. De overwinning van Salmon Octavio was er één van lef, timing en pure kracht.
